Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΝΟΧΗ ΣΗΜΕΡΑ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΑΥΡΙΟ. Χαρακτηριστική είναι η μετατόπιση στον τρόπο που αντιμετωπίζονται πρόσωπα και αντιλήψεις που παλαιότερα θεωρούνταν εκτός του κυρίαρχου πολιτικού φάσματος.

Το 2007, ακόμη και συντηρητικά μέσα ενημέρωσης (Καθημερινή 14/10/2007, δες πρώτο και δεύτερο σχόλιο) ασκούσαν κριτική σε πολιτικούς όπως οι Βορίδης, Πλεύρης, Γεωργιάδης και Βελόπουλος, επισημαίνοντάς τους ως ακροδεξιούς και νεοφασίστες.

Σήμερα, οι τρεις πρώτοι έχουν κυβερνητικά αξιώματα ως στελέχη της Νέας Δημοκρατίας (με έναν από αυτούς αντιπρόεδρο), ενώ ο τέταρτος ηγείται κοινοβουλευτικού κόμματος.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τη σταδιακή ενσωμάτωση θέσεων που άλλοτε θεωρούνταν ακραίες στην πολιτική κανονικότητα.

Το συγκεκριμένο βίντεο παρουσιάζει χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της τάσης, φωτίζοντας τον τρόπο με τον οποίο ακροδεξιές αντιλήψεις και πρακτικές αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη παρουσία στον δημόσιο διάλογο, με τη συμβολή ή την ανοχή μεγάλου μέρους του τηλεοπτικού συστήματος.

Είναι πλέον συνηθισμένο στα τηλεοπτικά πάνελ η παρουσία πολιτικών ή μη προσώπων που διατυπώνουν ακραίες θέσεις χωρίς να αντιμετωπίζουν ουσιαστική αντίδραση ή συνέπειες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι παρεμβάσεις αυτές δεν περιορίζονται σε σκληρή πολιτική ρητορική, αλλά φτάνουν μέχρι την ανοιχτή υποστήριξη ή ανοχή πράξεων που είναι παράνομες ή αντίθετες προς θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου.

Δηλώσεις περί βύθισης σκαφών με μετανάστες, χρήσης ακραίας βίας ή στρατιωτικών ενεργειών παρουσιάζονται συχνά ως ακόμη μία «άποψη» στο πλαίσιο της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης.

Το αξιοσημείωτο δεν είναι μόνο ότι τέτοιες τοποθετήσεις ακούγονται δημόσια, αλλά ότι συχνά περνούν χωρίς ουσιαστική αμφισβήτηση, χωρίς θεσμική ή νομική συζήτηση για το περιεχόμενό τους και χωρίς να προκαλούν την αντίδραση που θα αναμενόταν αν διατυπώνονταν σε διαφορετικό πολιτικό πλαίσιο.

Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις δεν αφορούν απλώς αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική, αλλά περιγράφουν ή υπονοούν ενέργειες που παραβιάζουν θεμελιώδεις συνταγματικές διατάξεις, την ποινική νομοθεσία, τη διεθνή νομοθεσία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις συμβάσεις που έχει υπογράψει η Ελλάδα.

Η βύθιση σκαφών με ανθρώπους ή η άσκηση θανατηφόρας βίας δεν συνιστούν πολιτική πρόταση, αλλά περιγραφή εγκληματικών πράξεων.

Το φαινόμενο αυτό εγείρει ερωτήματα για τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης στη διαμόρφωση του δημόσιου λόγου.

Όταν προτάσεις που περιλαμβάνουν ή υπονοούν παράνομες ενέργειες αντιμετωπίζονται ως κανονικό στοιχείο της πολιτικής συζήτησης, δημιουργείται ο κίνδυνος σταδιακής εξοικείωσης της κοινής γνώμης με θέσεις που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ακραίες.

Η συνεχής προβολή και κανονικοποίηση τέτοιων αντιλήψεων συμβάλλει στη σταδιακή φασιστικοποίηση του δημόσιου λόγου και στην ενίσχυση ακροδεξιών αντιλήψεων.

Όταν η ανθρώπινη ζωή και τα θεμελιώδη δικαιώματα αντιμετωπίζονται ως δευτερεύον ζήτημα, καλλιεργείται μια διαδικασία απανθρωποποίησης συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων.

Σήμερα στόχος μπορεί να είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, αύριο κάλλιστα θα βρεθούν στο στόχαστρο άλλες κοινωνικές κατηγορίες, όπως οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι μικρομεσαίοι.

Η ιστορική εμπειρία έχει δείξει ότι η αποδοχή της εξαίρεσης από τα δικαιώματα για μία ομάδα συχνά ανοίγει τον δρόμο για τη διεύρυνση της ίδιας λογικής και σε άλλες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους