Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Άλλο οι παπάδες, άλλο ο Χριστός.» «Θα τους κρίνει ο Θεός.» Δύο φράσεις που ακούγονται σχεδόν κάθε φορά που αποκαλύπτεται ένα ακόμη σκάνδαλο κληρικού ή εκκλησιαστικού παράγοντα.

Όμως κάποια στιγμή αξίζει να αναρωτηθούμε.

Πόσα σκάνδαλα χρειάζονται μέχρι να σταματήσουμε να τα αντιμετωπίζουμε ως μεμονωμένες εξαιρέσεις; Ψάξτε... 1) Σκάνδαλα οικονομικής διαχείρισης. 2) Σκάνδαλα διαφθοράς. 3) Σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης. 4) Συγκάλυψη υποθέσεων. 5) Εκκλησιαστική περιουσία. 6) Πολιτικές παρεμβάσεις. 7) Φορολογικά προνόμια.

Σκάνδαλο 1. Σκάνδαλο 2. Σκάνδαλο 3. Σκάνδαλο 4. Σκάνδαλο 5. Σκάνδαλο 6. Σκάνδαλο 7. ... Και η λίστα συνεχίζεται.

Κάθε φορά η απάντηση είναι η ίδια, «δεν φταίει η πίστη, φταίνε οι άνθρωποι». Αλλά η Εκκλησία δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα.

Είναι ένας θεσμός που διοικείται από ανθρώπους, αποκτά περιουσία μέσω ανθρώπων, ασκεί επιρροή μέσω ανθρώπων και διεκδικεί κύρος μέσω ανθρώπων.

Όταν τα καλά αποδίδονται στην Εκκλησία αλλά τα κακά αποδίδονται πάντα σε «μερικούς κακούς παπάδες», τότε έχουμε ένα σύστημα που ζητά τα εύσημα αλλά αρνείται την ευθύνη.

Αν ένας θεσμός ισχυρίζεται ότι καθοδηγείται από θεία αλήθεια, οφείλει να κρίνεται με αυστηρότερα κριτήρια από κάθε άλλο θεσμό, όχι με πιο επιεική.

Και αν η απάντηση είναι πάντα «θα τους κρίνει ο Θεός», τότε ποιος θα τους κρίνει εδώ και τώρα;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους