Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Έλα, πήρες την πρόσκληση από τη Ρένα; — Πήρα. Αλλά δεν θα πάω στο γάμο, του είπα στον αλγόριθμο του τηλεφώνου. — Πώς δεν πας; Είναι η φίλη μας· το γάμο θα είναι σούπερ, ακόμη και για ξένο — θα γίνει στο καλύτερο εστιατόριο της πόλης! — αντέδρασε η Γεωργία. — Δεν έχω με πού να πάω.

Ξέρεις ότι με τον Νίκο τα πράγματα είναι μπερδεμένα.

Μόνη δεν θα πάω· η Ρένα θα με κοροϊδέψει· την ξέρεις! — Εντάξει, θα περάσω απόψε στο σπίτι σου· θα βρούμε κάτι. — είπε η Γεωργία και κλείσε το τηλέφωνο. Η Ρένα και η Γεωργία ήμουν φίλες από την αποφοίτηση του κολλεγίου.

Η φίλη μου η Γεωργία παραμένει κοντά μου· η Ρένα όμως σχεδόν δεν μιλάμε.

Πάει στο εξωτερικό από χρόνια και μόλις τώρα μας ανακοίνωσε το γάμο της. Η Ρένα πάντα ήταν υψηλή και υπερήφανη· τώρα μας προσκάλεσε μαζί με τον "άλλο μισό" της.

Εγώ όμως ήμουν μόνη, και αποφάσισα να μείνω μακριά· δεν ήθελα να γίνω στόχος των σατιρών της φίλης. Η Γεωργία ήρθε το βράδυ, όπως είχε υποσχεθεί. — Άννα, το σκέφτηκα! Θα βρούμε έναν γαμπρό ή κάποιον άντρα· εσύ θα αποφασίσεις. — Τι λες; Ανδρό; Τι ξαναπρωτοφανές; Η Γεωργία, πάντα η ονειροπόλος, είχε ιδέες που σε έκαναν να ξεσηκώνεσαι.

Ποτέ δεν πίστευε σε άκαρπες καταστάσεις. — Υπάρχουν πρακτορεία που δανείζουν άντρες! Αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε! — Όχι, δεν θα το κάνω! Δεν μπορώ να παραγγείλω έναν άντρα! — φώναξα. — Άννα, δεν είναι άντρας, είναι "σύζυγος"· τουλάχιστον για τη βραδιά! Θέλεις να κάνεις τη Ρένα να νιώσει τη δύναμά σου, σωστά; Πήγα ήδη στο πρακτορείο και τα κανονίσαμε! — Γεώργιε, ποτέ δεν παύεις! Πώς ξέρεις ποιον θα στείλουν; — Παρήγγειλα έναν όμορφο, ρομαντικό τύπο με καλή αυτοκίνητο. Αρκετό; Θα τον γνωρίσεις αύριο το βράδυ.

Στις 19:00 θα σε περιμένει έξω από τον κινηματογράφο· μπορείτε να μιλήσετε, να παίξετε τους ρόλους σας, όπως θέλεις. — Μα πώς θα τον ξεχωρίσω; — έσπασα. — Και πόσο κοστίζει; — Μην ανησυχείς, δεν είναι ακριβό.

Στέλνω τη φωτογραφία σου στο πρακτορείο· θα σε αναγνωρίσει.

Ας αρχίσουμε να ψάχνουμε τα ρούχα για το γάμο! Την επόμενη μέρα πήγα στο κινηματογράφο για το «ανεξέλεγκτο ραντεβού». Κάθισα σε μια τράπεζα κοντά στην είσοδο. — Καλησπέρα, είστε η Άννα; — ρώτησε ένας άγνωστος άντρας. — Με λένε Βασίλειο.

Τον κοίταξα, εντυπωσιάστηκα· η Γεωργία δεν είχε ψέματα· ήταν όντως εντυπωσιακός. — Η φίλη σου μου όλα τα εξήγησε· μην ανησυχείς· θα αναλάβω το ρόλο του γαμπρού.

Έλα το λουλούδι. — χαμογέλασε ο Βασίλειος, προσφέροντάς μου ένα μικρό μπουκάλι λεβάντας. — Ευχαριστώ, δεν ήταν απαραίτητο! — κοκκίνισα. — Άννα, θέλεις να περπατήσουμε; Πες μου λίγα για τον εαυτό σου· χρειάζομαι υλικό. — είπε, και αποδεχτήκαμε.

Περπατήσαμε για ώρες στα στενά της Πλάκας· ο Βασίλειος σημειώσε τη διεύθυνσή μου· ήθελε να με περιμένει το Σάββατο στην είσοδο του διαμερίσματός μου.

Ήμουν ενθουσιασμένη· ο άνδρας με ενθουσίασε· δεν καταλάβαινα γιατί είχε αυτή τη δουλειά. Το Σάββατο, με πήρε το τηλέφωνο: — Έτοιμη, Άννα; Θα είμαι σε δέκα λεπτά. — Έρχομαι, — φώναξα.

Τον είδα μπροστά στην πόρτα· ντυμένος με ακριβό κοστούμι, δίπλα του ένα λαμπερό αμάξι τύπου BMW.

Η καρδιά μου χτύπησε δυνατά. — Καλημέρα, κορίτσι! Καθίσου· πρέπει να γγυρίσουμε. — είπε, χαμογελώντας. — Τέλειος! — γέλασα.

Το γάμο της Ρένας ήταν αληθινά κομψό· η φίλη με υποδέχτηκε με ένα ζεστό χαμόγελο, αλλά όταν είδε τον «σύζυγό» μου, το χαμόγελο εξαφανίστηκε· ο γαμπρός της ήταν ξένος, παλιότερος, φαλακρός και παχύσαρκος.

Νιώθα ότι είχα αποδείξει κάτι στη Ρένα· αυτή πάντα μου έλεγε πως δεν θα βρω ποτέ άντρα γιατί ήμουν «απλή»· σήμερα το απέδειξα. Ο Βασίλειος δεν άφηνε άλλες γυναίκες· το βλέμμα του ήταν μόνο για μένα. — Είσαι ευχαριστημένη, Άννα; — ψιθύρισε η Γεωργία. — Ναι, ευχαριστώ πολύ! — απάντησα. — Πώς σου φάνηκε ο Βασίλειος; — ρώτησε η φίλη. — Πολύ· όμως ξέρεις, αύριο θα με ξεχάσει. — αναστέναξα· ήθελα να διαρκέσει η μέρα.

Η φίλη μου χαμογέλασε μυστικά και έφυγε. — Άννα, είχες δει τη νυχτερινή Αθήνα; — ρώτησε ο Βασίλειος. — Όχι· κοιμάμαι τη νύχτα. — Άδεια! Είναι μαγική.

Θες να τρέξουμε και να τη δωρίσω σε σένα; — Φυσικά! Πλησιάσαμε το ζευγάρι των νεόνυμφων για αντίο. — Ευχαριστώ, Ρένα! Ήταν καταπληκτικό· όπως πάντα! — είπα. — Σας άρεσε; — ρώτησε η Ρένα. — Ναι, υπέροχο! Θέλουμε λίγο χρόνο μόνο μας· — είπε ο Βασίλειος, αγκαλιάζοντάς με. — Πηγαίνετε λοιπόν· ευχαριστήθηκα το γαμπρό σου! — είπε η Ρένα, ρίχνοντας μια δόξα στο βλέμμα της.

Ολόκληρη τη νύχτα περιπλανηθήκαμε στα σοκάκια της Αθηνής· ο Βασίλειος μιλούσε για πράγματα που δεν περίμενα από έναν «ενοικιαζόμενο» άντρα· η γνώση του με εντυπωσίαζε.

Καθώς έφτασε η αυγή, με άφησε πριν το διαμέρισμα. — Χάρηκα που σε γνώρισα, Άννα· είσαι υπέροχη. — Ευχαριστώ, Βασίλειε· πόσο σου χρωστάω; — Τίποτα· η φίλη σου τα πλήρωσε. — Ευχαριστώ ξανά· αντίο! — βγήκα από το αμάξι.

Στο σπίτι ξέσπασε ο ύπνος· κλάψα· συνειδητοποίησα ότι είχα ερωτιστεί. Η Γεωργία με κάλεσε … Γράψε “ΣΥΝΕΧΕΙΑ” στα σχόλια 👇✨ το επόμενο μέρος έρχεται τώρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους