Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ... Ήσουν και ΕΣΥ στην δική της κυρά Άννας Δαλασσηνής; Γιατί νομίζω ότι σε είδα να στέκεσαι πίσω από τον Πρωτοσπαθάριο Πέτρο ενώ ο Ιωάννης Δούκας την καλούσε σε...
Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ... Ήσουν και ΕΣΥ στην δική της κυρά Άννας Δαλασσηνής; Γιατί νομίζω ότι σε είδα να στέκεσαι πίσω από τον Πρωτοσπαθάριο Πέτρο ενώ ο Ιωάννης Δούκας την καλούσε σε ακρόαση.
Δεν θα μπορούσες όμως; Το ξέρω ότι θα ήθελες να βρίσκεσαι σε αυτή την συνεδρίαση παραπάνω από ότι νομίζεις, αλλά αυτή η δίκη συνέβη το μακρινό 1071! Στα χρόνια της ήττας του Μαντζικέρτ.
Όπως κατάλαβες τα Χρονικά ταξιδεύουν και αισίως φτάσαμε στον 11ο άι. Κοίτα ολόγυρα σου, είναι ξεκάθαρο πως βρισκόμαστε στην Ρωμανία και χρόνια του Ρωμανού Διογένη.
Μην προσπαθείς να το αμφισβητήσεις. 😏 Η Άννα Δαλασσηνή υπήρξε η μητέρα του Αλεξίου Κομνηνού, του ιδρυτή της δυναστείας των Κομνηνών.
Μια γυναίκα ιδιαίτερα δυναμική η οποία έμεινε σε σχετικά νεαρή ηλικία χήρα. Ο Ιωάννης Κομνηνός, ο πατέρας του Αλεξίου, απεβίωσε νωρίς και η Δαλασσηνή αναγκάστηκε να μεγαλώσει τα πολλά αγόρια και κορίτσια της μόνη.
Ουσιαστικά αναγκάστηκε να ηγηθεί της οικογένειας μέχρι τα αγόρια της να ενηλικιωθούν και να αναλάβουν τα ηνία του οίκου. Οι Κομνηνοί όπως γνωρίζουμε υπήρξαν μια στρατιωτική οικογένεια, επαρχιακής καταγωγής.
Όλοι οι γιοι της Άννας, ο Μανουήλ, ο Ισαάκιος αλλά και ο Αλέξιος προορίζονταν για μία λαμπρή στρατιωτική καριέρα. Ο Ρωμανός Διογένης έγινε βασιλέας το 1067, έπειτα από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Δούκα (1059-1067), παραγκωνίζοντας από το μονοπώλιο της εξουσίας τους Δουκάδες συγγενείς του.
Επειδή οι Δουκάδες ήταν μια πανίσχυρη οικογένεια ο Ρωμανός αναζήτησε επίσης δυνατούς συμμάχους για να αντισταθμίσει την επιρροή τους. Η Άννα με χαρά δέχτηκε την φιλία του Διογένη και συμπεθέριασε μαζί του παντρευότας την κόρη της Θεοδώρα με τον Κωνσταντίνο Διογένη γιο του Ρωμανού.
Την ίδια ώρα ο Ρωμανός έχρισε τον πρωτότοκο γιο της Μανουήλ Κουροπαλάτη και Πρωτοστράτορα. Η Άννα βλέπετε μισούσε τους Δουκάδες όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.
Το 1059 ο κουνιάδος της Ισαάκιος (1057-1059) είχε παραιτηθεί από τον θρόνο χάρη σε μια ασθένεια που τον είχε τρομάξει.
Πίστευε ότι θα πεθάνει ο καημένος! Όλοι τότε περίμεναν ότι θα δώσει το δαχτυλίδι της εξουσίας στον αδερφό του Ιωάννη Κομνηνό, τον άνδρα της Δαλασσηνής! Όμως ο Μιχαήλ Ψελλός, αυτός ο ραδιούργος αυλικός, μαζί με μία ομάδα άλλων ανδρών είχαν αναγορεύσει τον Κωνσταντίνο Δούκα βασιλέα.
Σχεδόν πραξικοπηματικά. Η Άννα είχε φτάσει στην πηγή της Πορφύρας και δεν είχε πιει νερό.
Είχε χάσει το στέμμα της αυτοκράτειρας για μονάχα τόσο λίγο! Δεν το ξέχασε ποτέ.
Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Κωνσταντίνος Δούκας είχε έρθει σε σύγκρουση με την επαρχιακή στρατιωτική αριστοκρατία την οποία υποψιαζόταν για ανταρσίες και επαναστάσεις. Η Άννα Δαλασσηνή είχε να αντιμετωπίσει ένα ιδιαίτερα εχθρικό παλάτι που θεωρούσε τους Κομνηνούς ένα σημαντικό κίνδυνο για το καθεστώς. Ο Ρωμανός οπως είναι γνωστό ηττήθηκε στο Μαντζικέρτ το 1071! Όχι επειδή οι Τούρκοι ήταν πιο ικανοί στρατιώτες από τους Έλληνες, αλλά χάρη στην προδοσία των στρατευμάτων που υπάκουαν στον Ιωάννη Δούκα, ο οποίος διέταξε υποχώρηση την στιγμή που έπρεπε να συνδράμει τον Ρωμανό.
Πίσω στην πρωτεύουσα τα ηνία του κράτους ανέλαβε ο νεαρός Μιχαήλ Δούκας, ο γιος του συγχωρεμένου Κωνσταντίνου, κάτω υπό την στενή επιτήρηση του θείου του Καίσαρα Ιωάννη που σχεδόν έγινε επίτροπος του κράτους. Ο Διογένης έχοντας εξασφαλίσει την βοήθεια λίγων Τουρκικών στρατευμάτων και με όσους υποστηρικτές είχε ακόμη στην Ρωμανία ήθελε να ξανά καταλάβει τον θρόνο.
Έτσι έγινε ένας νέος εμφύλιος στην Ρωμανία.
Ήταν και αυτός ο εμφύλιος που θα οδηγούσε στην ραγδαία παρακμή του κράτους στην ύστερη δεκαετία του 1070.
Δεν το έκαναν οι Τούρκοι.
Το κάναμε μόνοι μας! Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό.
Αλλά ας επιστρέψουμε στο παρόν.
Κοίτα ολόγυρα σου.
Βρισκόμαστε στην αίθουσα της Γερουσίας, εκεί που επίλεκτοι Έλληνες αξιωματούχοι λαμβάνουν σημαντικές αποφάσεις.
Είναι σαν μία Βουλή αλλά στο Βυζάντιο.
Βλέπεις την μαυροφορεμένη γυναίκα που εισέρχεται στο κέντρο; Όλοι ψυθυρίζουν.
Αυτή είναι η Άννα η Δαλασσηνή η μητέρα των Κομνηνών.
Άκου να δεις πως βρέθηκε αυτή εδώ! Όταν ο Ρωμανός εκστράτευσε εναντίον των Δουκάδων για να ξανά κατακτήσει τον θρόνο, ορισμένοι άρχοντες που ήταν "φιλοδιογενικοί" κυνηγήθηκαν από το νέο καθεστώς. Η Δαλασσηνή κατηγορήθηκε από το Μέγα Παλάτι ότι δολοπλοκεί κατά του θρόνου ετοιμάζοντας πραξικόπημα ενάντια στον βασιλέα Μιχαήλ! Οι μάρτυρες που αποκάλυψαν τα σχέδια της στον αυτοκράτορα... άγνωστοι! Σαν τα ποντίκια κρυμμένοι πίσω από τους τείχους του μεγάλου παλατιού.
Ήταν πράγματι σοκαριστικό! Κανείς δεν ξέρει εάν ήταν αλήθεια. Η Δαλασσηνή ήταν ικανή να στήσει το πιο αριστοτεχνικό πραξικόπημα, λίγα χρόνια αργότερα θα το έκανε πράξη.
Η επανάσταση του 1081 που έφερε στην Πορφύρα τον αγαπημένο της γιο είχε το δικό της άρωμα.
Δεν άκουγεται παράλογο.
Όμως οι εχθροί της είχαν κάθε λόγο να στήσουν ένα ψεύτικο κατηγορητήριο εναντίον της! Τότε τι κάνουν λες; Η Δαλασσηνή καλείται να έρθει στην Βασιλεύουσα να δώσει εξηγήσεις ενώπιον της Γερουσίας.
Ο βασιλιάς Μιχαήλ προτίμησε να μην παρευρεθεί Και ενώ την ανακρίναν σκληρά τι κάνει η μαυροφορεμένη γυναίκα που στεκόταν αγέρωχη; Βγάζει μέσα από τα ρούχα της την μορφή του Ιησού Χριστού και με τα χέρια της τον σηκώνει προς τους συκοφάντες της και φωνάζει: "Αυτός γίνεται σήμερα δικός μου και δικός σας κριτής! Ατενίστε τον και μην εκφέρεται κρίση ανάξια του Δικαστού που γνωρίζει τα κρυφά!". Δηλαδή Αυτός που γνωρίζει το στημένο σχέδιο τους.
Οι δικαστές σοκαρίστηκαν με αυτή την ξαφνική κίνηση! Πολλοί από ότι βλέπεις σκέφτηκαν να την αθωώσουν, τόσο πολύ το αίσθημα δικαίου αυτής της κυράς τους είχε συνεπάρει.
Όμως υπήρχαν και αυτοί που φοβόντουσαν τους ισχυρούς.
Ίσως φοβόντουσαν περισσότερο αυτόν που βρισκόταν πίσω από όλη αυτή την καλοστημένη πλεκτάνη.
Έτσι η Γερουσία αποφάσισε να λάβει μια απόφαση που ο ιστορικός Νικηφόρος Βρυέννιος αποκαλεί λύση του Καϊάφα.
Αποφάσισαν να μην τις επιβάλουν αυστηρές ποινές γιατί δεν είχαν αποδείξεις ότι η Δαλασσηνή σχεδίαζε τον θάνατο του βασιλέα, όμως από την άλλη δεν ήταν και βέβαιοι για την αθωότητα της.
Η απόφαση ήταν μια και την ακούς και τώρα εσύ δίπλα μου ξεκάθαρα, εδώ στο θεωρείο που καθόμαστε παρακολουθώντας την δίκη. Η Δαλασσηνή μαζί με όλα τα Κομνηνόπουλα θα εξοριζόταν στα Πριγκιπόννησα.
Μακριά από την Βασιλίδα των Πόλεων όπου οι Κομνηνοί μπορούσαν να εμπλακούν σε μηχανορραφίες.
Και έτσι η Δαλασσηνή δέχτηκε αυτή την απόφαση με τρομερή υπερηφάνεια.
Εκεί στην Πρίγκιπο πέρασαν αρκετό διάστημα της ζωής τους.
Ενώ ο Ρωμανός Διογένης τυφλώθηκε το 1072 με διαταγές των Δουκάδων.
Όμως ο καιρός έχει γυρίσματα.
Και οι Κομνηνοί περίμεναν την κατάλληλη στιγμή να πάρουν την εκδίκηση τους.
Σύντομα η Ρωμανία κάτω υπό την ηγεσία του Μιχαήλ Δούκα θα γνώριζε έναν αδυσώπητο εμφύλιο που θα επέτρεπε στους Τούρκους να επεκταθούν ραγδαία στην Μικρασία.
Ο τρομαγμένος Μιχαήλ απέπεμψε από σύμβουλο του τον θείο του Ιωάννη Δούκα και ζήτησε τις στρατηγικές ικανότητες του Ισαάκιου και Αλέξιου Κομνηνού, που ήταν λεβεντόπαιδα και πλέον άρχισαν να υπηρετούν τον βασιλέα. Οι Κομνηνοί επέστρεψαν από την εξορία θριαμβευτές. Ο Αλέξιος κατάφερε σημαντικές νίκες έναντι των εχθρών της Ελληνικής αυτοκρατορίας.
Έτσι το 1078 όταν ανέλαβε τον θρόνο ο Νικηφόρος Βοτανειάτης (1078-1081), ο Αλέξιος ήταν το μεγαλύτερο στήριγμα του γηρασμένου βετεράνου βασιλέα.
Μονάχα τρία χρόνια αργότερα ο Αλέξιος μαζί με την βοήθεια της μητέρας του θα κατακτούσε την Κωνσταντινούπολη και θα εγκαινίαζε την τελευταία επιτυχημένη δυναστεία του μεσαιωνικού ελληνισμού. Τους Κομνηνούς! (Αρκετά πιο ενδιαφέρον από τους Αψβούργους) Ο Αλέξιος θα έδινε στην μάνα του Άννα Δαλασσηνή τον τίτλο της Αυγούστας! Έτσι η πλέον ηλικιωμένη γυναίκα έπειτα από 22 χρόνια θα γινόταν η βασίλισσα που παραλίγο να είχε στεφθεί το 1059 όταν ο άνδρας της Ιωάννης είχε χάσει για λίγο τον θρόνο. 🗡️ Φωτογραφία: εμείς που παρακολουθούμε την απολογία της Άννας Δαλασσηνής στη Σύγκλητο εκείνο το μακρινό 1072.
Νομίζω όμως ότι πρέπει να φύγουμε και εμείς.
Ορισμένοι μας κοιτούν περίεργα λες και μας υποψιάζονται για συνενόχους της. Θα επιστρέψουμε. Στο υπόσχομαι. #Κομνηνοί #ΕνδέκατοςΑιώνας #ΤαΧρονικάΤουΒυζαντίου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους