Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ🇬🇷⚔️ ✝️Η κορυφή της Κρητικής θυσίας🔥 Μια μέρα σαν αυτή που ξημερώνει την 17η Ιουνίου του 1771, ο Δασκαλογιάννης γδάρθηκε ζωντανός από τους ανίερους βάρβαρους Οθωμανούς,μαζί του εκτελέστηκαν και πολλοί σύντροφοί του. Ο Κωστής Παλαμάς δεν τον κατέταξε τυχαία στην κορφή της Κρητικής θυσίας.

Εκεί, όπου δεν φτάνουν οι πολλοί, όπου δεν αντέχει το ανθρώπινο μέτρο, στέκει ο Δασκαλογιάννης όχι ως όνομα της ιστορίας, αλλά ως σύνορο ανάμεσα στην ελευθερία και στη σιωπή.

Γεννημένος στην Άνωπολη των Σφακίων, γύρω στο 1725, ανατράφηκε σε τόπο ανυπότακτο. Τα Σφακιά δεν γνώρισαν ποτέ τη βαριά σκλαβιά της υπόλοιπης Κρήτης.

Δεν υπέκυψαν, δεν λύγισαν, δεν δέχτηκαν μόνιμο δυνάστη.

Κρατούσαν όπλα, πύργους και εκκλησιές, κι ας ήταν περικυκλωμένα από μια γη που αιμορραγούσε.

Μέσα σε αυτή τη σκληρή ελευθερία μεγάλωσε ο Ιωάννης Βλάχος, μαθαίνοντας από νωρίς πως η λευτεριά δεν χαρίζεται αλλά φυλάγεται με νύχια και με δόντια.

Η μοίρα, όμως, δεν τον ήθελε μόνο φρουρό των Σφακιών.

Ο πατέρας του τον έστειλε να σπουδάσει πέρα από τη θάλασσα.

Γύρισε μορφωμένος, έμπορος τρανός, γνώστης των καιρών και των λαών. Οι Σφακιανοί τον φώναξαν Δάσκαλο, γιατί ήξερε να βλέπει πιο μακριά.

Κι εκείνος είδε την Κρήτη ολόκληρη όχι μόνο τα ελεύθερα βουνά, αλλά και τα σκλαβωμένα πεδινά, τα καμένα χωριά, τις ψυχές που λύγιζαν.

Όταν άναψε ο ρωσοτουρκικός πόλεμος και φάνηκε πως οι αυτοκρατορίες συγκρούονται, ο Δασκαλογιάννης πίστεψε πως ήρθε η ώρα.

Έδεσε την ελπίδα του με τους Ρώσους αδελφούς Ορλώφ, έστειλε Σφακιανούς στη Μάνη και, την άνοιξη του 1770, ύψωσε στα Σφακιά το λάβαρο της εξέγερσης. Το Πάσχα εκείνης της χρονιάς οι πρώτες τουφεκιές ακούστηκαν σαν καμπάνες.

Διώχτηκε ο φοροσυλλέκτης, έπεσαν οι πρώτοι δυνάστες, κι η Κρήτη αναστέναξε ελπίδα.

Μα η ελπίδα ήταν γυμνή.

Η ρωσική βοήθεια δεν ήρθε και τότε κατέβηκε η οργή του κατακτητή.

Δεκαπέντε χιλιάδες άνδρες κύκλωσαν τα Σφακιά, έκαψαν χωριά, μάτωσαν άμαχους.

Οι επαναστάτες τραβήχτηκαν στα βουνά, πολέμησαν με πέτρα και σίδερο, με πείσμα και κλεφτοπόλεμο.

Ο χειμώνας λύγισε τα κορμιά, μα όχι το φρόνημα.

Όταν ήρθε η ώρα της διαπραγμάτευσης, οι όροι ήταν βαριοί.

Φόροι αβάσταχτοι, περιορισμοί πιο σκληροί, και στο τέλος μία απαίτηση-τελεσίγραφο να παραδοθεί ο αρχηγός.

Τότε ο Δασκαλογιάννης στάθηκε μόνος απέναντι στην ιστορία.

Κανείς δεν τον πρόδωσε.

Ο ίδιος προσφέρθηκε.

Για να σωθεί ο τόπος, έδωσε τον εαυτό του.

Κατέβηκε στο Μεγάλο Κάστρο γνωρίζοντας καλά τι θα επακολουθήσει και στις 17 Ιουνίου 1771, στην πλατεία της ντροπής, οι Τούρκοι νόμισαν πως θα νικήσουν.

Τον έδεσαν, τον έγδαραν ζωντανό, θέλησαν να ταπεινώσουν το σύμβολο.

Μα εκείνος δεν έβγαλε ούτε μίλια.

Δεν λύγισε.

Κράτησε το κεφάλι ψηλά, σαν να δικαζόταν ολόκληρη η Κρήτη στο σώμα του και τη δικαίωσε.

Το κορμί χάθηκε, μα το παράδειγμα έμεινε. Οι Σφακιανοί ορκίστηκαν εκδίκηση, συνέχισαν τον αγώνα, κράτησαν άσβεστη τη 🔥. Από αυτή τη φλόγα γεννήθηκαν οι επόμενες εξεγέρσεις, κι από εκείνο το αίμα ποτίστηκε η λευτεριά της Κρήτης αργότερα.

Γι’ αυτό ο Παλαμάς είδε σωστά. Ο Δασκαλογιάννης δεν είναι απλώς ήρωας.

Είναι η κορυφή της Κρητικής θυσίας.

Εκεί όπου ο άνθρωπος δεν πεθαίνει για να νικηθεί, αλλά για να διδάξει πώς μένει ένας τόπος ελεύθερος, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα.🛡️🇬🇷 ✍ Στυλ.

Καβάζης 📸Η προτομή του Δασκαλογιάννη η οποία δεσπόζει στην κεντρική πλατεία της γενέτειρας του Ανώπολης Σφακίων, ένας τόπος άγριος μα και ευλογημένος που είχα την τύχη να τον επισκεφθώ το προηγούμενο καλοκαίρι!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους