Τεχνικά μιλώντας: Η Ενότητα πουλάει, αλλά ποιος αγοράζει; Η Ελλάδα, αυτή η πολύ βαλκανική γωνιά που ζούμε, είναι μία χώρα με πολλές πολιτικές ιδιαιτερότητες, που προφανώς έχουν να κάνουν με το αρκετά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας πούμε, μετά τη βύθιση των πολλών καλών ανθρώπων στη φτώχεια και στην απελπισία, μεταξύ 2010 και 2014, δεν μας εμφανίστηκε ένας...Όρμπαν - θα μπορούσε; - αλλά πολλοί και πολλές, όχι βέβαια τόσοι πολλοί και πολλές όπως το 2009, στράφηκαν, βασικά εκλογικά, προς ένα μικρό και κάπως αλαλούμ σχηματισμό της Αριστεράς.

Άλλοι και άλλες με μεγάλες προσδοκίες, από αυτές που πέφτουν σαν πουλιά χτυπημένα από δεκάδες σκάγια, οι περισσότεροι και οι περισσότερες όμως για να σταματήσει αυτό με τη φτώχεια και την απελπισία.

Και αυτό ήταν μία πολιτική ιδιαιτερότητα.

Ήδη από το 2011, όταν το ΠΑΣΟΚ - το βασικό ακοπούμπι των μη προνομιούχων από το 1977 - πέρασε με φόρα στην...άλλη πλευρά, είχαμε "προφητείες" πως την απάντηση θα τη δώσει η ΕΑΜική ρίζα του λαού, ο προοδευτικός πατριωτισμός, κάποιος...σπόρος που είχαν σπείρει τα Κινήματα της Αντίστασης στο νεοφιλελευθερισμό για κάποια "Λατινική Ευρώπη". Κάπως έτσι φτάσαμε στη διακυβέρνηση μεταξύ 2015 και 2019 - και όχι σε κάποιον...Όρμπαν - που όμως δεν άρεσε καθόλου ούτε στους πολύ Αριστερούς, ούτε στους πολύ Κεντρώους.

Φάνηκε δηλαδή πολύ λίγο για αυτούς και αυτές αυτό που λέει πως η Αριστερά όταν, σπάνια, κυβερνάει κάνει ότι μπορεί και αδιαφόρησαν με την προοπτική μίας Δεξιάς κυβέρνησης που θα κάνει ότι θέλει.

Και κάπως έτσι σήμερα, εδώ και επτά χρόνια, σε αυτή την πολύ βαλκανική γωνιά που ζούμε έχουμε την Μητσοτάκης Α.Ε στην κυβέρνηση, που κάνει ότι θέλει και ακόμα περισσότερα, στη λογική του δόγματος "Βορίδη" για τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων στο κράτος και τους θεσμούς ώστε να μην κυβερνήσει ποτέ ξανά η Αριστερά.

Δηλαδή ένα δόγμα που μοιάζει - σε άλλη ζωή και εποχή - με αυτό του 1958 ώστε να μην υπάρξει ένα άλλο 2015.

Έχει ενδιαφέρον, τεχνικά μιλώντας, πως τις τελευταίες μέρες- για αυτό που λέμε με τις πολιτικές ιδιαιτερότητες- έγιναν πάρα πολλές εκδηλώσεις, σε άδειους κινηματογράφους και γεμάτες καφετέρειες, με θέμα την ενότητα της Αριστεράς και με τους διοργανωτές να μας λένε πως η Αριστερά είναι εδώ - και όχι κάπου αλλού- όπου το βασικό θέμα με αυτή την "ενότητα" είναι το πως θα πετύχουν κανά δυό σχέδια για κανά δυο 3%, που θα αλλάξουν τη ζωή των εμπλεκομένων σε αυτά τα σχέδια, αλλά δεν θα έχουν απολύτως καμία σχέση με τη ζωή των πολλών καλών ανθρώπων.

Που σε ένα ποσοστό 70 με 80% πιστεύουν πως ζουν στην πιο άδικη χώρα για να ζεις κανείς στην Ευρώπη. Υ.Γ. Και όχι δεν μπορούμε να βάλουμε στην...άκρη το τι έγινε το 2015.

Άλλοι έβαλαν τα χέρια τους στο φούρνο και τα έκαψαν - για το κοινό καλό και το δημόσιο συμφέρον - και άλλοι έκαναν χαβαλέ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους