Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τη γυναικοκτονία της Βασιλικής στην Καλαμάτα μέχρι τη χθεσινή γυναικοκτονία στη Δράμα έχουν περάσει δύο εβδομάδες.

Σ’ αυτό το διάστημα δεν κουνήθηκε τίποτα από την πλευρά της Πολιτείας, καμία πρωτοβουλία πρόληψης της έμφυλης βίας, κανένα μέτρο προστασίας των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους, καμία καμπάνια, καμία εξαγγελία, ούτε καν μια μνεία για τις γυναίκες που δολοφονούνται μέσα στα ίδια τους τα σπίτια συνήθως.

Αντίθετα αυτό που βιώνουμε είναι μια απόλυτη θεσμική απραξία και περιφρόνηση μαζί με την απροκάλυπτη εκδήλωση του οργανωμένου μισογυνισμού που έχει κατακλύσει την ψηφιακή σφαίρα τριγκάροντας, χλευάζοντας και εκφοβίζοντας γυναίκες, θηλυκότητες και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα.

Οπότε μετράμε άλλη μια Στις πόσες γυναικοκτονίες άραγε θα αναλάβουν οι αρχές τις ευθύνες τους και θα λογοδοτήσουν για τη συνενοχή τους στο πατριαρχικό έγκλημα; Στις πόσες γυναικοκτονίες θα βρει η κυβέρνηση να ψελλίσει μισή λέξη; Να αποφασίσει να ενισχύσει το δίκτυο δομών και υπηρεσιών; Στις πόσες γυναικοκτονίες θα αναλογιστούν τις οδυνηρές συνέπειες του νόμου Τσιάρα στις ζωές των γυναικών και των παιδιών; Πόσες κατεστραμμένες ζωές χρειάζονται για να σκεφτούν να τον καταργήσουν; Στις πόσες γυναικοκτονίες θα σταματήσουν κάποια media να γράφουν για «οικογενειακή τραγωδία», να αναρωτιούνται για τις «αιτίες», να δημοσιεύουν φωτογραφίες των θυμάτων μαζί με τους θύτες, να κάνουν victim blaming; Στις πόσες γυναικοκτονίες θα πάψουν η γειτονία, οι φίλοι, οι συνάδελφοι, οι συγγενείς να μιλάνε μόνο αφότου οι γυναίκες δολοφονηθούν και να αρχίσουν να δρουν αλληλέγγυα όσο είναι ζωντανές για να τις βοηθήσουν; Πόσο αίμα ακόμα; Πόσες γυναίκες δολοφονημένες ακόμα; Πόσα παιδιά ακόμα να μεγαλώσουν χωρίς τις μητέρες τους μ’ ένα τεράστιο τραύμα στον ψυχισμό τους; Απροσμέτρητη οργή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους