Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Είστε σίγουροι πως βρισκόμαστε στον τελευταίο όροφο κι όχι στο υπόγειο;», λέγεται πως ρωτούσε συχνά-πυκνά.

Ήδη από τα εφτά του θεωρήθηκε «παιδί με ειδικές ανάγκες» και τον έστειλαν σε αντίστοιχο σχολείο.

Μπορεί να μην τα κατάφερνε και τόσο στα υπόλοιπα μαθήματα διακρινόταν όμως στην ιχνογραφία.

Ταξίδεψε πολύ. Στην Ισπανία τον γοήτευσαν η αρχιτεκτονική και τα πλακάκια του Μεζκίτα, του μαυριτάνικου τζαμιού της Κόρδοβα. Στην Ιταλία όπου εγκαταστάθηκε για λίγο εντυπωσιάστηκε από τα «γεωμετρικά της τοπία». Την εγκατέλειψε μην αντέχοντας το μουσολινικό καθεστώς, όπως δεν άντεχε και καμία φανατική ιδέα.

Οι σύγχρονοι του σπάνια τον αποδέχτηκαν ως καλλιτέχνη-δημιουργό με τον ίδιο να δηλώνει πως «Η δουλειά μου δεν είναι παρά ένα παιχνίδι -ένα πολύ σοβαρό παιχνίδι». Έπρεπε να φτάσει τα εβδομήντα του χρόνια για να οργανωθεί η πρώτη αναδρομική έκθεση έργων του.

Με τον ίδιο να επιμένει: «Μόνο όσοι επιχειρούν το παράλογο μπορούν να πετύχουν το αδύνατο.

Νομίζω ότι είναι όντως στο υπόγειο... πάω να κοιτάξω». Ο Μαουρίτς Κορνέλις Έσερ (M.C. Escher) γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 17 Ιουνίου του 1898. (“Day and Night” (1938), “Relativity” (1953) και ο ό ίδιος ο Έσερ στο ατελιέ του)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους