Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δημοσιογράφος και ποιητής, ευθυμογράφος και σατιριστής, δεινός κριτικός των δημοσίων πραγμάτων, διωχθείς και φυλακισθείς, αυτόχειρας στα 39 του χρόνια.

Αυτή είναι η ιστορία του Κλεάνθη Ν. Τριαντάφυλλου, που στην ιστορία των γραμμάτων μας έμεινε ως Ραμπαγάς.

Σκέφτομαι τώρα πόσες συναρπαστικές μορφές έχει να επιδείξει η λογοτεχνία μας του 19ου αιώνα και πόσα αφηγήματα θα μπορούσε να εμπνεύσει... Εδώ και κει καμιά φορά μαλώνουν μεταξύ τους βριζοκοπούνται, κλέβονται, κλοτσιώνται, κουτουλιώνται, λυούνε τις μύτες, γδέρνονται . . . είναι δουλειά δική τους σώνει μονάχα του λουφέ λεφτά να μη χαλιώνται . . . Από ψηλά, πολύ ψηλά τους βλέπω σα μυρμήγκια, πού σέρνουνε κουκί-κουκί στην τρύπα τους το στάρι, για να το φάνε μονομιάς αχόρταγα ποντίκια και πάλι βγαίνουν παγανιά για πόντικα θρεφτάρι . . . Αν αγριεύουν στα κρυφά και το μουστάκι στρίβουν αν μουρμουρίζουνε πολλοί για την αναμελιά μου Ε! τι με μέλλει! . . . Μέσα τους βεζούβιο κι αν κρύβουν . . . Λουφές και γλέντι δυνατό! Αυτή ’ναι η δουλειά μου. Η Ειρήνη Καραγιαννίδου γράφει για τον Ραμπαγά:

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους