Αφιέρωμα για τον Μαουρίτς Κορνέλις Έσερ που σαν σήμερα γεννήθηκε στα 1898! «Λοιπόν, ας προσπαθήσουμε ν’ ανέβουμε στο βουνό, όχι πατώντας σ’ αυτό που βρίσκεται από κάτω μας, αλλά ελκόμενοι από αυτό...

Πλήρες Κείμενο:

Αφιέρωμα για τον Μαουρίτς Κορνέλις Έσερ που σαν σήμερα γεννήθηκε στα 1898! «Λοιπόν, ας προσπαθήσουμε ν’ ανέβουμε στο βουνό, όχι πατώντας σ’ αυτό που βρίσκεται από κάτω μας, αλλά ελκόμενοι από αυτό που είναι από πάνω μας: για μένα αυτό είναι τ’ αστέρια. Αμήν». M.C. Escher Ο Maurits Cornelis Escher/Μαουρίτς Κορνέλις Έσερ (1898-1972) είναι ένας από τους πιο φημισμένους γραφίστες του κόσμου, ήταν Ολλανδός εικαστικός καλλιτέχνης.

Εκτός από το σχέδιο και τη γραφιστική ο Έσερ, δούλεψε επίσης με τις τεχνικές της ξυλογραφίας, της λιθογραφίας και της χαλκογραφίας. Ο Έσερ ήταν αριστερόχειρας.. Κύριο στοιχείο της τέχνης του Έσερ είναι η απεικόνιση αδύνατων γραφικών παραστάσεων (ανθρώπων, ζώων, αντικειμένων κτλ.), οι οποίες δημιουργούν την ψευδαίσθηση του απείρου, δηλαδή της ατελείωτης δημιουργίας σχεδίων ή οι «αδύνατες» παραδοξολογικές κατασκευές (κτίρια). Αυτή η ιδιαιτερότητα των σχεδίων του οφείλεται στην επιρροή που δέχτηκε ο Έσερ από τα μαθηματικά -με τα οποία παραδόξως δεν τα πήγε ποτέ καλά στο σχολείο- και ιδιαίτερα από αρχές της προβολικής γεωμετρίας, όπως και από τα πορίσματα και τις προτάσεις της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας.

Στη γραφική του τέχνη, απεικόνιζε μαθηματικές σχέσεις μεταξύ των σχημάτων, των μορφών και του χώρου.

Επιπλέον, εξερεύνησε την αλληλοσύνδεση των μορφών χρησιμοποιώντας άσπρο και μαύρο χρώμα, για να τονίσει τις διαφορετικές διαστάσεις.

Στα έργα του είχε επίσης συμπεριλάβει κατοπτρικά είδωλα από κώνους, σφαίρες, κύβους, δακτύλιους και έλικες.

Επίσης, χαρακτηριστική είναι η προσπάθειά του να γεμίσει ο πίνακας με σχήματα και με τέτοιον τρόπο ώστε να μην αφήνουν κενά.

Η μέθοδος αυτή ονομάζεται ψηφίδωση (tessellation). Το 1941, ο Έσερ συνόψισε τα συμπεράσματά του σε ένα τετράδιο, το οποίο ονόμασε Regelmatige vlakverdeling in asymmetrische congruente veelhoeken («Η τακτική διαίρεση τομέων σε ασύμμετρα παραλληλισμένα πολύγωνα»).] Η πρόθεσή του στη συγγραφή του ήταν να βοηθήσει τον εαυτό του στην ενσωμάτωση των μαθηματικών εννοιών στην τέχνη. Ο Έσερ θεωρείται ένας ερευνητής μαθηματικός της εποχής του, λόγω της τεκμηρίωσης με αυτό το κείμενο στο τετράδιο, όπου μελέτησε τη βασιζόμενη σε χρώμα διαίρεση και ανέπτυξε ένα σύστημα κατηγοριοποίησης των συνδυασμών των ιδιοτήτων των σχημάτων, του χρώματος και της συμμετρίας.

Εκατομμύρια άνθρωποι χαίρονται την τέχνη του σ’ όλον τον κόσμο, όπως φαίνεται από πολλούς ιστότοπους του Διαδίκτυου.

Πιο πολύ αναγνωρίστηκε από την καλούμενες αδύνατες κατασκευές, όπως το «Ανέβασμα και κατέβασμα», η «Σχετικότητα», τα μεταβατικά χαρακτικά όπως τα Μεταμόρφωση Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, το «Ουρανός και νερό» και τα «Ερπετά». Αλλά έχει σχεδιάσει και θαυμαστά ρεαλιστικά έργα όταν ζούσε και ταξίδευε στην Ιταλία. Ο M.C. Escher σ’ όλη τη ζωή του έφτιαξε 448 λιθογραφίες, και ξυλογραφίες και πάνω από 2000 σχέδια και σκίτσα.

Έπαιξε με την αρχιτεκτονική , την προοπτική και του «αδύνατους χώρους» Η τέχνη του εξακολουθεί να γεμίζει με θαυμασμό εκατομμύρια ανθρώπων σ ’ όλη τη Γη. Τα χαρακτικά στα οποία αναφερόμαστε είναι ψηφιδώσεις, εικόνες από επαναλαμβανόμενα σχήματα, όπως η αλληλοδιαδοχή αγγέλων και νυχτερίδων που βλέπουμε στο «Όριο του κύκλου IV». Αν και τα σχήματα αυτά είναι επίπεδα, χρησιμεύουν ως «προβολές» μιας διαφορετικής γεωμετρίας, της λεγόμενης υπερβολικής γεωμετρίας – περίπου όπως ένας επίπεδος χάρτης αποτελεί προβολή της σφαίρας της Υδρογείου.

Για παράδειγμα, παρ’ ότι οι νυχτερίδες στην επίπεδη προβολή φαίνεται να μικραίνουν με γεωμετρική πρόοδο προς το όριο του κύκλου, στον χώρο της υπερβολικής γεωμετρίας έχουν όλες το ίδιο μέγεθος.

Οι στρεβλώσεις προκύπτουν στην προβολή επειδή ο υπερβολικός χώρος δεν μπορεί να είναι επίπεδος.

Αντ’ αυτού μοιάζει με ένα στρεβλό, κυματιστό τοπίο με λόφους σαν σαμάρια.

Άλλο παράδειγμα αναδύεται αν ακολουθήσουμε την πορεία του νερού «στον Καταρράκτη» θα δούμε ότι ρέει σε έναν ατελείωτο κύκλο, που αντιπροσωπεύει για τον Escher ένα άλλο φυσικό «αδύνατο» — της διαρκούς κίνησης.

Η υδατόπτωση που κινεί τον τροχό προέρχεται από ένα φαινομενικό συνεχές κατέβασμα του νερού , που όμως στην πραγματικότητα είναι ανέβασμα , γι’ αυτό δημιουργείται η διαφορά στάθμης.

Φωτό 1: «Το όριο του κύκλου IV». Φωτό 2: Ο «Καταρράκτης» και το «ανέβασμα/ κατέβασμα» (η πιο πάνω φωτό) είναι δύο από τα διασημότερα έργα, αδύνατων σχημάτων του Ολλανδού χαράκτη. Φωτό 3: «Η Ζωή». Φωτό 4: «Σαύρες και βάτραχοι».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους