ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΑΡΣΗ - ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΣΙΩΠΗ. ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ. Για περισσότερο από δεκα χρόνια κάποιοι μιλούμε δημόσια για όσα σήμερα πλέον δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από επικοινωνιακές υπεκφυγές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καταγγείλαμε τη διαπλοκή, τη σύγκρουση συμφέροντος, την κατάχρηση εξουσίας και τη μετατροπή του κράτους σε μηχανισμό εξυπηρέτησης συμφερόντων.

Το τίμημα δεν ήταν μικρό.

Δεχθήκαμε λάσπη, επιθέσεις, φίμωση και συκοφαντίες.

Σε δύο περιπτώσεις δικαιώθηκα δικαστικά απέναντι σε αξιωματούχους του ΔΗΣΥ.

Σήμερα βρίσκομαι απέναντι στον γαμπρό του τέως Προέδρου για αυτά τα θέματα.

Δεν το αναφέρω για προσωπική δικαίωση, αλλά γιατί σε αυτόν τον τόπο όποιος τολμά να μιλήσει για το σύστημα, γίνεται στόχος του συστήματος.

Αλλά δεν μας επιτρέπεται να σωπάσουμε.

Δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε πίσω.

Ιδιαίτερα τώρα.

Το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς για το «Κράτος Μαφία» αποτελεί, θεωρώ, σημείο καμπής.

Ανεξάρτητα από την πορεία της ποινικής διερεύνησης, είναι πλέον σαφές ότι η διακυβέρνηση Αναστασιάδη και το σύστημα εξουσίας γύρω της εξέθεσαν βαρύτατα την Κυπριακή Δημοκρατία, τους θεσμούς της και την αξιοπρέπεια των πολιτών.

Όταν ακόμη και μια Αρχή διορισμένη μέσα στο ίδιο θεσμικό περιβάλλον δεν μπορεί να «ξεπλύνει» τα γεγονότα, τότε το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό, θεσμικό και ηθικό.

Είναι θεωρώ όμως, μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο ο Νίκος Αναστασιάδης.

Είναι ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας που αντιμετώπισε το κράτος ως ιδιοκτησία, τους θεσμούς ως εργαλεία και την πολιτική ως μηχανισμό εξυπηρέτησης ημετέρων.

Ο κυπριακός λαός πλήρωσε δυσβάστακτο τίμημα για τη διαφθορά και την ατιμωρησία.

Το 2013, με το κούρεμα καταθέσεων, μετοχών και αξιογράφων, χιλιάδες οικογένειες πλήρωσαν τις συνέπειες ενός μοντέλου θεσμικής διαπλοκής και πολιτικής συνενοχής.

Κανείς ουσιαστικά δεν λογοδότησε.

Αντί για κάθαρση, ακολούθησαν τα χρυσά διαβατήρια, οι επαίσχυντες συγκρούσεις συμφέροντος, ο διεθνής διασυρμός και οι θεσμοί που λειτούργησαν επιλεκτικά.

Φάκελοι έκλεισαν.

Υποθέσεις ξεχάστηκαν.

Ευθύνες χάθηκαν πίσω από τη λέξη “σταθερότητα”. Και σήμερα έχουμε Πρόεδρο που υπηρέτησε υπό τον πιο διαπλεκόμενο και διεθνώς εκτεθειμένο Πρόεδρο που γνώρισε η Κυπριακή Δημοκρατία.

Όπως προειδοποιούσα καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο του 2023, δεν ήταν απλός παρατηρητής.

Ήταν μέρος αυτού του πολιτικού περιβάλλοντος.

Γι’ αυτό όσα βλέπουμε σήμερα δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν.

Υπάρχει όμως διέξοδος. Στην Ευρώπη βλέπουμε ότι, έστω και αργά, η Δικαιοσύνη μπορεί να λειτουργήσει.

Πρώην πρόεδροι, υπουργοί, ευρωβουλευτές και ισχυροί πολιτικοί παράγοντες οδηγήθηκαν ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Άλλοι καταδικάστηκαν, άλλοι διώκονται, άλλοι αποκλείστηκαν από τη δημόσια ζωή.

Το μήνυμα είναι απλό: κανείς δεν πρέπει να είναι υπεράνω του νόμου.

Το ερώτημα για εμάς είναι αμείλικτο: Γιατί στην Κύπρο η πολιτική ευθύνη σταματά σχεδόν πάντα στα λόγια; Γιατί οι φάκελοι κλείνουν, οι υποθέσεις ξεχνιούνται και οι ισχυροί μένουν στο απυρόβλητο; Για να αποφευκτεί αυτο, δεν πρέπει να αφεθεί η Νομική Υπηρεσία, με τη σημερινή της ηγεσία, να χειριστεί μια υπόθεση τέτοιας βαρύτητας όταν οι επικεφαλής της έχουν υπηρετήσει την επίμαχη περίοδο υπό τον ίδιο τον τέως Πρόεδρο που βρίσκεται στο επίκεντρο των ευρημάτων και των εισηγήσεων.

Η σύγκρουση συμφέροντος είναι προφανής.

Χρειάζεται ανεξάρτητη, αδιάβλητη και πλήρως διαφανής διαδικασία. Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από τη λογοδοσία.

Κινδυνεύει από την ατιμωρησία.

Κινδυνεύει όταν το μεγαλύτερο κομμα του τόπου εξακολουθεί να υπερασπίζεται τον τέως Πρόεδρο αντί να κάνει την αυτονόητη αυτοκριτική.

Κινδυνεύει όταν η σημερινή κυβέρνηση αποφεύγει να πάρει καθαρή θέση απέναντι σε ένα σύστημα από το οποίο πολιτικά προήλθε. Η Κύπρος αξίζει καλύτερα.

Αξίζει θεσμούς που δεν φοβούνται τους ισχυρούς. Αξίζει Δικαιοσύνη που δεν κοιτάζει ονόματα, αξιώματα και διασυνδέσεις.

Αξίζει πολιτική ηγεσία που δεν ζητά από τους πολίτες να ξεχάσουν, αλλά τολμά να συγκρουστεί με την ατιμωρησία.

Όχι άλλη σιωπή.

Όχι άλλη συγκάλυψη.

Όχι άλλη ατιμωρησία στο όνομα της σταθερότητας.

Και όλοι μας, να απαιτήσουμε Δικαιοσύνη.

Να απαιτήσουμε πραγματική λογοδοσία.

Να απαιτήσουμε θεσμούς που λειτουργούν.

Όχι για εκδίκηση.

Αλλά για να μπορέσει επιτέλους αυτός ο τόπος να σταθεί όρθιος. Το φως δεν φοβίζει τους καθαρούς. Το φως φοβίζει μόνο όσους έχουν κάτι να κρύψουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους