Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν υπάρχει προηγούμενο σε σοβαρή δημοσκοπική πρακτική όπου ο καθένας δημιουργεί, κάθε λίγες ημέρες, μια «δημοσκόπηση» προσαρμοσμένη στις πολιτικές του επιθυμίες και τη παρουσιάζει ως αντικειμενικό κοινωνικό δεδομένο.

Μια διαδικτυακή ψηφοφορία στα social media, ακόμη και με 1.600 συμμετοχές, δεν αποτελεί από μόνη της δημοσκόπηση.

Πολύ περισσότερο όταν οι συμμετέχοντες προέρχονται κυρίως από τον ίδιο πολιτικό, ιδεολογικό ή διαδικτυακό κύκλο.

Σε αυτή την περίπτωση δεν καταγράφεται η τάση της κοινωνίας· καταγράφεται η διάθεση ενός συγκεκριμένου, ήδη πολιτικά ταυτισμένου ακροατηρίου.

Για να έχει αξία μια δημοσκόπηση απαιτούνται επιστημονική δειγματοληψία, αντιπροσωπευτικό δείγμα, γεωγραφική και κοινωνική κατανομή, στάθμιση των στοιχείων, σαφής μεθοδολογία και διαφάνεια ως προς το ποιος τη διενήργησε και με ποιον τρόπο.

Χωρίς αυτά, δεν μιλάμε για έρευνα κοινής γνώμης αλλά για μια διαδικτυακή ψηφοφορία ή, στην καλύτερη περίπτωση, για μια ένδειξη μέσα σε μια συγκεκριμένη κοινότητα.

Θυμάμαι μάλιστα πολιτικό αρχηγό να επικαλείται αντίστοιχη διαδικτυακή «δημοσκόπηση», υποστηρίζοντας ότι τα συστημικά κανάλια τον αγνοούν ενώ ο ίδιος δήθεν συγκεντρώνει 53%. Δεν χρειάζεται καν ιδιαίτερος σχολιασμός.

Δεν μπορεί μια ψηφοφορία στα social media, με λίγα κόμματα και κοινό που πιθανότατα αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από υποστηρικτές του διοργανωτή, να απαιτεί να παρουσιαστεί από τα μεγάλα μέσα ως η μεγάλη ανατροπή ή ως ο νικητής των δημοσκοπήσεων.

Η πολιτική αξιοπιστία δεν χτίζεται με δημοσκοπήσεις της αρεσκείας μας. Χτίζεται με πραγματική κοινωνική παρουσία, καθαρό πολιτικό λόγο, οργάνωση, αγώνες και μετρήσιμη απήχηση στην κοινωνία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους