Η ακρίβεια που βιώνει η ελληνική κοινωνία δεν είναι ένα τυχαίο, εισαγόμενο φαινόμενο, αλλά το αποτέλεσμα μιας συνειδητής οικονομικής αφαίμαξης με τις ευλογίες της κυβέρνησης. Όταν ο επίσημος...
Η ακρίβεια που βιώνει η ελληνική κοινωνία δεν είναι ένα τυχαίο, εισαγόμενο φαινόμενο, αλλά το αποτέλεσμα μιας συνειδητής οικονομικής αφαίμαξης με τις ευλογίες της κυβέρνησης.
Όταν ο επίσημος πληθωρισμός στα τρόφιμα και την ενέργεια καταγράφεται στο 5,2% στην Ελλάδα, την ίδια ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος περιορίζεται στο 3% η αλήθεια είναι ακόμα πιο ζοφερή.
Για το 85% των πολιτών, που ανήκουν στη μικρομεσαία τάξη, το πραγματικό ποσοστό της ακρίβειας είναι συντριπτικά μεγαλύτερο.
Όταν η πλειονότητα του μηνιαίου μισθού εξανεμίζεται υποχρεωτικά στις βασικές ανάγκες της διατροφής και των λογαριασμών, οι επίσημοι δείκτες μετατρέπονται σε προκλητικά στατιστικά τεχνάσματα.
Το πιο εξοργιστικό είναι ότι οι υπερδιπλάσιες αυτές αυξήσεις επιβάλλονται ακόμα και σε αγαθά που παράγει η ίδια η ελληνική γη. Δεν πρόκειται για «διεθνή κρίση», αλλά για μια εγχώρια, καλοκουρδισμένη μηχανή αισχροκέρδειας.
Η σημερινή δεξιά κυβέρνηση επιλέγει να κάνει τα στραβά μάτια, στηρίζοντας απροκάλυπτα τα καρτέλ της αγοράς και την ολιγαρχία.
Με τη σειρά τους, τα ίδια αυτά οικονομικά συμφέροντα επιστρέφουν τη στήριξη, δημιουργώντας έναν ανήθικο κύκλο αμοιβαίας εξυπηρέτησης στην πλάτη των καταναλωτών.
Οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι έχουν μετατραπεί σε μόνιμα θύματα μιας πολιτικής που υποτιμά τη νοημοσύνη τους και λεηλατεί το εισόδημά τους, για να διογκώνονται τα κέρδη των λίγων εκλεκτών.
Η αισχροκέρδεια στην ελληνική αγορά δεν κρύβεται πλέον πίσω από γενικόλογες δικαιολογίες.
Η κυβερνητική απραξία και η ασυλία στα καρτέλ έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε πρωταθλήτρια ακρίβειας, με τις τιμές βασικών αγαθών να ξεπερνούν προκλητικά εκείνες χωρών με πολλαπλάσιους μισθούς, όπως η Γερμανία και το Βέλγιο.
Ελαιόλαδο / Σπορέλαια: Ένα κατ' εξοχήν ελληνικό προϊόν, που παράγεται στη χώρα μας, καταλήγει να πωλείται στα εγχώρια ράφια σε τιμές έως και 15-20% υψηλότερες σε σχέση με τη Γερμανία, όπου θεωρείται εισαγόμενο. Βρεφικό Γάλα / Είδη Βρεφικής Φροντίδας: Οι πολυεθνικές, με την ανοχή των ελεγκτικών μηχανισμών, πωλούν το ίδιο ακριβώς επώνυμο βρεφικό γάλα στην Ελλάδα έως και 22% ακριβότερα από ό,τι στο Βέλγιο ή τη Γαλλία.
Γαλακτοκομικά (Γιαούρτι / Τυριά): Εγχώρια προϊόντα ευρείας κατανάλωσης επιβαρύνονται με «καπέλο» αισχροκέρδειας.
Λόγω των κλειστών συμφωνιών μεταξύ βιομηχανίας και μεγάλων αλυσίδων, φτάνουν στον Έλληνα καταναλωτή με τιμές που αγγίζουν ή ξεπερνούν τις αντίστοιχες των γερμανικών σούπερ μάρκετ.
Όταν ένας Γερμανός ή Βέλγος εργαζόμενος αμείβεται με βασικό μισθό άνω των 2.000 ευρώ και ο Έλληνας πασχίζει να βγάλει τον μήνα, η εξίσωση των τιμών (ή η υπέρβασή τους) αποτελεί οικονομική γενοκτονία της μικρομεσαίας τάξης. Η Πολιτική Λύση: Ρήξη με τα Καρτέλ και Προστασία του Πολίτη.
Η αντιμετώπιση της ακρίβειας δεν γίνεται με επικοινωνιακά «καλάθια» και ψηφιακές πλατφόρμες διαπιστώσεων "πόσο κάνει" όπως προτείνουν μερικά κόμματα αντιπολίτευσης.
Γιατί "κάνει τόσο" θα μας απαντήσουν; Απαιτείται μια ριζική, προοδευτική πολιτική λύση που θα συγκρουστεί με τα ολιγοπώλια: Πραγματικός και Άμεσος Έλεγχος των Καρτέλ: Πλήρης στελέχωση και ενεργοποίηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού για την επιβολή εξοντωτικών προστίμων, που θα ισούνται με το σύνολο των παράνομων κερδών των εταιρειών, και όχι με «χάδια» εντυπωσιασμού.
Μείωση του ΦΠΑ στα Βασικά Αγαθά: Άμεση μείωση του ΦΠΑ σε όλα τα τρόφιμα (δε θα τη βγάζουμε με γάλα και ψωμί) και τα είδη πρώτης ανάγκης (από το 13% στο 6% ή και 0% για συγκεκριμένα προϊόντα διαβίωσης), ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Πλαφόν στο Περιθώριο Κέρδους: Θεσμοθέτηση ανώτατου ορίου κέρδους σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα (από τον παραγωγό μέχρι το ράφι) για τα βασικά είδη διατροφής και την ενέργεια, ώστε να σταματήσει η κερδοσκοπία των μεσαζόντων. Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή Μισθών: Αυτόματη αύξηση των μισθών και των συντάξεων με βάση τον πραγματικό πληθωρισμό των τροφίμων κι όχι μόνο Τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας με αύξηση του ατομικού και οικογενειακού αφορολογητου ποσού ώστε να αποκατασταθεί η αγοραστική δύναμη του 85% της κοινωνίας. Πόσα και ποια κόμματα προτείνουν αυτά τα ευνόητα μέτρα;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους