Η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι αδιαπραγμάτευτη και ανεξάρτητη από το φύλο. Κάθε άνθρωπος έχει την ίδια αξιοπρέπεια, την ίδια αξία και το ίδιο δικαίωμα στην ύπαρξη, στην ελευθερία και στην...
Η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι αδιαπραγμάτευτη και ανεξάρτητη από το φύλο.
Κάθε άνθρωπος έχει την ίδια αξιοπρέπεια, την ίδια αξία και το ίδιο δικαίωμα στην ύπαρξη, στην ελευθερία και στην αυτοδιάθεση.
Όμως, όταν εξετάζουμε μια δολοφονία, δεν αρκεί να βλέπουμε μόνο το τελικό αποτέλεσμα, δηλαδή την αφαίρεση μιας ζωής.
Οφείλουμε να εξετάζουμε και το πλαίσιο, τα αίτια, τα κίνητρα και τις σχέσεις εξουσίας που οδήγησαν σε αυτήν.
Όταν μια γυναίκα δολοφονείται επειδή θέλησε να φύγει από μια κακοποιητική σχέση, επειδή ζήτησε διαζύγιο, επειδή αρνήθηκε να υποταχθεί, επειδή δεν αποδέχθηκε να λειτουργεί ως ιδιοκτησία, αντικείμενο ελέγχου ή μέσο ικανοποίησης ενός άνδρα, τότε η δολοφονία αυτή έχει συγκεκριμένο κοινωνικό και ψυχολογικό υπόβαθρο.
Δεν πρόκειται απλώς για μια «οικογενειακή τραγωδία» ή για ένα «έγκλημα πάθους». Πρόκειται για γυναικοκτονία.
Η γυναικοκτονία δεν σημαίνει ότι η ζωή της γυναίκας αξίζει περισσότερο από τη ζωή ενός άνδρα.
Σημαίνει ότι η γυναίκα δολοφονήθηκε μέσα σε ένα πλαίσιο έμφυλης βίας, πατριαρχικής νοοτροπίας, ελέγχου, κτητικότητας και εξουσιαστικής συμπεριφοράς.
Σημαίνει ότι ο δράστης δεν άντεξε την αυτονομία της, την άρνησή της, την απόφασή της να φύγει ή να πάψει να υπακούει.
Σημαίνει ότι πίσω από τη δολοφονία υπάρχει συχνά η αντίληψη: «μου ανήκει», «δεν έχει δικαίωμα να με αφήσει», «αν δεν είναι μαζί μου, δεν θα είναι με κανέναν». Αυτή η αντίληψη είναι βαθιά πατριαρχική.
Βασίζεται στην ιδέα ότι ο άνδρας έχει δικαίωμα ελέγχου πάνω στη γυναίκα, στο σώμα της, στις επιλογές της, στις σχέσεις της και στη ζωή της.
Σε ψυχολογικό επίπεδο, συναντάμε συχνά μηχανισμούς χειραγώγησης, συναισθηματικού εκβιασμού, παθολογικής ζήλιας, κτητικότητας, απειλών και σταδιακής απομόνωσης του θύματος.
Ο θύτης δεν βλέπει τη γυναίκα ως αυτόνομο πρόσωπο, αλλά ως προέκταση του εαυτού του ή ως αντικείμενο που πρέπει να ελέγχει.
Γι’ αυτό ο όρος γυναικοκτονία είναι απαραίτητος.
Δεν διαχωρίζει την αξία των ανθρώπων.
Αντιθέτως, φωτίζει μια συγκεκριμένη μορφή βίας που για πολλά χρόνια κρυβόταν πίσω από λέξεις που τη μείωναν ή τη δικαιολογούσαν.
Όταν λέμε γυναικοκτονία, δεν αφαιρούμε αξία από καμία άλλη ανθρώπινη ζωή.
Ονομάζουμε με ακρίβεια ένα έγκλημα που γεννιέται μέσα από την έμφυλη ανισότητα, την πατριαρχία, την κακοποιητική εξουσία και την άρνηση κάποιων ανδρών να αποδεχθούν ότι μια γυναίκα έχει δικαίωμα να αποφασίζει για τον εαυτό της.
Η σωστή ονομασία ενός φαινομένου δεν είναι υπερβολή.
Είναι το πρώτο βήμα για την κατανόηση, την πρόληψη και την αντιμετώπισή του. Στέφανος Κασσελάκης - Stefanos Kasselakis Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους