Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οπως λέει & το λεγόμενο «θεώρημα του αδύνατου» (impossibility theorem) που αποδίδεται στον Dani Rodrick καθηγητή του Χαρβαρντ <δημοκρατία, εθνική κυριαρχία & παγκόσμια οικονομική ολοκλήρωση είναι έννοιες ασύμβατες για να Συνυπάρχουν & οι τρεις Μπορεί κάποιος να διαλέξει δύο από τις τρεις αλλά ποτέ & τις τρεις μαζί Η δημοκρατία, η εθνική κυριαρχία & η παγκοσμιοποίηση αναδύονται ως έννοιες ασύμβατες ενδεχομένως Οποία κατεύθυνση & αν επιλεγει την πρώτη θέση σίγουρα δεν είναι οι πολίτες που έχουν υποχρεωθεί σε αδράνεια, αλλά ΑΠΛΗΣΤΕΣ ΕΛΙΤ & ανυπόληπτοι πολιτικοί μέσα από μια δυναστική κομματοκρατία.. Ετσι λοιπόν αρκετοί μιλούν για κρίση της δημοκρατίας, δλδ την υποχώρηση της πολιτικής προς όφελος της οικονομίας, για την κυριαρχία των αγορών, για την απαξίωση των πολιτικών θεσμών , για την νομοθέτηση μέσα από πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κλπ.. Γιαυτο πολλοί σύγχρονοι στοχαστές μιλούν για το πέρασμα από την δημοκρατία στην μετά-δημοκρατία ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε πρώτα από τον καθ. Colin Crouch στο πανεπιστήμιο Warwick University στο σχετικό βιβλίο του Οπου μεταξύ αιτιών ή απουσία κοινών στόχων ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές ομάδες , παγκοσμιοποίηση, οι ιδιωτικοποιήσεις & ιδιαίτερα των δημοσίων /κοινωφελών οργανισμών Ετσι ( ή Διαφθορά έγινε τεχνογνωσία διακυβέρνησης & το επιτελικό κράτος διοικητική τεχνολογία εξουσίας..) Καθώς επίσης ο ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΣ του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα μέσα απ’τον οποίο ειδικά οι πολυεθνικές εταιρείες μπορούν να εισάγουν νομοθεσία πιο γρήγορα ακόμα & απ’τους κατοίκους μια χώρας.. αλλά & η προσπάθεια του κράτους για την ανάθεση σε τρίτους πολλών εκ των υπηρεσιών του (outsourced) Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι στην Μ. Βρετανία το κράτος για να αποφασίσει ένα υγιεινό μενού για τα παιδιά του νηπιαγωγείου & δημοτικού συμβουλεύτηκε την μεγαλύτερη εταιρεία ταχυφαγείων του κόσμου Ενώ στην ιταλική εφημερίδα manifesto σημειώνει πως τα ευρωπαϊκά πολιτικά καθεστώτα & το αμερικανικό αποτελούν μάλλον μια μορφή ατροφίας της δημοκρατίας Η παγκοσμιοποίηση το καθιστά φανερό ότι η δημοκρατία ( η οποία παραμένει εθνική) παύει να υπάρχει στο κατώφλι χωρών Ή παρακμή των ταξικών & των θρησκευτικών ταυτοτήτων οι οποίες αποτελούσαν θεμελιώδη στοιχεία για τον ορισμό των πολιτικών ταυτοτήτων στις πρώτες δεκαετίες των διαδικασιών εκδημοκρατισμού στερεί τους εκλογείς από δεσμούς με τον πολιτικό κόσμο.

Ακόμα & τα πολιτικά κόμματα όμως αισθάνονται ήδη μακριά από τους πολίτες & χρησιμοποιούν μεθόδους του ‘μάρκετινγκ’ ως υποκατάστατο των ανύπαρκτων δεσμών με όσους θα έπρεπε να αντιπροσωπεύουν.

Η αύξηση της ανισότητας καθιστά τέλος πολύ ποιο εύκολα για τις ελίτ & τις μεγάλες επιχειρήσεις να ΕΛΕΓΧΟΥΝ την πολιτική.

Αυτό συνεπάγεται έναν μετασχηματισμό της μορφής του κράτους παρακολουθούμε έτσι την διαμόρφωση ενός μετὰ φεουδαλικού κράτους το οποίο βρίσκεται σταθερά στα χέρια της νέας αριστοκρατίας των μεγάλων επιχειρήσεων Πρόκειται ωστόσο για ένα κράτος που έχει δημοκρατική νομιμοποίηση καθώς στις ελίτ δεν χρησιμεύει πλέον μια δικτατορία για να ασκούν εξουσία Όταν & αφού Ηγέτες αχυρανθρώποι εκχώρησαν στις εταιρείες τεράστια ισχύ για την δημιουργία αυτού που ονομαζουμε εταιρειοκρατια (corporatocracy) το σύστημα που ελέγχει τον κόσμο Αξίζει να σημειωθεί ότι έως το 1720 η δημιουργία εταιρείας ως νομικού προσώπου απαγορευόταν με ποινή φυλάκισης σε διάφορες χώρες πχ. Μ.βρετανια & φτάνοντας στο 2000 από τις εκατό μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου οι 51 ήταν επιχειρήσεις & οι 49 ήταν χώρες & με νεότερα στοιχεία οι χώρες πλέον είναι ακόμα λιγότερες Οι μεγάλες επιχειρήσεις με τις τεράστιες χορηγίες στα κόμματα που έχουν πλέον ανάγκες ιδιαίτερα υψηλών κονδυλίων διαφήμισης όπως γνωστά απορρυπαντικά:αναψυκτικά με στρατό από λομπιστες που προωθούν νομοθεσίες οι οποίες τις ευνοούν με εκβιασμούς στα κράτη για την υλοποίηση επενδύσεων σε όποια χώρα δώσει τα περισσότερα (δλδ επιχορηγήσεις, όχι φόρους , ανύπαρκτους περιορισμούς κλπ..) Δημιουργούν ένα κλίμα αμφίδρομης λειτουργίας μεταξύ πολιτικών ηγεσιών & επιχειρήσεων Και η σχέση αυτή ενδυναμώνεται ακόμα περισσότερο από την υιοθέτηση της τακτικής της λεγόμενης «περιστρεφόμενης πόρτας» (revolving door) δλδ την μετακίνηση στελεχών από τον ιδιωτικό τομέα στον δημόσιο πχ ο γνωστός Mario Draghi όπου από την Goldman Sachs μεταπήδησε πρόεδρος της ΕΚΤ ενώ ο εταίρος Μανουέλ Μπαροζο από πρόεδρος της ΕΕ μόλις έληξε η θητεία του πήγε πρόεδρος στην Goldman Sachs που υποτίθεται ότι έλεγχε για 8-10 χρόνια Η πιο διαβόητη τράπεζα του κόσμου πραγματικά κεντάει.. & φυσικά ο κύριος Μπαροζο ως επικεφαλής της ΕΕ αντιτάχθηκε στην επιβολή του λεγόμενου φόρου χρηματοοικονομικών συναλλαγών (financial transactions tax) κάτι που θα μπορούσε να εξαφανίσει ακόμα & τα ελλείμματα σε προϋπολογισμούς στην ΕΕ- κάτι για το οποίο έκανε λόμπι η Goldman Sachs & έτσι χάθηκε η ευκαιρία να πληρώσει έναν ελάχιστο φόρο ή καζίνο οικονομία δλδ τα κερδοσκοπικά κεφάλαια που μετακινούνται ακατάπαυστα τα ίδια πολλές φορές μέσα σένα 24ωρο μεταξύ κρατών για να ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ή να ρίχνουν κυβερνήσεις.

Καθώς (Οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι ένας FTT είναι εξαιρετικά προοδευτικός, βοηθά στον περιορισμό των αποσταθεροποιητικών συναλλαγών υψηλής συχνότητας & παρέχει μια αξιόπιστη ροή εσόδων για τις κυβερνήσεις. & Οι αντίπαλοι υποστηρίζουν ότι ο φόρος βλάπτει τους τακτικούς επενδυτές & τα συνταξιοδοτικά ταμεία (τζογαδόρους) αυξάνοντας το κόστος συναλλαγών & μειώνοντας τις συνολικές αποδόσεις.

Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος το πρόσθετο κόστος να μειώσει τον όγκο συναλλαγών, τελικά να μην επιτύχει τους ΣΤΟΧΟΥΣ ΕΣΟΔΩΝ) Η δύναμη των επιχειρήσεων έχει γίνει πολύ μεγάλη όπως πχ. να δει κάποιος την διατλαντική εταιρική σχέση εμπορίου & επενδύσεων (Transatlantic Trade and Investment Partnership) δλδ: την γνωστή TTIP μεταξύ ευρωπαϊκής ένωσης & ΗΠΑ (που αυτή την στιγμή μετά τις έντονες αντιδράσεις έχει παγώσει;ίσως για να μπει από άλλη πόρτα;) με το ποιο ανησυχητικό ότι με το ΤΤΙP & ISDS (Investor-State Dispute Settlement) που είναι ένα νομικό εργαλείο που συναντάται σε πολλές διεθνείς επενδυτικές συμφωνίες & επιδιώκεται να δοθεί στους ξένους επενδυτές το δικαίωμα να ενάγουν κυρίαρχα κράτη ενώπιον εκτάκτων διαιτητικών δικαστηρίων με την κατηγορία της απώλειας κερδών εξαιτίας δημόσιας πολιτικής απόφασης Αυτός ο μηχανισμός επίλυσης διαφορών μεταξύ επενδυτή & κράτους στην ουσία αποδίδει στις εταιρείες νομική υπόσταση ισοδύναμη με εκείνη του ιδίου του έθνους-κράτους & απειλεί να υπονομεύει τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας τόσο στην ΕΕ όσο & στις ΗΠΑ . ( ενδεικτικό παράδειγμα στην Βολιβία που κοντολογίς ψήφισε νόμο υπέρ της πολυεθνικής (Bechtel) προκειμένου να προστατέψει τα κέρδη της πολυεθνικής απαγόρεψε στους κατοικους τη συλλογή νερού της βροχής επειδή οι κάτοικοι δυσκολεύονταν να ανταπεξέλθουν στην πληρωμή του νερού ..& όπου μετά από 10 φόνους ο νόμος αποσύρθηκε .. & ο κατάλογος ατελείωτος Ενώ σήμερα ένας ποιο σύγχρονος τρόπος άσκησης δύναμης εμφανίστηκε εμφανίστηκε που είναι η χρήση πατεντών (patents) Στις ημέρες μας δημιουργούν τα λεγόμενα νέα περιουσιακά στοιχεία (new assets) κλέβοντας την πνευματική περιουσία & κληρονομιά της ανθρωπότητας την οποία & ιδιωτικοποιούν & είναι πολλά τα παραδείγματα (βλ.Monsanto, De Code / Hoffman-La Roche,όπου εταιρεία αγόρασε & πατενταρισε το DNA όλων των κατοίκων της Ισλανδίας επίσης η περίπτωση Moore vs UoC στις ΗΠΑ κλπ..) *Περισσότερα στο βιβλίο «Σιωπηλός καινούργιος κόσμος» Κώστας Π.Κατάρας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους