Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κυκλοφορία της κυβερνητικής πλατφόρμας «PosoKanei» (posokanei. gov. gr) αποτελεί το πλέον ιδανικό παράδειγμα που συνδέει την ιδεολογική διαχείριση της φτώχειας με την ψηφιακή απόσπαση δεδομένων.

Το «PosoKanei» είναι η ψηφιακή εκδοχή του «δεν έχετε ψωμί, φάτε παντεσπάνι». Αντί για αυξήσεις μισθών και πάταξη της κερδοσκοπίας, η κυβέρνηση προσφέρει ένα app.

Από τη μία πλευρά, κοροϊδεύει τη φτώχεια επειδή την αντιμετωπίζει ως πρόβλημα πληροφορίας και όχι ως πρόβλημα ταξικής εκμετάλλευσης.

Από την άλλη, χρησιμοποιεί την τεχνολογία για να εξορύξει τα metadata των αναγκών σου, μετατρέποντας την προσπάθεια επιβίωσής σου σε δεδομένα που τελικά συντηρούν το ίδιο το σύστημα που σε φτωχοποιεί.

Από μαρξιστική σκοπιά, η εφαρμογή αυτή αποτελεί κλασικό μηχανισμό ιδεολογικής συγκάλυψης των αιτιών της ακρίβειας.

Η ακρίβεια στα ράφια δεν είναι ένα τυχαίο καιρικό φαινόμενο.

Είναι το αποτέλεσμα της υπερσυσσώρευσης κερδών από τα καρτέλ των σούπερ μάρκετ και των πολυεθνικών, που συμπιέζουν τους μισθούς των εργαζομένων στην παραγωγή και αυξάνουν τις τιμές στην κατανάλωση.

Αντί το κράτος να παρέμβει στην πηγή του προβλήματος μέσω αυστηρών ελέγχων, πλαφόν στα κέρδη ή φορολόγησης των υπερκερδών στην παραγωγή, μετακινεί το βάρος στον ίδιο τον φτωχοποιημένο πολίτη.

Η κυβέρνηση λέει στον εργαζόμενο: «Η φτώχεια σου είναι αποτέλεσμα κακής δικής σου έρευνας αγοράς.

Ψάξε real time να βρεις πού είναι το φτηνότερο γάλα». Παρουσιάζεται η αγορά ως ένας «δημοκρατικός» χώρος όπου ο καταναλωτής έχει δύναμη αν ξέρει τις τιμές.

Στην πραγματικότητα, ο φτωχός δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου ή των μεταφορικών για να γυρίζει τρία διαφορετικά σούπερ μάρκετ επειδή το "PosoKanei" του έδειξε διαφορές λεπτών του ευρώ.

Συνδέοντας την πλατφόρμα με την συζήτησή για τα μεταδεδομένα, το "PosoKanei" δεν είναι μια απλή ουδέτερη υπηρεσία, αλλά ένας κρατικός/εταιρικός συλλέκτης ψηφιακού αποτυπώματος.

Εδώ έχουμε "Εξόρυξη Μεταδεδομένων Κατανάλωσης" (Consumption Metadata Extraction ). Οταν χιλιάδες πολίτες χρησιμοποιούν την εφαρμογή, δημιουργούν λίστες αγορών και συγκρίνουν προϊόντα, παράγουν real time δεδομένα για τις ακριβείς καταναλωτικές τάσεις της φτωχότερης τάξης.

Αυτά τα metadata (τι ψάχνεις, πότε το ψάχνεις, ποιο φτηνό εναλλακτικό προϊόν επιλέγεις) έχουν τεράστια αξία χρήσης.

Η "Πραγμάτωση της Αξίας για τις Πολυεθνικές" εδώ, είναι οτι -αν και η εφαρμογή είναι κρατική - τα συγκεντρωτικά δεδομένα της αγοράς και των προτιμήσεων των χρηστών αποτελούν χρυσάφι για τις ίδιες τις εταιρείες.

Οι αλγόριθμοι των σούπερ μάρκετ μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα δεδομένα για να προσαρμόσουν τις τιμές τους (dynamic pricing) στο όριο αντοχής της φτώχειας.

Ξέρουν ακριβώς μέχρι πού μπορεί να πληρώσει ο καταναλωτής.

Το κράτος εμφανίζει την εφαρμογή ως «όπλο» στα χέρια του πολίτη.

Στην πραγματικότητα, ο πολίτης μετατρέπεται σε έναν απλήρωτο ιχνηλάτη τιμών για λογαριασμό του συστήματος, προσφέροντας τη δική του ψηφιακή εργασία για να "αυτορυθμιστεί" η καπιταλιστική αγορά χωρίς να θιχτούν τα κέρδη των ιδιοκτητών.

Το βίντεο με το παραμύθι του Tele Promoter & Influencer της Ακρίβειας Kyriakos Mitsotakis στα σχόλια ...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους