«Ο ΞΕΝΟΣ» του Λουκίνο Βισκόντι Το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης Δέκα χρόνια μετά την απονομή του Νομπέλ Λογοτεχνίας 1957 στον Αλμπέρ Καμί, ένας από τους κορυφαίους ιταλούς σκηνοθέτες, ο Λουκίνο...

Πλήρες Κείμενο:

«Ο ΞΕΝΟΣ» του Λουκίνο Βισκόντι Το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης Δέκα χρόνια μετά την απονομή του Νομπέλ Λογοτεχνίας 1957 στον Αλμπέρ Καμί, ένας από τους κορυφαίους ιταλούς σκηνοθέτες, ο Λουκίνο Βισκόντι, πήρε το ρίσκο να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη του αριστούργημα του γάλλου συγγραφέα «Ο ξένος» (Lo stranier). Ο Βισκόντι ακολουθώντας ευλαβικά την πλοκή του βιβλίου αλλά κυρίως το πνεύμα του Καμί, μας παρέδωσε ένα ανεπανάληπτο κινηματογραφικό αριστούργημα.

Δεν είναι εύκολο πράγμα η μεταφορά ενός βιβλίου σαν τον «Ξένο». Και η δυσκολία έγκειται κυρίως στη δύναμη των ίδιων των λέξεων του προς μεταφορά κειμένου και το πως αυτές όταν γίνουν εικόνα δεν πρόκειται να αποδυναμωθούν.

Και στην περίπτωση της εν λόγω ταινίας οι λέξεις και τα νοήματα που προκύπτουν από αυτές, όχι μόνον δεν αποδυναμώνονται αλλά αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη δυναμική καθώς μέσω της εικόνας απευθύνονται σε ακόμη μεγαλύτερο κοινό. Ο Μερσό, ο ήρωας του Καμί και του Βισκόντι, είναι ένας νέος άνδρας που ζει σαν ξένος στον κόσμο, αποστασιοποιημένος από όσα συμβαίνουν και σα να μην τον αγγίζει τίποτα.

Μετά από κάποια περιστατικά και χωρίς ιδιαίτερη αιτία, θα πυροβολήσει και θα σκοτώσει έναν νεαρό Αλγερινό.

Θα συλληφθεί, θα δικαστεί και θα καταδικαστεί.

Όλη αυτή η περιπέτεια του Μερσό θα δώσει την ευκαιρία στον Καμί να αναπτύξει την προσωπική του αντίληψη για την ανθρώπινη ύπαρξη, για το παράλογο της ζωής και την αντίφαση μεταξύ επιθυμίας και πραγματικότητας. Ο Βισκόντι εικονοποιεί τη δράση αλλά κυρίως, αυτό που καταφέρνει, είναι το πως μετατρέπει σε εικόνα και κινηματογραφική αφήγηση τη φιλοσοφική προσέγγιση του συγγραφέα.

Ο ήρωας της ταινίας ο Μερσό, που ερμηνεύεται από τον συγκλονιστικό Μαρτσέλο Μαστρογιάνι είναι άνδρας που έχει συνειδητοποιήσει το παράλογο της ύπαρξης και αφήνεται έρμαιο της δύναμης εκείνης στην οποία δεν μπορεί να αντισταθεί.

Δεν πιστεύει στο Θεό αλλά ούτε και στους ανθρώπους, θεωρεί ότι τίποτα δεν έχει νόημα και ο άνθρωπος είναι αδύναμος μπροστά στη νομοτέλεια των πραγμάτων.

Ξαναείδα την ταινία αφού την προηγούμενη μέρα είχα δει και είχα ενθουσιαστεί με τον «Ξένο» του Φρανσουά Οζόν.

Διαπίστωσα ότι τόσο ο Οζόν όσο και ο Βισκόντι ακολουθούν ευλαβικά το κείμενο του Καμί.

Επίσης και οι δύο χρησιμοποιούν αυτούσια κομμάτια από το βιβλίο προσπαθώντας και επιτυγχάνοντας τελικά, να παραμείνουν πιστοί και να αναδείξουν τις φιλοσοφικές αγωνίες του συγγραφέα.

Δύο θαυμάσιες ταινίες, βασισμένες σε ένα εμβληματικό βιβλίο.

Πιθανόν κάποιοι, έχοντας αγαπήσει την εκδοχή του Βισκόντι να μην ικανοποιήθηκαν από εκείνη του Οζόν.

Προσωπικά νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να εκτιμήσουμε είτε τη μία είτε την άλλη ταινία και να μην αδικήσουμε καμία, είναι να τις δούμε -εάν μπορούμε- ανεξάρτητα τη μία από την άλλη.

Ούτως ή άλλως οι δύο ταινίες αλληλοσυμπληρώνονται και αμφότερες αναδεικνύουν τη δύναμη και την αλληλεπίδραση της τέχνης.

Εκτός από τον Μαστρογιάνι παίζουν η Άννα Καρίνα, ο Μπερτράν Μπλιε, ο Ζορζ Ουιλσόν, ο Μπρόνο Κρέμερ κ.α. Ο σκηνοθέτης Μπερτράν Μπλιε ερμηνεύει το συνήγορο του Μερσό στη δίκη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους