Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν στιγμές που η δικαιοσύνη αποκαλύπτει τον πραγματικό της χαρακτήρα. Όχι όταν δικάζει τους ενόχους, αλλά όταν καλείται να εφαρμόσει τον νόμο σε ανθρώπους που η κοινωνία έχει αποφασίσει να μισεί για πάντα, όχι όλοι, αλλά η πλειοψηφία της σίγουρα.

Η περίπτωση του 82χρονου Αλέξανδρου Γιωτόπουλου δεν είναι απλώς μια υπόθεση κρατουμένου.

Είναι ένα τεστ ισονομίας.

Γιατί το ερώτημα δεν είναι αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με όσα έκανε ή τον κατηγορούν ότι έκανε.

Το ερώτημα είναι αν ο νόμος ισχύει με τον ίδιο τρόπο για όλους. Η Ιστορία έχει ήδη δώσει την απάντησή της. Ο Παττακός έμεινε στη φυλακή 16 χρόνια, ο Μακαρέζος 16 χρόνια, ο Λαδάς 16 χρόνια και ο Θεοφιλογιαννάκος 18 χρόνια.

Άνθρωποι που συμμετείχαν στην κατάλυση της Δημοκρατίας, σε ένα καθεστώς λογοκρισίας, διώξεων, βασανιστηρίων και πολιτικής καταπίεσης.

Κανείς δεν τους αθώωσε.

Κανείς δεν ξέχασε τι εκπροσώπησαν.

Κι όμως, αποφυλακίστηκαν σύμφωνα με όσα προέβλεπε ο νόμος και μετά την αποφυλάκισή του, ο Παττακός συνέχισε για χρόνια να δίνει συνεντεύξεις. Αμετανόητος! Να υπερασπίζεται τη δικτατορία.

Να δικαιολογεί εγκληματικές πρακτικές του καθεστώτος.

Να μιλά με τρόπο που προκαλούσε οργή σε κάθε δημοκρατικό πολίτη.

Παρ’ όλα αυτά, η Πολιτεία δεν αποφάσισε ότι πρέπει να παραμείνει φυλακισμένος επειδή οι ιδέες και οι δηλώσεις του ήταν προκλητικές ή επειδή προκαλούσαν αποστροφή.

Εφάρμοσε τον νόμο.

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο. Η Δικαιοσύνη παύει να είναι Δικαιοσύνη όταν μετατρέπεται σε εργαλείο εκδίκησης.

Όταν οι κανόνες αλλάζουν ανάλογα με το όνομα του κρατουμένου.

Όταν η κοινωνική απέχθεια αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα από την αρχή της ισονομίας.

Η δικαιοσύνη δεν αποδεικνύει τη δύναμή της κρατώντας έναν γέροντα ισόβια φυλακισμένο πέρα από κάθε έννοια ίσης μεταχείρισης.

Τη δύναμή της την αποδεικνύει όταν εφαρμόζει τους ίδιους κανόνες ακόμη και σε εκείνους που δεν συμπαθεί, ακόμη και σε εκείνους που έχουν γίνει σύμβολα μιας σκοτεινής εποχής.

Γιατί αν ο νόμος ισχύει μόνο για όσους μας είναι αρεστοί, τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου.

Μιλάμε για μια δικαιοσύνη που φοβάται τις ίδιες τις αρχές πάνω στις οποίες υποτίθεται ότι στηρίζεται. Και αυτό είναι πολύ πιο ανησυχητικό από οποιονδήποτε κρατούμενο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους