Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μετά την υπογραφή του τελικού μνημονίου εκεχειρίας μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, ας κάνουμε μια αξιολόγηση. α) Ποιος τελικά είναι ο νικητής; Η απάντηση είναι πολύπλοκη — και οι δύο πλευρές ισχυρίζονται νίκη, αλλά και οι δύο έχουν χάσει κάτι σημαντικό.

ΗΠΑ / Τραμπ: Η κύρια επιτυχία για τον Τραμπ είναι το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, αλλά το κλείσιμό τους ήταν άμεση συνέπεια του ίδιου του πολέμου που ξεκίνησε.

Παραδόξως, λύνει ένα πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε.

Επιπλέον, το πυρηνικό ζήτημα, ο κύριος λόγος που επικαλέστηκε για να ξεκινήσει τον πόλεμο, παραμένει άλυτο και θα διαπραγματευτεί στη διάρκεια των επόμενων 60 ημερών. Ιράν: Το ιρανικό πρόγραμμα πυραύλων και η υποστήριξη σε περιφερειακές δυνάμεις (Χεζμπολάχ, Χούθι κ.ά.) εξαιρούνται ρητά από τις διαπραγματεύσεις.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό κέρδος.

Η συμφωνία προβλέπει επίσης άμεση χορήγηση αδειών για εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου, τερματισμό όλων των κυρώσεων σε συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα, και ένα πλαίσιο ανασυγκρότησης 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Παρ' όλα αυτά, το Ιράν θα βγει από τον πόλεμο με βαριά οικονομική κρίση και υποβαθμισμένες στρατιωτικές δυνατότητες.

Ο μεγάλος χαμένος είναι αναμφισβήτητα το Ισραήλ: ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι δεν θα αποσύρει τα στρατεύματα από τον Νότιο Λίβανο που κατέλαβε, βρισκόμενος σε πλήρη σύγκρουση με τη συμφωνία. Το Ισραήλ ξεκίνησε έναν πόλεμο που κατέληξε σε συμφωνία που νομιμοποιεί το Ιράν διεθνώς χωρίς να επιτευχθεί αποπυρηνικοποίηση ή διάλυση του «Άξονα της Αντίστασης». β) Μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του τερματισμού της απομόνωσης του Ιράν.

Πρόκειται για ιστορική στροφή με πολλαπλές διαστάσεις: Οικονομικά: Η χώρα επανεντάσσεται στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας με τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι άμεσες αδειοδοτήσεις για εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου και η σταδιακή άρση όλων των κυρώσεων θα ξεκινήσουν αμέσως μετά την υπογραφή.Το αποτέλεσμα θα είναι αυξημένη ιρανική παραγωγή, πτώση τιμών πετρελαίου παγκοσμίως, και ανταγωνισμός με τις χώρες του Κόλπου. Γεωπολιτικά: Η Κίνα και η Ρωσία έχουν υποστηρίξει ενεργά τη συμφωνία και αντιτάχθηκαν στις κυρώσεις.

Η επανεισδοχή του Ιράν στη διεθνή σκηνή ενισχύει αυτόν τον άξονα. Το Πακιστάν και η Τουρκία ενισχύουν τον ρόλο τους ως περιφερειακοί μεσολαβητές, σε βάρος της παραδοσιακής δυτικής κυριαρχίας στη Μέση Ανατολή. Στρατηγικά: Οι τεχνικές διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα θα αποδειχθούν δύσκολες — η τελευταία φορά που επιτεύχθηκε συνολική πυρηνική συμφωνία ήταν το 2015, μετά από δύο χρόνια διαπραγματεύσεων.

Και εκείνη η συμφωνία, όπως ξέρουμε, κατέρρευσε. γ) Θα υπάρξει άραγε μια νέα εποχή κυριαρχίας του Ιράν στην περιοχή; Εδώ χρειάζεται προσοχή, η εικόνα είναι αντιφατική: Υπέρ της του Ιράν: Το Ιράν επέζησε στρατιωτικά, διέσωσε τους συμμαχικούς του σχηματισμούς (Χεζμπολάχ, Χούθι), εξαίρεσε το πυραυλικό πρόγραμμα από τις διαπραγματεύσεις, και παίρνει τεράστια οικονομικά ανταλλάγματα. Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Βανς μίλησε για «νέα εποχή» στη Μέση Ανατολή — και η φράση αυτή υπονοεί αναγνώριση του Ιράν ως νόμιμου περιφερειακού παίκτη.

Κατά της Ιράν: Το Ιράν βγαίνει με βαριά οικονομική κρίση και υποβαθμισμένες στρατιωτικές δυνατότητες. Οι Αραβικές χώρες του Κόλπου — ιδίως η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ — έχουν ισχυρές οικονομίες και αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας.

Ακόμα και η Χεζμπολάχ βρίσκεται σε ένα Λίβανο που κατέχεται εν μέρει από ισραηλινές δυνάμεις.

Η πιο ρεαλιστική εκτίμηση είναι ότι το Ιράν δεν θα μπορέσει να επιβάλει περιφερειακή κυριαρχία, αλλά θα μετατραπεί σε αναπόφευκτο παράγοντα, μια χώρα που δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί, που έχει «θεσμοποιηθεί» ως περιφερειακή δύναμη.

Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από κυριαρχία, αλλά εξίσου σημαντικό γεωπολιτικά.

Το κρίσιμο ερώτημα των επόμενων 60 ημερών είναι αν η πυρηνική διαπραγμάτευση θα επιτύχει.

Αν ναι, το Ιράν εδραιώνεται.

Αν όχι ο Τραμπ θα επιστρέψει άραγε στον πόλεμο πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου; Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι αυτό είναι απίθανο, και θα παίξει στον χρόνο.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι οι ΗΠΑ έκαναν έναν πόλεμο για να διορθώσουν μια ιστορική ανωμαλία, την απομόνωση μιας χώρας όπως το Ιράν από την διεθνή κοινότητα. Και φαίνεται ότι το κατάφεραν. (Όχι με τον τρόπο που αρχικά είχαν επαγγελθεί...)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους