"Τα αίμα χύνεται άλικο..ο παροξυσμός του θ' ανοίξει εκατοντάδες τάφους. Μα η αντίσταση δε θα θαφτεί, θα μείνουν, όμως, το έγκλημα, η απάτη και η δειλία": Σαν σήμερα, 19 Ιουνίου 1947, το...

Πλήρες Κείμενο:

"Τα αίμα χύνεται άλικο..ο παροξυσμός του θ' ανοίξει εκατοντάδες τάφους. Μα η αντίσταση δε θα θαφτεί, θα μείνουν, όμως, το έγκλημα, η απάτη και η δειλία": Σαν σήμερα, 19 Ιουνίου 1947, το μοναρχοφασιστικό κράτος και οι ΗΠΑ εκτελούν 17 κομμουνιστές από τις φυλακές της Αίγινας.

Οι αγωνιστές οδηγήθηκαν στον τόπο όπου εκτελέσθησαν με δεμένα τα χέρια.

Οι εκτελεστές τους αρνήθηκαν να τους λύσουν όταν ζήτησαν να γράψουν το τελευταίο γράμμα στους δικούς τους.

Και οι 17 πρόταξαν ηρωικά τα στήθη τους στο εκτελεστικό απόσπασμα φωνάζοντας: "Ζήτω το ΕΑΜ, Ζήτω ο Ζαχαριάδης". Οι εκτελέσεις δεν ήταν τίποτα άλλο παρά εκδικητικές δολοφονίες αγωνιστών του λαικού κινήματος.

Ενας από τους 17,ο Α.Κόλιας εκτελέστηκε γιατί είχε κατηγορηθεί ότι σκότωσε μια άγνωστη γυναίκα, άγνωστο που, άγνωστο πότε! Για την ίδια αιτία, καταδικάστηκε μαζί του το 1945 στη Θήβα ένας άλλος από τους 17, ο Π. Δημητρακόπουλος.

Ένας άλλος αγωνιστής που εκτελέστηκε ήταν ο Κ. Βουτσινός, 27 χρονών, Καπετάνιος λόχου στο Περιστέρι,μέλος του ΚΚΕ από το 1941, υπερασπίστηκε αρχικά το Δεκέμβριο του 1944 τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας με το λόχο του.

Αυτό ήταν το μεγάλο "έγκλημα" του.

Και γι’αυτό τουφεκίστηκε. Ο Μαν.Τόλιας, άλλος από τους 17, καταδικάσθηκε και εκτελέστηκε γιατί,λέει το κατηγορητήριο, σκότωσε- χωρίς αυτό ν’ αποδειχτεί ποτέ-"ένα ινδόν στρατιώτη" τον Δεκέμβρη του 1944. Ο Ευθ.

Χατζόπουλος ήταν τραυματίας του Αλβανικού μετώπου όπου υπηρετούσε σαν εθελοντής σε ηλικία 18 χρονών.

Πήρε από την αρχή μέρος στην Εθνική Αντίσταση.

Πολέμησε τους ναζί στη μεγάλη τους επιδρομή στο Περιστέρι–Μπαρουτάδικο.

Καταδικάσθηκε σε θάνατο επειδή κατηγορήθηκε αόριστα από ένα μάρτυρα ότι σκότωσε τον αντισυνταγματάρχη της εγκληματικής Ειδικής Ασφαλείας (της "Ελληνικής Γκεστάπο") Γ.Ξυπολητά και τον αστυνόμο Γ. Καλαμαρά.

Για τον ίδιο λόγο, καταδικάσθηκε σε θάνατο και ο Θ. Σιδέρης. Το Φεβρουάριο και το Δεκέμβριο του 1942 ανατίναξε δύο επίτακτα πλοία των Γερμανών, το 1943 καταδικάστηκε από από Γερμανικό στρατοδικείο σε θάνατο και επικηρύχθηκε. Οι Αθ. Γκινιώτης,Κ. Καλιγιάννης, Σ. Λάτσος. είχαν καταδικασθεί και οι 3 για το φόνο του προδότη διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Περιστερίου Γεροστάθου,πράκτορα των ναζί και συνεργάτη τους στα μεγάλα μπλόκα. Ο Δ. Γκίνης είχε καταδικαστεί με την κατηγορία ότι στην κατοχή σκότωσε τον ταγματασφαλίτη χωροφύλακα Χιόνη, που υπηρετούσε κάτω απο τις διαταγές της Βέρμαχτ.

Με ανάλογες " κατηγορίες" εκτελέσθηκαν ο Μονέδας, ο Αυγέρης ,ο Μπουρδής.

Με αόριστες κατηγορίες για εκτελέσεις "εθνικοφρόνων κατά το δεκεμβριανόν κίνημα" είχαν καταδικασθεί και εκτελέστηκαν στην Αίγινα και οι Θ. Τριανταφύλλου και Δ. Ντάλιος.

Αυτούς δολοφόνησαν οι μοναρχοφασίστες, οι πρωην συνεργάτες των ναζί, οι ιμπεριαλιστές, οι δεξιοί, "κεντρώοι", "φιλελεύθεροι", "προοδευτικοί" κλπ αστοι πολιτικοί, αφού υπεύθυνη για τις δολοφονίες ήταν η "οικουμενική" κυβέρνηση 7 αστικών κομμάτων με Πρωθυπουργό τον τραπεζίτη Μάξιμο, στην οποία συμμετείχε το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου, το Λαϊκό Κόμμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη,το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος του Ναπολέοντα Ζέρβα το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα του Απόστολου Αλεξανδρή, το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων του Στυλιανού Γονατά, το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα του Γεώργιου Παπανδρέου, το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου.

Στην κυβέρνηση αυτή συμμετείχε αρχικά και ο μετέπειτα "εθνάρχης" Κωνσταντίνος Καραμανλής, ως υπουργός εργασίας.

Όλοι αυτοί, δεξιοί, "σοσιαλιστές" του συστήματος, "προοδευτικοί" κλπ έχουν την πολιτική ευθύνη (και) για αυτές τις δολοφονίες, μαζί με τις ΗΠΑ, αφού οι εκτελέσεις είχαν την έγκριση του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα Μακ Βευ.

Όπως όλες οι παρόμοιες εκτελέσεις του αστικού κράτους και αυτές είχαν την υπογραφή της διεφθαρμένης φιλοφασίστριας "Φρίκης"και του Παύλου.

Ακόμα και εφημερίδες στις ΗΠΑ έγραψαν ότι "ο λαός της Αμερικής πρέπει να μάθει ότι το "δόγμα Τρούμαν" προσυπέγραψε καθεστώς δολοφονιών για την Ελλάδα". ΥΓ Ο τραπεζίτης Μάξιμος, διορισμένος (και όχι εκλεγμένος) Πρωθυπουργός όταν έγιναν αυτές οι δολοφονίες, είχε υπερασπιστεί τους δωσίλογους-και προσωπικά τον Ι.Ράλλη που έφτιαξε τα εγκληματικά Τάγματα Ασφαλείας, στο δικαστήριο: "Είπα εις τον κ. Ράλλην να δεχθή τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως.

Όλοι οι αποτελούντες τας Κυβερνήσεως κατέβαλον εξαιρετικάς προσπάθειας να εξυπηρετήσουν τον Λαόν"! Την δεκαετία του 1950 πούλησε το σπίτι του στο Ελληνικό Δημόσιο. Από το 1982 το "Μέγαρο Μαξίμου" χρησιμοποιείται ως επίσημη κατοικία/γραφείο του εκάστοτε πρωθυπουργού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους