Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κανένας δεν γνώριζε εκεί μέσα σε τόσο κόσμο την Ευδοκία. Δεν είχε πίσω της χειροκροτητές.

Δεν κρατούσε σημειωματάριο με έτοιμες ετυμηγορίες.

Δεν συστηνόταν ως «μεγάλη κριτικός». Ήρθε αθόρυβα, σαν εκείνον τον άνεμο που περνά από τα ερειπωμένα τείχη και κουβαλά μνήμες αιώνων.

Κι όμως, όταν πήρε τον λόγο, η αίθουσα σώπασε.

Όχι γιατί μίλησε με δύσκολες λέξεις.

Όχι γιατί επικαλέστηκε θεωρίες, σχολές και φιλολογικά δόγματα.

Αλλά γιατί μίλησε με εκείνο το σπάνιο υλικό που δεν διδάσκεται σε πανεπιστήμια και δεν απονέμεται σε συνέδρια.

Μίλησε με την ψυχή μιας ολόκληρης πόλης.

Ένας άνεμος έφερε από μακριά το : «Ουκ Εάλω». Ένας άνεμος που δεν υποκλίνεται πάντα στους θορυβώδεις.

Δεν στεφανώνει πάντοτε τους αυτάρεσκους.

Δεν μετριέται με τίτλους, επιτροπές και βαρύγδουπες ανακοινώσεις.

Εκείνος που υπέφερε περισσότερο, καταλαβαίνει συνήθως περισσότερα από εκείνον που έμαθε απλώς να κρίνει.

Εκείνος που άγγιξε μια ανθρώπινη ψυχή και την έκανε να νιώσει λιγότερο μόνη.

Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη διάκριση που μπορεί να λάβει ένας δημιουργός. …. Σπίτι του ποιητή. Εκδ.ΒΚΠ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους