Για τον Αρχηγό. Αν δεν υπήρχαν παιδιά και στάση ζωής σαν τον Κώστα Παπανικολάου, αυτή η σελίδα ίσως να μην είχε γεννηθεί ποτέ. Για μένα ο αρχηγός είναι κάτι πολύ περισσότερο από το μπάσκετ...
Για τον Αρχηγό. Αν δεν υπήρχαν παιδιά και στάση ζωής σαν τον Κώστα Παπανικολάου, αυτή η σελίδα ίσως να μην είχε γεννηθεί ποτέ.
Για μένα ο αρχηγός είναι κάτι πολύ περισσότερο από το μπάσκετ.
Αναφέρομαι σε ολόκληρη τη διαδρομή και την παρουσία του.
Ανέλαβε ένα τεράστιο βάρος όταν έκλεισε η εποχή του Βασίλη και του Γιώργου.
Σε μια ομάδα που άλλαζε συνεχώς πρόσωπα, εκείνος έμεινε σταθερός.
Και τα δάκρυα του Γιώργου Πρίντεζη φέτος στην Ευρωλίγκα είπαν περισσότερα από χίλιες λέξεις. Ο Σεβασμός κερδίζεται αβίαστα. Στον Ολυμπιακό. Στην Εθνική ομάδα.
Στην ίδια τη ζωή. Ο Κώστας είναι ένας.
Άνθρωπος του Θεού και της αλήθειας.
Το παιδί της γειτονιάς.
Της παραδοσιακής Ελληνικής οικογένειας.
Το μεγαλύτερο τριάρι που έβγαλε ποτέ η Ελλάδα.
Ο πιο ολοκληρωμένος Έλληνας παίκτης στη θέση του, και στις δύο πλευρές του γηπέδου.
Ο παίκτης που στα 20 του χρόνια βοήθησε να μείνει όρθιος ο Ολυμπιακός στον τελικό με αμύθητη εμφάνιση και έγινε κομμάτι του μπασκετικού θαύματος του 2012.
Η άμυνά του και η μπασκετική του ενσυναίσθηση στην αδύνατη πλευρά είναι μάθημα μπάσκετ από μόνες τους.
Πράγματα που δεν αποτυπώνονται στη στατιστική, που δεν τα γνωρίζει ο απλός κόσμος, αλλά αλλάζουν αγώνες , δίνουν νίκες και απογειώνουν καριέρες συμπαικτών.
Όταν σταματήσει να παίζει, ελπίζω να τα διδάξει στις επόμενες γενιές.
Και όσο ακόμη αγωνίζεται, να τα αφήσει ως παρακαταθήκη στον σύλλογο.
Θα είναι κρίμα να χαθεί αυτή η γνώση.
Ο τελευταίος των πιστών.
Ένα παιδί που μεγάλωσε μαζί μας, μέσα στα σπίτια μας και στις οθόνες μας, χωρίς να χάσει ποτέ τον χαρακτήρα του.
Πρότυπο οικογένειας, με αξίες, ήθος και πίστη στον Θεό.
Χάναμε κερδίζαμε είχαμε και τον Παπ τον δικό μας άνθρωπο.
Μέσα σε όλη αυτή την αγωνιστική απαιτητική φασαρία του πρωταθλητισμού, την οπαδική τοξικότητα και το μεγάλο ψυχολογικό βάρος που είχε η χρονιά είναι κάποιες φορές πολύ δύσκολο να μιλήσεις για μπάσκετ.
Εδώ ο Παπανικολάου είναι μέλος της ψυχικής μου οικογένειας.
Της σύνδεσης.
Αφορά τον άνθρωπο που επέλεξε να είναι όλα αυτά τα χρόνια.
Γι’ αυτό ο σεβασμός προς το πρόσωπό του δεν αφορά μόνο όσα έκανε μέσα στις τέσσερις γραμμές.
Η καριέρα του και ότι έφτασε στο NBA μιλάει από μόνη της.
Και επειδή πολλοί βιάστηκαν να μιλήσουν μόνο για το τέλος μέσα στην χρονιά, εγώ βλέπω και το παρόν.
Το σώμα του είναι σε εξαιρετική κατάσταση και με σωστή διαχείριση μπορεί να βοηθήσει σημαντικά εκεί που πρέπει και την επόμενη χρονιά. Στο Κάουνας δεν χάσαμε από την ενέργεια, την φρεσκάδα ή την ατυχία.
Χάσαμε και από την εμπειρία κάποιου στα 36 του χρόνια με ένα μοναδικό καλάθι στο τέλος.
Αύριο μπορεί να είναι μία κουβέντα στα αποδυτήρια ή μία άμυνα.
Θα ήθελα να τον δω και στην θέση 4. Όμως το μέλλον του είναι ήδη γραμμένο.
Η φανέλα του όταν έρθει η στιγμή θα είναι ψηλά, εκεί που ανήκει. Στην κορυφή, δίπλα στους Θρύλους. Έχει σήμερα τις 3 Ευρωλίγκες από τις 4 συνολικά. 🔴2012🏆2013🏆2026🏆⚪️
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους