Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί κλαίει ο Διάβολος; Βλέπετε αυτόν τον πίνακα; Για αιώνες έχει συγκινήσει, έχει αναστατώσει και έχει ενθουσιάσει εκατομμύρια ανθρώπους, και υπάρχει λόγος που συνεχίζει να συζητείται σήμερα! Επειδή κρύβει μια απίστευτη ιστορία πίσω του.

Κοιτάξτε το πρόσωπό του.

Σας προκαλεί ρίγη, έτσι δεν είναι; Εδώ, ο Εωσφόρος, αφού επαναστάτησε ενάντια στον Θεό, εκδιώχθηκε από τον παράδεισο.

Ο άγγελος μόλις έπεσε στη γη, και ο Καμπανέλ τον δείχνει έτσι ακριβώς, ξαπλωμένος στο έδαφος, σχεδόν κουλουριασμένος.

Η πλάτη του είναι τεντωμένη, τα πόδια του λυγισμένα από ντροπή, τα χέρια του τεντωμένα, σαν να προσπαθούσε να βρει τη δύναμη να σηκωθεί από το έδαφος.

Τα μάτια του με το κόκκινο περίγραμμα είναι γεμάτα δυσαρέσκεια.

Αλλά αν κοιτάξετε πιο προσεκτικά, θα παρατηρήσετε μια εξαιρετική λεπτομέρεια, κάτι που δεν θα περιμένατε ποτέ να βρείτε στο πρόσωπο του διαβόλου: ένα ΔΑΚΡΥ.

Ένα δάκρυ λάμπει στα μάτια του Εωσφόρου, σαν μια σταγόνα κρυστάλλου, που κυλάει στο πρόσωπό του.

Η αντίθεση ανάμεσα σε αυτά τα μάτια με το κόκκινο περίγραμμα και το δάκρυ που κυλάει στο μάγουλό του κάνει την καρδιά μου να τρέμει.

Εκεί, σε αυτό το δάκρυ βρίσκονται τα πάντα: μοναξιά, ντροπή, πόνος, λύπη.

Υπάρχει η τρομερή εξέλιξη από το Καλό στο Κακό, από την Αγάπη στο Μίσος, από τον αγαπημένο στον απόκληρο.

Ο πεσμένος άγγελος, ο πιο όμορφος από όλους, έχει πέσει από τον ουρανό.

Η αιθέρια αύρα του αρχίζει ήδη να ξεθωριάζει.

Τα φτερά του μαυρίζουν.

Και έτσι κλαίει επειδή γνωρίζει τον πόνο της απώλειας, την ντροπή της αποτυχίας και τη λύπη για τον χαμένο παράδεισο.

Και ο πόνος του είναι ανθρώπινος.

Στο έργο του Καμπανέλ, δεν βλέπουμε το πρόσωπο του Διαβόλου αλλά το πρόσωπο του Ανθρώπου.

Μέσα στον καθένα μας κατοικεί «το μαρτύριο ενός πεσμένου αγγέλου, η νοσταλγία για ένα μακρινό μέρος, για ένα νησί που δεν είναι εκεί, που νιώθουμε ότι μας ανήκει και, ταυτόχρονα, μας ξεφεύγει». Αλλά πάνω απ' όλα, σας μιλάει για ένα πράγμα, γιατί μπορείτε να έχετε τα πάντα στη ζωή - ομορφιά, δύναμη, πλούτο, προνόμια - αλλά αν σας λείπουν αυτά, δεν έχετε τίποτα.

Δεν είστε τίποτα.

Η πραγματική τραγωδία, αυτό είναι που σας δείχνει ο άγγελος του Καμπανέλ, δεν είναι το να μην σας αγαπούν, αλλά το να μην ξέρετε πώς να αγαπάτε. Guendalina Middei, Καθηγήτρια Απόσπασμα από το "Ερωτευόμενοι την Άννα Καρένινα το Σάββατο βράδυ"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους