Την έχω ανεβάσει ξανά αυτή τη φωτογραφία των δύο μυθικών αγαπημένων. Ο Ιτάλο Καλβίνο με τον Μπόρχες, σ'ενα καφέ της Ρώμης. Σαν σήμερα το 1986 απεβίωσε ο Μπόρχες. Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί...
Την έχω ανεβάσει ξανά αυτή τη φωτογραφία των δύο μυθικών αγαπημένων. Ο Ιτάλο Καλβίνο με τον Μπόρχες, σ'ενα καφέ της Ρώμης.
Σαν σήμερα το 1986 απεβίωσε ο Μπόρχες.
Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί τρελαίνομαι για τα ποιήματα και τις ιστορίες του.
Μαλλον γιατί στο μπορχεσιανό σύμπαν μπορείς να είσαι οσο νουάρ, μελαγχολικός, σοβαρός, μόνος, ερωτευμένος του θανατά, θέλεις χωρίς να συνθλίβεσαι, χωρίς να γίνεσαι σκόνη.
Αντίθετα από τους ήρωες της Mitteleuropa δηλαδή που δεν ξέρεις τί τους συντρίβει πιο πολύ: το παλτό κάτω από το χειμωνιάτικο ψιλόβροχο ή τα υπαρξιακά τους. 🙂 O κόσμος του Μπόρχες είναι είναι ένας κόσμος που οι παθιασμένοι περπατούν ευθυτενείς (και αγιάτρευτα ωραιοπαθείς). ❤️#borges
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους