Τ(Ρ)ΟΠΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ βιβλιοπαρουσιάσεις – παρεμβάσεις – συζητήσεις @ Προσφυγικά Η Κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι το υλοποιημένο στο τώρα αντιπαράδειγμα ενός...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η μαζική παρουσία μας στα Προσφυγικά είναι πράξη αλληλεγγύης και ενίσχυσης του αγώνα της Κοινότητας ενάντια στις βλέψεις του κράτους που επιδιώκει να καταστείλει κάθε εστία ενεργής αντίστασης.

Τρίτη 16 Ιουνίου, 19.30 Βιβλιοπαρουσίαση - Συζήτηση Ψυχική φροντίδα από τα κάτω: το παράδειγμα της θεσμικής ψυχοθεραπείας Στο χωριό Saint-Alban της Γαλλίας θα συντελεστεί κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής μια ψυχιατρική επανάσταση.

Τη στιγμή που ο ζόφος του ναζισμού επικρατεί και που στα ψυχιατρικά ιδρύματα οι θάνατοι από ασιτία παίρνουν διαστάσεις "μαζικής σφαγής", τo ψυχιατρείο του Saint-Alban θα περάσει σε μια μορφή αυτοοργάνωσης που θα έχει πολιτικές και κλινικές επιπτώσεις.

Καταργώντας τις ιεραρχίες και τη διάκριση μεταξύ ασθενών και ιατρικού προσωπικού, φέρνοντας το ψυχιατρείο σε επαφή με την κοινότητα, και συχνά δίνοντας καταφύγιο σε μέλη της γαλλικής αντίστασης, το ψυχιατρείο του Saint-Alban θα γίνει το παράδειγμα γι' αυτό που μετέπειτα θα ονομαστεί θεσμική ψυχοθεραπεία.

Με επικεφαλής τον Tosquelles, έναν Καταλανόαναρχοτροτσκιστή ψυχίατρο που είχε διασχίσει τα γαλλικά σύνορα για να γλυτώσει τη δίωξη του Φράνκο, η ψυχιατρική επανάσταση που θα πραγματοποιηθεί σε εκείνη τη συγκυρία θα πάρει αργότερα μια νέα μορφή από τον JeanOury και τον FélixGuattari στην περίφημη κλινική της LaBorde.

Σήμερα, σε συνθήκες διάλυσης κάθε κοινωνικού ιστού από τη μηχανή κράτους-κεφαλαίου, οι πρακτικές της θεσμικής ψυχοθεραπείας μπορούν να είναι καταλυτικές για να σκεφτούμε την οργάνωση της ψυχικής φροντίδας από τα κάτω. Εκδόσεις Πότλατς Συμμετέχουν: Ελένη Καραφύλλη, Κίμων Σχοινάς

------------------------------------------------------------- Τετάρτη 17 Ιουνίου, 19.30 Βιβλιοπαρουσίαση – Συζήτηση Κατοικώντας την εξαίρεση Η κατάσταση εξαίρεσης δεν αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για το σύγχρονο αστικό κράτος, αλλά έχει υπάρξει ξανά στο παρελθόν και συνεχίζει να υπάρχει στο παρόν.

Η κατάργηση του νόμου στο όνομα του νόμου είναι μια πρακτική αρκετά συχνή προκειμένου να προστατευθεί η κατασκευασμένη κοινωνική συνοχή και η εξουσία να ελέγξει και να αντιμετωπίσει πρακτικές που την απειλούν.

Στην προοπτική αυτή οι απειλητικοί «άλλοι» παρουσιάζονται µε το πρόσωπο που οι κυρίαρχοι τους αποδίδουν, στιγματισμένοι και επικίνδυνοι.

Για αυτούς είναι που παράγονται οι χώροι της εξαίρεσης: χώροι µε συγκεκριμένα όρια, χαρακτηριστικά και ποιότητες, χώροι που προορίζονται να φιλοξενήσουν τους απόβλητους, τους παρίες, όλους εκείνους τους ανθρώπους που έχουν απογυμνωθεί ακόμη και από τα θεμελιώδη δικαιώματά τους αποτελώντας πια γυνή ζωή στα χέρια της εξουσίας.

Πώς νοηματοδοτούν την εξαίρεση εκείνοι και εκείνες που αναγκάζονται να τη ζουν; Τι είδους αντιστάσεις ή πρακτικές συμμόρφωσης αναπτύσσουν; Τι ρόλο παίζουν οι πραγματικές και οι φανταστικές σχέσεις που συγκροτούν µε τον χώρο της εξαίρεσης και τους «άλλους»; Εκδόσεις futura Συμμετέχουν: ΣτελίναΠορτέση, Σταύρος Σταυρίδης

------------------------------------------------------------- Τρίτη 23 Ιουνίου, 19.30 Βιβλιοπαρουσίαση - Συζήτηση Σπάζοντας πράγματα στη δουλειά Οι λουδίτες ήξεραν γιατί μισείς τηδουλειά σου Ο ΓκάβινΜιούλλερ επιστρέφει στο ιστορικό κίνημα των λουδιτών για να ανασυνθέσει το υπόγειο ρεύμα μιας ιστορίας εργατικών αγώνων ενάντια στην εμπέδωση των σχέσεων εξουσίας στους χώρους εργασίας με όχημα την τεχνολογική καινοτομία.

Φωτίζει έτσι τον απωθημένο λουδισμό των καθημερινών κινημάτων αντίστασης στην εκμηχάνιση, την αυτοματοποίηση και την κυβερνοποίηση που αντηχεί μέχρι τις μέρες μας, παροτρύνοντάς μας να αναμετρηθούμε με την αναδιοργάνωση του εργασιακού και του ελεύθερου χρόνου, να φρενάρουμε την εντεινόμενη εκμετάλλευση, να διεκδικήσουμε εκ νέου τη γνώση και τον έλεγχο επί του προϊόντος και των συνθηκών της εργασίας μας· με άλλα λόγια να «σπάσουμε μηχανές». Εκδόσεις Εκτός Γραμμής Συμμετέχουν: Γιώργος Καλαμπόκας, Χρήστος Κρυστάλλης

------------------------------------------------------------- Πέμπτη 25 Ιουνίου, 19.30 Εισήγηση – Συζήτηση – Προβολή ταινίας NightoftheWorkingDead Η αναπαράσταση της εργατικής τάξης ως ζόμπι Μια σύντομη ιστορική αναδρομή από τις φυτείες της Καραϊβικής τον 17ο αιώναέως τις κινηματογραφικές αίθουσες του 21ου.

Θα ακολουθήσειπροβολή του Night οf τheLivingDead (1968) του GeorgeRomero, της κλασικής ταινίας που μετέτρεψε τα ζόμπι από άβουλους σκλάβους σε σαρκοβόρες ορδές που απειλούν τον πολιτισμό. Περιοδικό RobotnikFantastica

------------------------------------------------------------- Τρίτη 30 Ιουνίου, 19.30 Βιβλιοπαρουσίαση – Συζήτηση Αραβίδες ντίβες: Σύγχρονη αραβο-αμερικανική ποίηση Εδώ και πέντε δεκαετίες, οι Αραβο-αμερικανίδες ποιήτριες αντιτάσσονται συλλογικά στο ρατσιστικό στερεότυπο της άβουλης, υποτακτικής, οπισθοδρομικής Αραβίδας και αντιτίθενται στη θυματοποίηση των γυναικών αραβικής καταγωγής.

Μέσω της γραφής, διεκδικούν ορατότητα και δημιουργούν χώρους όπου οι Αραβίδες μπορούν να εκφράζουν αυτόνομα και ελεύθερα τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις επιθυμίες τους, να μιλούν αδιαμεσολάβητα για τις ζωές τους και τον κόσμο.

Την ίδια στιγμή, ενώνουν τις φωνές τους με γυναίκες άλλων μειονοτικών ομάδων ενάντια στον ρατσισμό, τον σεξισμό και τον μιλιταρισμό, υπερβαίνοντας εθνικούς και φυλετικούς διαχωρισμούς. Οι Αραβο-αμερικανίδες ποιήτριες αρνούνται να δηλώσουν πίστη σε οποιαδήποτε πατρίδα τα σύνορα της οποίας έχουν χαράξει άντρες.

Διηγούνται ιστορίες πιο παλιές κι απ’ το νερό.

Κουβαλούν τη σκόνη του ταξιδιού στα μαντίλια τους.

Αφουγκράζονται τη γλώσσα των δέντρων και των πουλιών.

Αρνούνται να χορέψουν στον ρυθμό των πολεμικών τυμπάνων.

Φτιάχνουν με τις σφαίρες περιδέραια.

Διακηρύσσουν ότι πατρίδα τους είναι τα δροσερά χέρια των μανάδων τους, τα κουρασμένα πρόσωπα των γυναικών που συνωστίζονται στο γενεαλογικό τους δέντρο.

Αγαπάνε σαν να δένουν σκοινί.

Μεταφράζουν τα κύματα σε γλώσσα.

Ξέρουν πως ο Απρίλης φτιάχτηκε για μάχη, ο Μάης για ταφή.

Είναι κόρες των ποταμιών και της απώλειας.

Ηλιοβασίλεμα στα νώτα της πόλης. Είναι Αραβίδες ντίβες. Περιοδικό ΤΕΦΛΟΝ

------------------------------------------------------------- Τετάρτη 1 Ιουλίου, 19.30 Παρέμβαση – Συζήτηση – Αναγνώσεις Ποίηση Ντοκουμέντο: η ποίηση του πραγματικού Μια βραδιά για την ποίηση ως εργασία πάνω στο πραγματικό, στο αρχείο, στη μαρτυρία και στις μικρές ή μεγάλες πληγές που η Ιστορία αφήνει πίσω της.

Με αφετηρία το αφιέρωμα του περιοδικού ΦΡΜΚ #16, Ποίηση Ντοκουμέντο, η εκδήλωση προσεγγίζει την ποίηση του πραγματικού που δουλεύει με το τεκμήριο, τη μνήμη και την ιστορική εμπειρία.

Όσα μένουν έξω από την επίσημη καταγραφή επιστρέφουν εδώ ως ποιητικό υλικό. Περιοδικό ΦΡΜΚ

------------------------------------------------------------- Πέμπτη 2 Ιουλίου, 19.30 Βιβλιοπαρουσίαση – Συζήτηση Στεγαστική αποκατάσταση των προσφύγων του 1922 στις πόλεις: Αυτοοργάνωση, αντίσταση και καταλήψεις στέγης η απάντηση στον ταξικό χαρακτήρα της κρατικής στεγαστικής πολιτικής Η ανάγκη γεννά ιστορία.

Οι αγώνες των αποκλεισμένων για το δικαίωμα στη στέγη από το χτες στο σήμερα δημιουργεί ένα ιστορικό συνεχές που φτάνει ως τις μέρες μας.

Η οργανωμένη πάλη των προσφύγων της μικρασιατικής καταστροφής που ερχόμενοι/ες εδώ κατοίκησαν στο αστικό πεδίο, ενάντια στο μέλλον που επιφύλαξε το ελληνικό κράτος γύρω από το στεγαστικό ζήτημα για μεγάλο αριθμό εξ αυτών, αποτελεί αφενός μια άγνωστη πτυχή της ιστοριας αφετέρου παραμένει φωτεινό παράδειγμα διεκδίκησης με διαχρονικά χαρακτηριστικά. Εκδόσεις Αλφειός Συμμετέχουν: Σπύρος Ντελέζος

------------------------------------------------------------- Παρασκευή 3 Ιουλίου, 19.30 Παρέμβαση – Συζήτηση Ιστορίες κουίρ αντίστασης Τι σημαίνει να αντιστέκεσαι όταν η ίδια σου η ύπαρξη θεωρείται πολιτική πράξη; Τι σημαίνει να αφηγείσαι τη ζωή σου σε έναν κόσμο που επιμένει να την αγνοεί, να την παραποιεί ή να την αποσιωπά; Σε αυτό το πάνελ, τέσσερα άτομα με διαφορετικές διαδρομές –στην ακαδημία, τον ακτιβισμό, τη γραφή– έρχονται μαζί για να μιλήσουν ανοιχτά για την κουίρ εμπειρία στην Ελλάδα του σήμερα.

Για το τι σημαίνει να χτίζεις ταυτότητα σε ένα περιβάλλον που συχνά αντιστέκεται σε αυτή.

Για τις κοινότητες που φτιάχνουμε όταν οι δομές αποτυγχάνουν.

Για τη χαρά ως μορφή ανυπακοής, και την τρυφερότητα ως πολιτική στάση. Η/το Μπέσσυ Πολυκάρπου, η Ανδρομάχη Κουτσουλέντη, η Ντιάνα Μάνεση και η Νέλλη Καούνη συναντιούνται σε μια συζήτηση που κινείται ανάμεσα στο προσωπικό και το πολιτικό, το παρελθόν και το παρόν, τον πόνο και την τρυφερότητα.

Γιατί οι ιστορίες αντίστασης δεν είναι μόνο ιστορίες επιβίωσης – είναι και ιστορίες ύπαρξης, ορατότητας και διεκδίκησης χώρου.

Λεσβίες στα πρόθυρα Συμμετέχουν: Μπέσσυ Πολυκάρπου, η Ανδρομάχη Κουτσουλέντη, η Ντιάνα Μάνεση και η Νέλλη Καούνη

------------------------------------------------------------- Τετάρτη 8 Ιουλίου, 19.30 Παρέμβαση – Συζήτηση Παραδειγματικές εκτροπές – Ενεργές δυνατότητες Ονομάζουμε εκτροπές τα συμβάντα που προκαλούν τομές και ρήγματα στη συνέχεια της αναπαραγωγής του υπάρχοντος.

Παραδειγματικές είναι εκείνες οι εκτροπές που διανοίγουν ένα πεδίο ενεργοποίησης των δυνατοτήτων για την κοινωνική αλλαγή.Οι παραδειγματικές εκτροπές είναι η δική μας ιστορία, η ιστορία των πληβείων.

Είναι όλοι οι αγώνες, οι επαναστάσεις, οι εξεγέρσειςπου άλλαξαν τη ροή του ιστορικού χρόνου και διαμόρφωσαν τη συλλογική συνείδηση.

Ενεργές δυνατότητες είναι οι δυνατότητες που υπάρχουν αλλά και εκείνες που επινοούνται συλλογικά κατά τη διάρκεια των αγώνων αλλά και μέσα από τη συγκρότηση πολιτικών κοινοτήτων.

Οι ενεργές δυνατότητες είναι η δική μας δύναμη να αλλάξουμε το παρόν και να διαμορφώσουμε το μέλλον.

Αν οι εκτροπές είναι οι αρνητικές στιγμές, η άρνηση του υπάρχοντος και η ρήξη, οι δυνατότητες είναι οι συλλογικές πρακτικές που επιδιώκουν να οργανώσουν τη ζωή με έναν διαφορετικό τρόπο, είναι δηλαδή οι θετικές στιγμές μιας άλλης κοινωνικής συγκρότησης.

Η κοινότητα των Προσφυγικών είναι μια τέτοια παραδειγματική εκτροπή, όπου οι ενεργές δυνατότητες αποκτούν στο παρόν την υλική, αντίστοιχη με το περιεχόμενό τους, μορφή. Συμμετέχουν: Κατερίνα Νασιώκα, Μάριος Πανιεράκης, Μιχάλης Παπαρούνης

------------------------------------------------------------- Πέμπτη 9 Ιουλίου, 19.30 Παρέμβαση – Συζήτηση Κοινωνική, α-κοινωνική και αντι-κοινωνικη αρχιτεκτονική: ένας αιώνας πειραμάτων και συγκρούσεων από την Ελλάδα και τον Κόσμο Τον περασμένο αιώνα το περιβάλλον του ανθρώπου έγινε κατά κύριο λόγο τεχνητό.

Η αρχιτεκτονική από υλιστική επιλογή γίνεται μια κυβερνητική επιστήμη.

Όπως κάθε κυβερνητική τεχνική όμως, μπορεί να πάρει κοινωνικές ή αντι-κοινωνικές διαστάσεις, μορφές δηλαδή που είτε αυξάνουν τις δυνατότητες αυτο-προσδιορισμού όλο και μεγαλύτερων κομματιών της κοινωνίας ή μορφές που την εμποδίζουν.

Ταυτόχρονα, στον 21ο αιώνα, τον αιώνα που διανύουμε, μια όλο και μεγαλύτερη «α-κοινωνική» αρχιτεκτονική εμφανίζεται, μια αρχιτεκτονική χωρίς ανθρώπους.

Είναι αυτό απαραίτητα κάτι το αρνητικό; Πρέπει να αντισταθούμε και αν ναι πώς; Για να απαντηθεί κάτι τέτοιο, πρέπει πρώτα να εξετάσουμε απτά παραδείγματα αυτών των μορφών αρχιτεκτονικής σε ποικίλες συνθήκες (πόλεμος, οικονομική ύφεση κτλ), τις συγκρούσεις ή συνέργειες μεταξύ τους και τους τρόπους που αντιστάθηκαν ή τις οικειοποιήθηκαν κοινότητες σε όλο τον κόσμο και την Ελλάδα. Συμμετέχουν: Δημήτρης Μ. Μόσχος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους