Αυτές τις μέρες ακούω τις προτάσεις των κομμάτων του λεγόμενου προοδευτικού χώρου. Όλες είναι μια πρόχειρη αντιγραφή αυτών του Ζοχράν Μαμντάνι, που ακούστηκαν στην προεκλογική του εκστρατεία για το...
Αυτές τις μέρες ακούω τις προτάσεις των κομμάτων του λεγόμενου προοδευτικού χώρου.
Όλες είναι μια πρόχειρη αντιγραφή αυτών του Ζοχράν Μαμντάνι, που ακούστηκαν στην προεκλογική του εκστρατεία για το δήμο της Νέας Υόρκης.
Προτάσεις εγκλωβισμένες σε δογματικά ιδεολογικά στεγανά της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.
Αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι για τον Ανδρουλάκη, τον Τσίπρα και τους άλλους να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με την παλιά πολιτική νοοτροπία εκείνης της εποχής και να προχωρήσουν σε κάτι νέο που να μοιάζει με το περίφημο "Σκανδιναβικό Μοντέλο". Ένα μοντέλο που κατά τη γνώμη μου είναι το μοναδικό που έχει λειτουργήσει.
Στερείτε κάθε λογικής η νοοτροπία να αντιγράφουν τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Μπρέζνιεφ, τον Αλλιέντε και άλλους, οι οποίοι έζησαν σε διαφορετικές εποχές, με άλλες γεωπολιτικές και κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Τι προοδευτικός χώρος είσαι αν δεν μπορείς να χαράξεις νέα πορεία και αντιγράφεις μόνιμα το παρελθον?
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους