Άκουσα επί δύο ώρες τον πρόεδρο της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, κ. Αλεξίου, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε. Προσωπικά δεν είδα πουθενά να ανακοινώνεται εγκαίρως ο χώρος και η ώρα, ώστε να μπορέσει να...
Άκουσα επί δύο ώρες τον πρόεδρο της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, κ. Αλεξίου, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε.
Προσωπικά δεν είδα πουθενά να ανακοινώνεται εγκαίρως ο χώρος και η ώρα, ώστε να μπορέσει να παραβρεθεί και ο απλός κόσμος της ΑΕΚ και να θέσει ερωτήσεις.
Ούτε υπήρχε δυνατότητα σχολιασμού στο streaming, ούτε στα social media.
Το καταλαβαίνω.
Υπάρχει ένταση και πολύς κόσμος είναι απογοητευμένος.
Ας δεχτώ ότι ήθελαν να αποφύγουν τις ακρότητες.
Δεν είμαι προκατειλημμένος.
Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει στα παρασκήνια.
Είμαι από αυτούς που θέλουν να ακούνε όλες τις πλευρές και να συζητούν για το καλό της ΑΕΚ.
Σήμερα, όμως, θα σταθώ κυρίως στην εικόνα και σε αυτά που εξέπεμψε η συνέντευξη.
Και οι τρεις που συμμετείχαν στο πάνελ έδειχναν ένταση, νεύρα και μία εμφανή διάθεση αντιπαράθεσης.
Υπήρχαν ειρωνείες, εκνευρισμός και μία συνεχής αναφορά σε κάποιους «εχθρούς» ή επικριτές.
Σε κανένα σημείο δεν ένιωσα ότι μιλούσαν σε εμένα, στον απλό ΑΕΚτζή που νοιάζεται για την ομάδα του.
Ένιωθα ότι παρακολουθώ μία απάντηση σε συγκεκριμένους ανθρώπους με τους οποίους υπάρχει αντιπαράθεση.
Και αυτό είναι που με στενοχώρησε περισσότερο.
Γιατί η συνέντευξη δεν έδωσε την αίσθηση ότι έγινε για την ΑΕΚ.
Έδωσε την αίσθηση ότι έγινε για να απαντηθούν προσωπικές κόντρες.
Ο γνήσιος ΑΕΚτζής, αυτός που γυρίζει όλη την Ελλάδα για την ομάδα, που αγοράζει κάρτα φίλου, που στηρίζει οικονομικά όσο μπορεί ή ακόμη κι εκείνος που δεν έχει τη δυνατότητα αλλά πονάει το σήμα, δεν περίμενε να ακούσει δύο ώρες άμυνας και απολογίας.
Περίμενε να ακούσει όραμα.
Περίμενε να ακούσει πώς η ΑΕΚ θα επιστρέψει στο να πρωταγωνιστεί παντού.
Πώς θα αυξήσει τα έσοδά της.
Πώς θα φέρει νέους χορηγούς.
Πώς θα αναπτύξει τις ακαδημίες της.
Πώς θα αξιοποιήσει και θα αναδείξει αθλητές.
Πώς θα διεκδικεί περισσότερους τίτλους και ευρωπαϊκές διακρίσεις.
Πώς θα γίνει μεγαλύτερη.
Περίμενε να ακούσει τι πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί για να βοηθήσουμε την ΑΕΚ να μεγαλώσει.
Αντί γι' αυτό, το κυρίαρχο μήνυμα που προσωπικά εισέπραξα ήταν ότι «με αυτά τα οικονομικά δεδομένα δεν μπορούμε να κάνουμε περισσότερα», ότι υπάρχουν αντίπαλοι που δεν μπορούμε να φτάσουμε, ότι πρέπει να θεωρούμε επιτυχία απλώς τη διατήρηση της σημερινής κατάστασης.
Μπορεί να κατάλαβα λάθος.
Μπορεί να αδίκησα κάποια πράγματα.
Όμως, αν πράγματι το μήνυμα είναι ότι οι φιλοδοξίες της ΑΕΚ εξαντλούνται στο «να συνεχίσουμε όπως φέτος», τότε αυτό είναι που με σοκάρει περισσότερο.
Γιατί η ΑΕΚ δεν χτίστηκε πάνω στη λογική του «δεν γίνεται». Δεν μεγάλωσε επειδή συμβιβάστηκε με τα όριά της.
Δεν έγινε ΑΕΚ επειδή αρκέστηκε στο να είναι ανταγωνιστική. Η ΑΕΚ μεγάλωσε επειδή πάντα κυνηγούσε κάτι μεγαλύτερο από τις δυνατότητές της.
Και αυτό, προσωπικά, δεν το άκουσα στη συνέντευξη.
Δεν ζητώ υποσχέσεις.
Δεν ζητώ μεγάλα λόγια.
Ζητώ να ακούσω ένα σχέδιο.
Ένα όραμα.
Μία φιλοδοξία.
Γιατί ο κόσμος της ΑΕΚ αντέχει τις ήττες.
Αυτό που δεν αντέχει είναι να πάψει να ονειρεύεται.
Εσείς κύριε Αλεξίου, ονειρεύεστε όπως εμείς; Από την σημερινή "συνέντευξη" δεν το ένιωσα... Και αν δεν το νιώθουμε εμείς οι φίλαθλοι της ΑΕΚ πρέπει να το λάβετε σοβαρά υπόψη σας. #aekgreece #aek AEK Athletic Club
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους