Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στους τσαμπουκάδες και τη βία πάντα θα υπάρχει ένας πιο «μάγκας» από σένα.

Γι’ αυτό μακριά από αυτά.

Εγραψα και πέρυσι και φέτος.

Να βραβευτεί ο Μακίσικ που κράτησε τον Φουρνιε πέρυσι και ότι ειναι μεγάλο αυτό που έκανε.

Αλλά δεν είδα κάτι ακόμα.

Εχω ζήσει χειρότερη κατάσταση ως παίκτης το 2002 στην Ραφήνα στην Γ εθνική με αντίπαλο τον Αργοναύτη.

Το ξύλο της αρκούδας.

Πρωτο θέμα στο sport time τότε.

Μπήκε ο κόσμος μέσα.

Σπασμένες πόρτες στα αποδυτήρια.

Κλωτσιές παικτών σε πρόσωπα άλλων.

Τραγικά πράγματα. Ο Σίμτσακ έπαιζε στον Δούκα εκείνη την χρονιά και όποια ομάδα πήγαινε εκεί είχε συνήθως και επισόδεια.

Από έναν ανεγκέφαλο ξεκινάνε όλα τα ασχημα.

Δεν τους προλαβαίνεις πάντα.

Εχω δει άνθρωπο να χάνει την ζωή του από την πρόκληση που ξεκίνησε και την ανάλογη αντίδραση κάποιου. Τραγωδία.

Άλλο η καζούρα.

Άλλο η διαφωνία.

Άλλο η βία.

Είμαστε ενάντια σε κάθε μορφή βίας, πριν καν τα πράγματα φτάσουν στα άκρα.

Θα ήθελα να τον δω να ζητάει συγνώμη από τον κόσμο και τα μικρά παιδιά που είδαν το βίντεο και όχι από τον Ναν που τον προκάλεσε πάνω από 4/5 φορές.

Επίσης θα ήθελα να δουλέψει με ειδικούς πάνω σε αυτό γιατί τον θεωρώ μεγάλο παίκτη και θέλω τον Μπασκετικό του τσαμπουκά στην Ομάδα.  Αυτόν που πρόσφερε στην κατάκτηση της Ευρωλίγκα.  Στηρίζουμε τον Τάιρικ Τζόουνς ως άνθρωπο, χωρίς να δικαιολογούμε την αντίδρασή του και χωρίς να ποστάρουμε το ξύλο που έπεσε ως κάποιο έπαθλο.

Αυτό που χρειάζεται είναι βοήθεια στη διαχείριση του θυμού του, αλλά και προστασία από καταστάσεις που τον οδηγούν στα όριά του.

Είμαστε όμως και ενάντια στις συνεχείς προκλήσεις μέσα στο γήπεδο.

Όταν παίκτες προκαλούν συστηματικά με πράξεις και συμπεριφορές, κάποια στιγμή θα βρεθεί κάποιος που θα απαντήσει στην ίδια γλώσσα.

Μέχρι το σκηνικό με τον Ναν και τον Ταιρικ δεν είδα έναν από το Αιώνιο Αντίπαλο να καταδικάζει τις συνεχείς προκλήσεις του.

Τα κ@δάχτυλα του.

Τα @@ που επιανε ο Γκράντ και τα έδειχνε.

Τα πόσταραν σαν έπαθλο μαγκιάς.

Είδαμε να κατηγορούν και έναν άνθρωπο οδηγού Λεωφορείου για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Επίσης όλα τα χρόνια ο Ναν έχει ασυλία λόγω ότι είναι ένας μέγαλος παίκτης μπασκετικά.

Βλέπουμε ποστ μόνο με όσα αδικείται.

Ενας παίκτης άλλος που θα έπαιζε έτσι και πάνω από τα όρια του φαουλ και του ευ αγωνίζεσθαι θα είχε αποβληθεί αρκετές φορές νωρίς σε αγώνα και σε άλλες περίπτώσεις θα είχε τιμωρηθεί πιο σοβαρά . Πραγμα που δεν γίνεται.

Και ο Ναν και ο Λεσόρ είναι για ψυχίατρο αλλά σημαδεύουμε τον Τάιρικ που αντέδρασε.

Δεν το θεωρώ σωστό και δεν είναι.

Μακριά από όλα αυτά.

Δεν είναι μαγκιά. Η λύση δεν είναι περισσότερη ένταση. Η λύση είναι σεβασμός από όλους προς όλους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους