«Ο Τσίπρας είναι όπως είναι ο πίνακας της Τζοκόντα. Απ’ όποια γωνία και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάει. Είναι έτσι ζωγραφισμένος. Ο Τσίπρας νομίζεις ότι σου μιλάει, σαν να απευθύνεται σε...
«Ο Τσίπρας είναι όπως είναι ο πίνακας της Τζοκόντα. Απ’ όποια γωνία και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάει.
Είναι έτσι ζωγραφισμένος. Ο Τσίπρας νομίζεις ότι σου μιλάει, σαν να απευθύνεται σε σένα.
Θα μου πεις, τώρα αυτό μπορεί να είναι και λαϊκισμός.
Όχι, είναι μια προσπάθεια ενός ανθρώπου που πραγματικά τον νοιάζει κάτι». Τα παραπάνω βαθυστόχαστα λόγια είπε ο κατά τα άλλα εξαιρετικός και λίαν συμπαθής ηθοποιός Αιμίλιος Χειλάκης και, αν το σκεφτείς λίγο καλύτερα, δεν έχει άδικο ως προς την περιγραφή της πολιτικής εικόνας.
Εκτός βέβαια από εκεί όπου αφήνει να αιωρείται ότι «μπορεί να μην είναι λαϊκισμός».Όχι Αιμίλιε,δεν μπορεί απλά και στο κάνω λιανοδίφραγκα παρακάτω.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για κάποια αφηρημένη αισθητική εντύπωση αλλά για μια ξεκάθαρη πολιτική διαδρομή, για συγκεκριμένες επιλογές, για μια εποχή που σημάδεψε βαθιά την ελληνική κοινωνία και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα.Δεν μιλάμε για αφηρημένες αναλύσεις αλλά για έναν άνθρωπο που το μεγαλύτερο παράσημο του ως αρχηγός κόμματος ήταν η ηγετική του συμμετοχή στο κίνημα των καταλήψεων της δεκαετίας του '80.Που κατάφερε να γίνει δύο φορές πρωθυπουργός χτίζοντας την εικόνα του επαναστάτη αρνούμενος να φορέσει γραβάτα, μιλώντας σπαστά αγγλικά επιπέδου δημοτικού και απειλώντας όλη την Ευρώπη ότι θα την χορέψει στο ταψί βαρωντας της νταούλια.Που μετέτρεψε το όχι του Ελληνικού λαού σε ναι εν μια νυκτί, που ξεπούλησε το όνομα της Μακεδονίας και το αίμα των προγόνων μας αντί πινακιου φακής, που πήδηξε πρώτος σαν το 🐭 από το σκάφος(το κόμμα του) μόλις αντιλήφθηκε ότι βυθιζόταν και εάν δεν φτάνουν όλα αυτά έχει και άλλα.Γιατί λίγα χρόνια μετά έρχεται πλέον ως νέος Μεσσίας γράφοντας ένα βιβλίο και καταλογίζοντας όλες τις ευθύνες σε όλους τους άλλους και αφού αυτοκαθάρθηκε στην αυτοσχέδια κολυμπήθρα του Σιλωάμ ξεκινάει αγνός και καθαριός σαν το χιόνι το νέο του πολιτικό κόμμα έτοιμος πάλι να σαγηνεύσει το νέο πολιτικό του ποίμνιο.. Οπότε Αιμίλιε πολύ καλή η παρομοίωση σου αλλά μεταξύ μας όχι ίσως ούτε μπορεί αλλά εδώ μιλάμε για τον ορισμό του λαϊκισμού και για να σου είμαι πιο κατανοητός θα πρέπει στο λεξικό του Μπαμπινιώτη εκεί που περιγράφεται το λήμμα του λαϊκισμού να έχει μια φωτογραφία του Αλέξη, τώρα ποια θα είναι αυτή δεν γνωρίζω ωστόσο μιας και έκανες τον συνειρμό με την Τζοκόντα έχω μια πρόχειρη..
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους