Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Περί της θεολογικής σκέψεως του Παναγιώτη Τελεβάντου για τον Μητροπολίτη Πτολεμαΐδος Παντελεήμονα Αράθυμο Η περίπτωση του εν αργία Μητροπολίτου Πτολεμαΐδος κ. Παντελεήμονος Αραθύμου κατέχει ιδιαζόντως μία ιδιαίτερη θέση στη θεολογική και εκκλησιολογική κριτική του μακαριστού Λαϊκού Θεολόγου και σύγχρονου Απολογητή της Εκκλησίας της Κύπρου κ. Παναγιώτη Τελεβάντου.

Για τον Παναγιώτη Τελεβάντο, το πρόσωπο του συγκεκριμένου ιεράρχου δεν αποτελούσε απλώς ένα ζήτημα ατομικής ποιμαντικής επάρκειας, αλλά ένα σύμπτωμα βαθύτερων παθογενειών που, κατά την θεολογική κρίση του, είχαν εισχωρήσει στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.

Τί φω και τί λαλήσω, για τα εκκλησιαστικά αίσχη που διενεργούσε συστηματικά ο σεβ. Παντελεήμων Αράθυμος, όπερ επιβεβαιώνεται στην συγκεκριμένη περίπτωση πανηγυρικά ο Τελεβάντος από την αντίπερα όχθη της Βασιλείας των Ζώντων.

Η σκέψη του δεν περιορίζεται στην κριτική ενός ακόμη εκκλησιαστικού προσώπου που σκανδάλιζε συστηματικά και για χρόνια ολόκληρα την Εκκλησία της Αφρικής. Ο Αράθυμος, αναδεικνύεται ως εκείνη η εμβληματική και χειρίστη περίπτωση σκανδαλοποιού οικουμενιστή κληρικού μέσα από την οποία ο Τελεβάντος επιχειρεί να φωτίσει ζητήματα εκκλησιαστικής ευθύνης, συνοδικής αδράνειας, ποιμαντικής λογοδοσίας και της σχέσεως μεταξύ ποιμένος και ποιμαινομένων.

Η έντονη επιμονή του στις αντιδράσεις των πιστών του Κονγκό, μας αποκαλύπτει μέσα από τα δημόσια λεχθέντα και γραφθέντα του την ρωμαλέα πεποίθησή του ότι το εκκλησιαστικό πλήρωμα δεν είναι παθητικός αποδέκτης αποφάσεων, αλλά φορέας εκκλησιαστικής συνειδήσεως την οποία τόσον ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας όσον και ο Αράθυμος προσέβαλλαν και συνεχίζουν απρόσκοπτα να την προσβάλλουν.

Παράλληλα, η υπόθεση εντάσσεται στη γενικότερη αντιοικουμενιστική του θεώρηση. Ο Τελεβάντος, θεωρούσε, ότι οι διοικητικές κρίσεις δ ε ν είναι καθόλου άσχετες προς τις θεολογικές επιλογές της εκκλησιαστικής ηγεσίας.

Όλοι γνωρίζουμε τις αστοχίες -τουλάχιστον τις δημόσιες αστοχίες και κωλοτούμπες- του Αλεξανδρείας.

Έτσι, η περίπτωση Αραθύμου μετατρέπεται σε παράδειγμα της ευρύτερης αντιρρητικής ανησυχίας του για την πορεία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

Γνήσια ανησυχία ενός σπουδαίου Ελληνοκύπριου Λαϊκού Θεολόγου διεθνούς εμβέλειας για την καθολική Εκκλησία ο οποίος ήτο ο φόβος και τρόμος, είτε και ο εφιάλτης ορισμένων ταγών που έχουν λερωμένη την φωλίτσα τους, των νεωτεριστών Οικουμενιστών, Κολυμπαριστών και Νεοβαρλααμιτών, και δη περί των "πεφωτισμένων" Νεοβαλτοπεδινών.

Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τα συμπεράσματά του, είναι φανερό ότι ο Τελεβάντος αντιμετώπισε το συγκεκριμένο ζήτημα ουχί ως προσωπική εμμονική αντιπαράθεση, παρ' όλες τις ενδεχομένως αστοχίες του σε άλλα πρόσωπα συναγωνιστών αντιΟικουμενιστών, αλλά θεωρώ ότι αντιμετώπισε το εν λόγω ζήτημα ως πεδίο δοκιμασίας της εκκλησιαστικής αλήθειας, της ποιμαντικής ευθύνης και της αξιοπιστίας των θεσμών.

Και ιδού λοιπόν που ο εν αργία σεβ Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος κ. Παντελεήμων Αράθυμος, πιάστηκε με το πουλί στο χέρι σε δημόσιο χώρο πλησίον δομής ανηλίκων παιδιών.

Και προσπαθούν απέλπιδα Εκκλησία της Ελλάδος, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Ελληνική Κυβέρνηση και Οικουμενικό Πατριαρχείο να το συγκαλύψουν στα μαλακά το εν λόγω ζήτημα.

Και όλοι αυτοί, οι ίδιοι και απαράλλακτοι, μία σεσημασμένη κλίκα και φατριά ρασοφόρων ΑρχιΟικουμενιστών και ΑρχιΚολυμπαριστών με διαπλεκόμενη συνεργασία με την Ελληνική Δημοκρατία - δημοκρατία να μας λάχει, τρομάρα μας! την ίδια ώρα και στιγμή εξοντώνουν αργά και βασανιστικά τον σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πάφου κ Τυχικόν, ως επίδειξη ισχύος, μιας και ομοθυμαδόν είναι "επιδειξιομανείς" και αρχομανείς της ισχύος και εξουσίας τους, που ψυχαναλυτικά και συμβολικά το σημείο αναφοράς τους είναι ο Φαλλός!... Με αυτό θα παραμείνουν και στο χέρι.

Φιλάκια πολλά, σε όλες σας, από τον Τελεβάντο με αληθινά χαμόγελα από την αιωνιότητα. Του Παναγιώτη Νούνη, Ελεύθερος Στοχαστής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους