ΕΛΛΑΔΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ -ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΙΕΙΑΣ 1. Η πραγματικότητα στην Ελλάδα: Ο περιορισμός στο «Επείγον» Παρά το γεγονός ότι ο Νόμος 4368/2016 (Άρθρο 33) ψηφίστηκε με σκοπό την καθολική πρόσβαση των...

Πλήρες Κείμενο:

ΕΛΛΑΔΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ -ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΙΕΙΑΣ 1. Η πραγματικότητα στην Ελλάδα: Ο περιορισμός στο «Επείγον» Παρά το γεγονός ότι ο Νόμος 4368/2016 (Άρθρο 33) ψηφίστηκε με σκοπό την καθολική πρόσβαση των ανασφάλιστων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ), στην καθημερινή πράξη οι φραγμοί για τις πιο ευάλωτες ομάδες (όπως άστεγοι πρόσφυγες ή άτομα με εξαρτήσεις) παραμένουν ανυπέρβλητοι: Η παγίδα του επείγοντος: Σύμφωνα με τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (Νόμος 3418/2005, Άρθρο 9), τα νοσοκομεία και το ΕΚΑΒ υποχρεούνται να παρέχουν βοήθεια μόνο για τη σταθεροποίηση της ζωής σε επείγοντα περιστατικά.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ένας ανασφάλιστος ή ένας άστεγος πρόσφυγας χωρίς ενεργά έγγραφα θα εισαχθεί στο νοσοκομείο, θα του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες για να ξεπεράσει τον άμεσο κίνδυνο και θα εξέλθει αμέσως.

Καμία κάλυψη για τη συνέχεια: Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τη μακροχρόνια νοσηλεία, τη χρόνια φροντίδα ή τη μετανοσοκομειακή υποστήριξη αυτών των ανθρώπων.

Μόλις ξεπεραστεί η κρίση, το νοσοκομείο τους αφήνει, καθώς οι περαιτέρω δαπάνες δεν καλύπτονται από πουθενά.

Το πρόβλημα με τα έγγραφα: Για να έχει κάποιος πλήρη πρόσβαση σε εξετάσεις και φάρμακα, απαιτείται ενεργός ΑΜΚΑ ή ΠΑΑΥΠΑ (για τους αιτούντες άσυλο). Εάν ένας άνθρωπος είναι στο δρόμο, δεν έχει σταθερή διαμονή, έχει χάσει τα χαρτιά του ή έχει απορριφθεί η αίτηση ασύλου του, ο ΠΑΑΥΠΑ απενεργοποιείται.

Χωρίς αυτά, το σύστημα τον αναγνωρίζει ως «μη υπόχρεο κάλυψης», αφήνοντάς τον πλήρως εκτεθειμένο. 2. Η πραγματικότητα στη Γερμανία: Γραφειοκρατικός αποκλεισμός Στη Γερμανία, η κατάσταση είναι εξίσου περιοριστική και βασίζεται στην αυστηρή οικονομική κάλυψη: Αντιμετώπιση μόνο του πόνου: Ο Νόμος περί Παροχών σε Αιτούντες Άσυλο (AsylbLG – Άρθρα 4 και 6) ορίζει ρητά ότι οι πρόσφυγες τους πρώτους μήνες δικαιούνται περίθαλψη μόνο για οξείες ασθένειες και έντονους πόνους.

Όπως και στην Ελλάδα, μόλις αντιμετωπιστεί ο οξύς πόνος, η θεραπεία σταματά.

Ο φόβος της απέλασης εμποδίζει την πρόσβαση: Για τους μετανάστες χωρίς έγγραφα, το Άρθρο 87 του Νόμου περί Διαμονής (AufenthG) αναγκάζει τις κοινωνικές υπηρεσίες να καταγγέλλουν στις αρχές μετανάστευσης όποιον ζητά κάλυψη εξόδων νοσηλείας.

Αυτό σημαίνει ότι αν ένας άνθρωπος χωρίς χαρτιά πάει στο νοσοκομείο για κάτι που δεν είναι άμεσα θανατηφόρο, κινδυνεύει με σύλληψη και απέλαση, με αποτέλεσμα να αποφεύγει εντελώς το σύστημα υγείας. Συμπέρασμα: Η πραγματικότητα στους δρόμους της Αθήνας και των γερμανικών πόλεων αποδεικνύει ότι τα συστήματα υγείας λειτουργούν με όρους κόστους και γραφειοκρατίας.

Η φράση «έχουν όλοι δικαίωμα στην υγεία» μένει στα χαρτιά.

Στην πράξη, αν ένας άνθρωπος είναι ανασφάλιστος, άστεγος ή χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, το σύστημα τον αντιμετωπίζει σαν περιστατικό «μέσα-έξω»: του σώζει τη ζωή τη μία στιγμή και την επόμενη τον πετάει πίσω στο πεζοδρόμιο, χωρίς καμία απολύτως μέριμνα. Κύριε Υπουργέ Άδωνις Γεωργιάδης - Adonis Georgiadis, αυτή είναι η πραγματικότητα της «τέλειας» υγείας στη Γερμανία και τελικά ποιοι είναι οι ρατσιστές. ΥΓ. Η φωτό είναι μια καθημερινότητα που βλέπω πηγαίνοντας στο γραφείο μου κάθε πρωί.

Περνάει ο κόσμος αδιάφορος και συνεχίζει.

Κατηγορήθηκα για αφέλεια πολλές φορές γιατί βοήθησα και κάλεσα ασθενοφόρο, οι οποίοι αρνήθηκαν να τους πάρουν γιατί είναι ανασφάλιστοι.

Τους πήραν μετά από την απειλή μου ότι θα φωτογραφίσω τις πινακίδες του ασθενοφόρου και την ώρα και αν πεθάνει ο άνθρωπος η ευθύνη πάει σε αυτούς. #οσοεχωφωνη #ΓΕΡΜΑΝΙΑ #ελλαδα #συστημα_υγειας #υγεια #ανθρωπια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους