“Και ποια είσαι εσύ που θα με χωρίσεις; Που θα με παρακούσεις, που θα με ξεφτιλίσεις; Σε βάζω κάτω και σε πατάω. (Σε μαχαιρώνω, σε πυροβολώ, δεν έχει σημασία...). Μου ανήκεις. Κι αν δεν το...
“Και ποια είσαι εσύ που θα με χωρίσεις; Που θα με παρακούσεις, που θα με ξεφτιλίσεις; Σε βάζω κάτω και σε πατάω. (Σε μαχαιρώνω, σε πυροβολώ, δεν έχει σημασία...). Μου ανήκεις.
Κι αν δεν το καταλαβαίνεις με το καλό, θα σε κάνω να το καταλάβεις με το άγριο.
Γιατί είμαι άντρας εγώ, φοράω παντελόνια.
Και είσαι η γυναίκα ΜΟΥ.
Δεν υπάρχεις χωρίς εμένα, δεν αναπνέεις αν δεν στο επιτρέψω.
Θα με υπακούς και θα με σέβεσαι.
Είσαι η μάνα των παιδιών ΜΟΥ.
Και σε αυτή την οικογένεια, κάνω κουμάντο ΕΓΩ”. Καλαμάτα, Αίγιο, Δράμα.
Τρεις γυναικοκτονίες μέσα σε δέκα μέρες.
Και δεν κουνιέται φύλλο.
Κανένα μέτρο, καμιά εξαγγελία, καμιά θεσμική πρωτοβουλία.
Και όχι μονο.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ: “η γυναίκα-θύμα, που ένιωθε ότι απειλείται διαρκώς, απευθύνθηκε στον προϊστάμενό της -ήταν αστυνομικοί και οι δύο- ο δράστης εξετάστηκε από τον αρμόδιο ψυχίατρο της ΕΛ.ΑΣ, δεν βρέθηκε κάποιο στοιχείο που να προκαλεί ανησυχία και αποχώρησε κανονικά χωρίς να του αφαιρεθεί το υπηρεσιακό του όπλο”. Οργή! Και όχι, δεν πρόκειται για “οικογενειακή τραγωδία”. Για γυναικοκτονία πρόκειται. Για άλλη μία που δεν είναι πια ανάμεσά μας. Οργή! #γυναικοκτονία #Δράμα
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους