Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το χαμόγελο της Τζοκόντα Τον βλέπω να χαμογελά πονηρά αυτοθαυμαζομενος για τις εξυπνάδες που πετά μιλώντας στον κόσμο που έτρεξε να τον ακούσει.

Το ίδιο άδειος, το ίδιο άσχετος, πορεύεται με τσιτάτα και αφόρητες σαχλαμάρες περί εντιμότητας, περί αξιοπρέπειας, περί διαφθοράς, συνεχίζει το παραμύθι της συγκάλυψης για τα Τεμπη και πάλι από την αρχή.

Αναρωτιέσαι αν όλοι όσοι τον ακούνε, ζούσαν στην Ελλάδα το 2015 εκείνες τις μέρες που χτυπούσε το καμπανάκι της χρεοκοπίας, τότε που κάποιοι στην έντιμη κυβέρνηση του ζητούσαν από την Τράπεζα να τους φερει τα χρήματα στο σπίτι, κάποιοι άλλοι που έχοντας τα δικά τους χρήματα στο εξωτερικό, δεν ένιωθαν τον συνταξιούχο που έκλαιγε έξω από το ΑΤΜ της γειτονιάς του.

Ύστερα όμως συνειδητοποιείς ότι για αυτό ακριβώς είναι καλό που υπάρχει ο Τσίπρας.

Γιατί έτσι συγκεντρώνει και κάνει διακριτούς όλους όσους ζουν σε αυτή την χωρα το δικό τους παραμύθι.

Όλους αυτούς που η ζωή τους είναι ένα σύνθημα, μια ουτοπία, μια φαντασίωση προοδευτισμού με μπόλικη δόση υποκουλτούρας. Η Ελλάδα της ανέξοδης και φλύαρης καταγγελίας, της αντίδρασης, της υποκρισίας, της αποτυχίας χωρίς συνείδηση.

Για αυτό απαρτίζεται μέχρι στιγμής από καλλιτέχνες, που τον ονειρεύονται ως Μόνα Λιζα, που από όποια γωνιά τον κοιτάξεις, νιώθεις ότι σε βλέπεις, σαν να σε καταδιώκει, σαν μια απερίγραπτη παράνοια.

Για να φλυαρεί για μια εικονική πραγματικότητα.

Κανεις δεν ζητά να μάθει ποιος τον χρηματοδοτεί γιατί απλά έμαθε να μιλά για χρεοκοπημένα κόμματα.

Κανεις δεν αναρωτιέται γιατί ο Μαρινακης, ο Μελισσανίδης ακόμη και ο Σαββιδης, όλο το συγκρότημα τους, τον σπρώχνει σαν μαριονέτα.

Του ζήτησαν να αφήσει τους συντρόφους του και αυτός το έκανε.

Τους ξεφτίλισε, τους απαξίωσε, τους λοιδωρησε χωρίς ντροπή, χωρίς αναστολή, έκανε ακόμη και τον Πολάκη να φαίνεται συμπαθής και έντιμος, τους βλέπει να σέρνονται παρακαλώντας και αυτός γελά, πιστεύοντας ότι χωρίς αυτούς θα γίνει μεγάλος, γιατί έχει πλέον μαζί του το κεφάλαιο που σεβάστηκε όσο κανείς άλλος στην περίοδο της αγριας φορολόγησης των μικρομεσαίων.

Είναι καλό να υπάρχει.

Γιατί έτσι μπορούμε να ξεχωρίσουμε όσους του έδωσαν το 2015 την δύναμη να τζογάρει με το μέλλον μας.

Αυτούς που δεν βλέπουν ότι η χώρα εξοφλει 32 δις χρέος, ότι βγήκε από τις επιτηρούμενες οικονομικά, χωρες, ότι υπογράφει συμφωνίες ενεργειακής αναβάθμισης, ότι αλλάζει καθημερινά προς το καλύτερο.

Αυτούς που ζουν στο κόσμο της μιζέριας, της γκρίνιας, αυτούς που τον οραματίζονται ως ηγέτη ενώ είναι και παραμένει ένας αμετανόητος άσχετος, ένας επικίνδυνα αναλφάβητος.

Είναι καλό, γιατί μας κρατά ενεργοποιημένους και ψυλλιασμένους γιατί η μάχη με τους ημιπιτσιρικαδες δεν τελείωσε και δεν θα τελειώσει ποτέ στην χώρα των τσαρλατάνων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους