Original Post

Πλήρες Κείμενο:

*Βιβλία από τη Βιβλιοθήκη μου Paul Valéry , Διάλογος για το Δέντρο, Εκδόσεις ΑΓΡΑ, 2007 ΤΙΤΥΡΟΣ Αλλά εσύ φαντάζεσαι ότι θα συλλάβεις καλύτερα τον κόσμο; ΛΟΥΚΡΗΤΙΟΣ Εγώ προσπαθώ να μιμηθώ τον αδιαίρετο κόσμο…Ω Τίτυρε, νομίζω ότι μέσα στην ίδια την ουσία μας, όχι σε μεγάλο βάθος από την επιφάνεια, βρίσκεται η ίδια δύναμη που παράγει τη ζωή των πάντων.

Ό, τι γεννιέται στην ψυχή είναι η ίδια η φύση… ΤΙΤΥΡΟΣ Πως! Οτιδήποτε μας συμβαίνει είναι ουσιώδες; ΛΟΥΚΡΗΤΙΟΣ Όχι οτιδήποτε μας συμβαίνει, αλλά το γεγονός ότι μας συμβαίνει.

Σε βεβαιώνω, Τίτυρε, πως ανάμεσα σε καθετί το ζωντανό υπάρχει ένας μυστικός σύνδεσμος, κάτι το όμοιο, που γεννά εξίσου το μίσος και τον έρωτα.

Το όμοιο κανακεύει ή κατασπαράσσει το όμοιο.

Είτε τρώει το αρνί είτε βατεύει τη λύκαινα, από το λύκο πάντα λύκος βγαίνει Παύλος Βαλερύ (έτσι τον αποκαλούσε ο Γιώργος Σεφέρης), Διάλογος για το δέντρο, μετάφραση: Κλαίρη Μιτσοτάκη, Εκδόσεις ΑΓΡΑ, 2007 Στις 25 Οκτωβρίου 1943 ο Βαλερύ διαβάζει στο Ινστιτούτο της Γαλλίας το Διάλογο για το δέντρο.

Όπως λέει ο ίδιος, η επιστροφή του στη νεαρή ηλικία του δημιούργησε την ανάγκη να συνθέσει αυτή τη φαντασία με τη μορφή βουκολικού διαλόγου, δανειζόμενος τα ονόματα του Τίτυρου και του Λουκρήτιου χωρίς να τους ρωτήσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους