Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τρία χρόνια χωρίς τον σύντροφο Δημήτρη Λιβιεράτο. Ανεβάζουμε, στη μνήμη του, ένα κείμενο της "Κόκκινης" που το γράψαμε τις επόμενες μέρες μετά τον θάνατό του. Ο Λιβιεράτος έγραφε πάντοτε απλά.

Αλλά όχι απλοϊκά.

Με την πραότητα, τη γλυκύτητα και την ηρεμία του πολύπειρου επαναστάτη, ήταν πάντοτε πρόθυμος να λύσει κάθε απορία.

Και πάντα άκουγε και προσπαθούσε να καταλάβει.

Χωρίς να επιτιμά και να καταδικάζει.

Όταν διαβάζεις τα έργα του συντρόφου Μίμη δεν συμφωνείς απαραίτητα με το κάθε συμπέρασμα και την κάθε άποψη.

Αλλά ανατρέχεις πάντοτε εκεί για να τροφοδοτηθείς με γνώσεις, ιδέες και επιχειρήματα.

Και, κυρίως, για να ξαναγεμίσεις ενθουσιασμό και σφρίγος για την επαναστατική υπόθεση, μαζί με τη γαλήνη και την αταραξία του έμπειρου μαχητή του μαρξισμού.

Ο σύντροφος Δημήτρης Λιβιεράτος ήταν ένας επαναστάτης ακλόνητος και ακατάβλητος παρόλες τις αναποδιές, που έμοιαζε πως γεννήθηκε από δόντι δράκου.

Και με τα έργα που έγραψε -και πάνω από όλα με το παράδειγμά του- προσπάθησε να σπείρει μια καινούργια φουρνιά δόντια.

Για να ξεφυτρώσει μια νέα δρακογενιά, για τις καινούργιες μάχες που έρχονται . Γράφει ο Χάρης Παπαδόπουλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους