Δεν έχω δει ποτέ ετεροφυλόφιλο ζευγάρι να κυκλοφορεί δημόσια με ζαρτιέρες, στρινγκ και εσώρουχα που έχουν πάνω αγιογραφίες και να απαιτεί χειροκρότημα επειδή ντύθηκε έτσι. Ντράπηκε και η ντροπή...
Δεν έχω δει ποτέ ετεροφυλόφιλο ζευγάρι να κυκλοφορεί δημόσια με ζαρτιέρες, στρινγκ και εσώρουχα που έχουν πάνω αγιογραφίες και να απαιτεί χειροκρότημα επειδή ντύθηκε έτσι.
Ντράπηκε και η ντροπή... Είσαι ό,τι είσαι; Δικαίωμά σου.
Θες να ζήσεις τη ζωή σου όπως επιλέγεις; Δικαίωμά σου.
Θες σεβασμό; Απόλυτα δικαίωμά σου.
Αλλά ο σεβασμός δεν είναι κουπόνι που εξαργυρώνεται στην είσοδο μιας παρέλασης.
Δεν είναι πρόστιμο που επιβάλλεται σε όποιον δεν ενθουσιάζεται με το θέαμα.
Ο σεβασμός κερδίζεται από τη συμπεριφορά, όχι από το μέγεθος των φτερών, τη λάμψη της παγέτας ή το πόσους αγίους χωράει ένα εσώρουχο.
Κάποτε λέγαμε «κοίτα τη δουλειά σου και άσε τον άλλον να ζήσει όπως θέλει». Τώρα φτάσαμε στο «κοίτα με, φωτογράφισέ με, χειροκρότησέ με και αν δεν ενθουσιάστηκες αρκετά, είσαι ύποπτος». Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ελευθερία έκφρασης και στην επιδειξιομανία.
Και όταν κάποιος βγαίνει στον δρόμο ντυμένος λες και έχασε στοίχημα με αποκριάτικο μαγαζί, δεν μπορεί μετά να απορεί γιατί ο κόσμος κοιτάζει.
Το αστείο είναι ότι οι ίδιοι που φωνάζουν για στερεότυπα, πολλές φορές καταλήγουν να γίνονται οι πιο ακραίες καρικατούρες τους.
Και όταν κάποιος το επισημάνει, ξαφνικά βαφτίζεται εχθρός της προόδου.
Όχι φίλε μου.
Άλλο ο σεβασμός στον άνθρωπο και άλλο η υποχρεωτική αποθέωση κάθε πρόκλησης που κυκλοφορεί στον δρόμο.
Ο σεβασμός είναι αμφίδρομος δρόμος.
Δεν είναι μονόδρομος με διόδια.
Και κυρίως, δεν επιβάλλεται με ντουντούκα, γκλίτερ και διαταγές.
Γιατί τη στιγμή που τον απαιτείς με το «έτσι θέλω», έχεις ήδη ξεχάσει τι σημαίνει πραγματικά. #pavlis_kypraios
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους