Ζούμε σε καιρούς όπου χρειαζόμαστε συνέργειες διαφορετικών φωνών, ιδίως απέναντι στους μεγάλους κινδύνους και για τα θεμελιώδη αγαθά- ειρήνη, αξιοβίωτη ζωή, κοινός οίκος, συλλογικά δεδομένα και πόροι...
Ζούμε σε καιρούς όπου χρειαζόμαστε συνέργειες διαφορετικών φωνών, ιδίως απέναντι στους μεγάλους κινδύνους και για τα θεμελιώδη αγαθά- ειρήνη, αξιοβίωτη ζωή, κοινός οίκος, συλλογικά δεδομένα και πόροι.
Από ποικίλες κριτικές παραδόσεις με άξονα την απόσταση από τον ιδιοκτησιακό, ανταγωνιστικό και τεχνοκρατικό άξονα και φυσικά τις μετα-φασιστικές τάσεις που έχουν απλωθεί επικίνδυνα ιδίως στη συλλογική Δύση.
Εχουν βγει ενδιαφέροντα κείμενα σχολιασμού της πρόσφατης εγκυκλίου του πάπα για την τεχνητή νοημοσύνη και τον 'αφοπλισμό' της (όρος ισχυρός και όχι αυτονόητος). Βρήκα στη ροή μια προσέγγιση που νομιζω πως έχει να πει πολλά.
Προέρχεται μάλιστα από έναν χωρο (με αναφορές στον ιταλικό εργατισμό, τον αυτόνομο μαρξισμό ή όπως αλλιώς το ονομάσει κανεις) όπου, συνήθως, περισσεύει ένας οίστρος τεχνοφιλίας με φουτουριστικούς τόνους.
Με άλλες αναφορές και συνομιλίες, σκέφτηκα, παρόλα αυτά, πως το σχόλιο του άγνωστου σε μένα Τζιάνι Τζιοβανέλλι συνοψίζει όσα θα σκεφτόταν ενας άνθρωπος της λαϊκής-κοσμικής αριστεράς για την ενδιαφέρουσα σκέψη που περικλείεται στην παπική εγκύκλιο.
Από μια άποψη, βρίσκει κανείς ένα πεδίο ηθικής, πολιτικής, πολιτισμικής σύγκλισης απέναντι στην αξίωση της ολικής κυριαρχίας και στη τρομερή διάβρωση της δημοκρατίας και της ειρήνης για χάρι μιας ολιγαρχικής σέκτας και των πολιτικών της διαύλων.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους