Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τη στιγμή που τα μεγάλα συγκροτήματα τύπου έξω κατέρρεαν, άρχισε η λαίλαπα του σέλφ-βίντκαστ.

Οι κοινωνίες όπως και η πολιτική απεχθάνεται το κενό.

Μόνο που τώρα, το γεμίζει με τόνους παρασιτισμού.

Στους πρόσφατους πολέμους και ιδιαίτερα τωρα στη Μ.Α. εκατοντάδες πρώην ματαιωμένοι "σύμβουλοι", έξπερτς της φακής, τατουαζούδες αγανακτισμένες, σφίχτες οργισμένοι, μπιτκοϊνάδες, γκάνγκστας, ντήλερς data, διανοούμενοι της γραμμής, "ανεξάρτητοι" τοποτηρητές οργανισμών, μαζί με τα bots, βυσοδομούν από ένα διαμερισματάκι-που προφανώς εγγυημένο από την οφσόρ τους, υπέρ της όποιας αδιαλλαξίας και της υπεροχής της αποψάρας τους.

Από τη στιγμή που οι δημοσιογραφικοί όμιλοι ξεκίνησαν διόλου τυχαία μονολιθικές καμπάνιες κατασκευής αφηγημάτων, έσπρωξαν τον κόσμο σε όλες αυτές της "αγνές" φωνές ως εγγύηση γνησιότητας γεγονότων.

Σε ένα σύμπαν οπαδικό, το "γνήσιο" είναι ότι μου κάνει.

Δλδ συντηρητισμός στο έπακρο.

Αμ κάποιοι συγχωρεμένοι δημοσιογράφοι εδώ και έξω, το φώναζαν χρόνια: όταν αρχίσεις να χαϊδεύεις αδιάκριτα αφτιά, προς άγρα ψήφων aka κλικς, αυτά θα σε καταδικάσουν πρώτα... Η λύση; Αναδείξτε τα γεγονότα κρατώντας μακριά τις ιδεοληψίες σας.

Αλλά τι λέμε τώρα...money for nothing έλεγαν οι Dire Straits. Κούνια που σας εκούναγε. Money for everything βρε Paint: Enki Bilal (τεράστιος), "La foire aux immortels"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους