Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας κύκλος που κλείνει και ένα Last Dance που ανοίγει; 🔄 «Ευχαριστούμε, Έργκιν» λοιπόν.

Ένας κύκλος που απλώς κλείνει ή μήπως ένας κύκλος όπως θα έπρεπε να κλείνει; Τα ωραία πράγματα, οι σχέσεις, οι καταστάσεις στον αθλητισμό -αλλά και στη ζωή γενικότερα- κάποιες φορές στραβώνουν.

Από τη μία, υπάρχει η επιλογή να δοθεί ένα τέλος άγαρμπο, με υστερίες, υπερβολές, ακόμα και με τα λεγόμενα ξεκατινιάσματα.

Παναθηναϊκός και Έργκιν Άταμαν, όμως, επέλεξαν προς τιμήν τους τον άλλο δρόμο. 🎥 Στέλνοντας έναν μεγαλοπρεπέστατο κουβά όσους από εμάς προβλέπαμε μια πιο θερμή και γιατί όχι … τσουρουφλιασμένη κατάληξη.

Η συνάντηση του πρώην πλέον προπονητή των πρασίνων με τον μεγαλομέτοχο της ΚΑΕ Παναθηναϊκός μάλλον αποδείχτηκε περισσότερο αποχαιρετιστήρια παρά απολογιστική.

Οι δυο τους φαίνεται πως παραμέρισαν το εκρηκτικό τους ταπεραμέντο ή πιο σωστά το ένωσαν για μια τελευταία φορά.

Το αποτέλεσμα; Ένα λακωνικό αλλά όλο νόημα «Ευχαριστούμε, Έργκιν». Συνοδευόμενο φυσικά με ένα σχεδόν νοσταλγικό βίντεο.

Best of με τα επιτεύγματα και όλες τις μεγάλες πράσινες στιγμές του «Σουλτάνου», υψωμένες γροθιές ως σήμα κατατεθέν του, αλλά και πανηγυρισμοί με τους παίκτες του.

Ναι, είχαμε ξεχάσει πως πριν λίγο καιρό τον θέλανε σαν τρελοί με πρώτο πρώτο τον Κώστα Σλούκα.

Highlight, όμως, η απρόσμενη κατάληξη σε αλληλοευχαριστίες και δηλώσεις αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των δύο. 📝 Η προσωπική άποψη του γράφοντα ήταν εδώ και καιρό πως το αντίο άργησε κάποιους μήνες.

Οι λόγοι μοιρασμένοι ανάμεσα σε αγωνιστικό σκέλος, αλλά και εξωαγωνιστικό.

Θα ήταν, όμως, άδικο και φυσικά καθόλου ευχάριστο να αμαυρώσουμε το κλείσιμο αυτού του ιστορικού restart της ομάδας με γκρίνια.

Η αλήθεια είναι πως το αντίο αυτό προσωπικά μου δημιούργησε ένα τεράστιο χαμόγελο! Τόσο γιατί μου υπενθύμισε όλα τα ωραία που μας έκανε αυτό το σύνολο να αισθανθούμε τα τρία χρόνια που συνυπήρξε, όσο και γιατί μου «μούδιασε» όλη την κατήφεια των τελευταίων μηνών.

Μήπως αυτό δεν είναι και το ιδανικό τελικά σε αυτές τις περιπτώσεις; Να κρατάς τα (πολλά στην περίπτωσή μας) καλά από κάτι που σε «ταλαιπώρησε» με έντονα θετικά αλλά και αρνητικά συναισθήματα; Το παρατεταμένο χαμόγελο σίγουρα έχει και άλλη εξήγηση.

Tην προσμονή για τον επόμενη (ευελπιστούμε ήρεμη και σταθερή) σελίδα της ομάδας.

Ή μήπως τον επόμενο … χορό; 🐐 Και τώρα Ζέλικο σχεδόν … αναγκαστικά! Αν κάποιος ρωτήσει ποιος Ζέλικο τότε μάλλον βρίσκεται σε πολύ λάθος άρθρο… Ο GOAT λοιπόν ξανά στο κάδρο για την ομάδα του Παναθηναϊκού.

Για κάποιους από μας που έχουμε συνδέσει τα παιδικά μας χρόνια με τον mastermind των ευρωπαϊκών μπασκετικών γηπέδων, η σκέψη και μόνο για πιθανή επιστροφή προκαλεί ανατριχίλα.

Αμούστακοι ήμασταν όταν μας άφησε, πριν 14 ολόκληρα χρόνια.

Ζούμε με το απωθημένο να ακούσουμε και πάλι το αμίμητο «και προπονητής της ομάδας μας, ο κύριος Ζέλικο Ομπράντοβιτς»… Ενδεχομένως να μπορούσαμε να γεμίσουμε σελίδες ολόκληρες με ιστορίες που έρχονται στο κεφάλι μας.

Ειδικά αν κατηγορείσαι από όλους γύρω σου πως πρακτικά θυμάσαι τη ζωή σου βάσει μπασκετικών…checkpoints.

Πόσα συναισθήματα και φυσικά ατόφιο μπάσκετ αναβιώνουν νοητά στα μάτια μας με το άκουσμα και μόνο της λέξης «Ζοτς»; Αλλά μέχρι να γίνει όντως πράξη η επιστροφή του «μεγάλου» ας προσπαθήσουμε να συγκρατηθούμε. 🔙 Προς το παρόν θα αρκεστούμε να παραθέσουμε καμία … 13αριά τυχαίους λόγους για τους οποίους το πολυπόθητο comeback φαντάζει ιδανικό και για τις δύο πλευρές: 🏆 Ο Άρχοντας των δαχτυλιδιών Δεν ξέρουμε αν του αρέσει το κλασσικό πλέον για αυτόν, προσωνύμιο.

Αν κρίνουμε από την απάντηση στον Δημοσθένη Καρμοίρη μετά την κατάκτηση ευρωπαϊκού, πίσω στο 2009 “No rings in Euroleague…” , πιθανώς όχι. “But, why?” (και ο νοών νοείτω). Το μόνο σίγουρο είναι πως μιλάμε για τον κορυφαίο coach στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Πολυνίκης των μεγάλων ευρωπαϊκών διασυλλογικών οργανώσεων με 9 κατακτήσεις, όταν οι δεύτεροι Μεσίνα και Μάλκοβιτς δεν έχουν ούτε τις μισές (4)! ☘️Ο καλύτερος coach στην πράσινη ιστορία Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Κάποιες φορές οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: 5 κατακτήσεις ευρωπαϊκών, 11 πρωταθλήματα και 7 Κύπελλα Ελλάδος στα 13 πράσινά του χρόνια, με κερασάκια τα triple crown του 2007 και 2009.

Not bad που λένε και στο «χωριό του» το Cacak… ⌛ Νοσταλγία, αυτό το υποτιμημένο συναίσθημα Είναι ο Ζέλικο στον πάγκο του Παναθηναϊκού ή ονειρεύομαι; Κάθε πράσινος οπαδός που σέβεται τον εαυτό του, έχει προβάρει ξανά και ξανά το συναίσθημα που θα τον κατακλίσει τη μεγάλη αυτή στιγμή.

Υπάρχει κάτι καλύτερο από τη νοσταλγία; Ειδικά όταν συνοδεύεται με μπόλικη ελπίδα! ✅ In Zoc we trust Η ομάδα δεν περνάει κρίση, ο «μεγάλος» την «ντεφορμάρει» επίτηδες.

Όταν κάποιος παίκτης δεν αποδίδει, ο «μεγάλος» τον ετοιμάζει για τη συνέχεια.

Αν η ομάδα είχε μία αποτυχημένη χρονιά και δεν μπόρεσε να την επαναφέρει, τότε δε θα το έκανε ούτε ο θεός ο ίδιος.

Ο πράσινος Πάπας, ήταν Σέρβος και είχε κερδίσει το υπερβατικό οπαδικό αλάθητο με το σπαθί του.

Φήμες λένε πως μια φορά σκόνταψε και όλοι ψάχναν τι mind games υποδήλωνε αυτή του η κίνηση… 🚢 Υπάρχει καλύτερος καπετάνιος στην πράσινη φουρτούνα; Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μία μίνι κρίση.

Ευρωπαϊκό και πρωτάθλημα από τον αιώνιο αντίπαλο και μάλιστα τη χρονιά που η μεγάλη παράσταση παίχτηκε στο ΟΑΚΑ; Ο καπεταν-Ζέλικο είναι ο ιδανικός να τραβήξει το πλοίο σε ήρεμα νερά που μόνο αχαρτογράφητα δεν είναι για αυτόν. 📘 Έλα Ζέλικο να μας (ξανα)μάθεις μπάσκετ Τα πρώτα … 13 χρόνια ήταν δύσκολα.

Κάτι όμως μάθαμε κι εμείς για το άθλημα της πορτοκαλί «σπυριάρας». Υποσχόμαστε πως στη δεύτερη θητεία σου να εντρυφήσουμε και πιο πέρα από τα βασικά.

Pick n roll reloaded. 🤝 Έλα Ζέλικο να μας τα (ξανα)βρεις με την Ευρωλίγκα Ο οργανισμός του Παναθηναϊκού ποτέ δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις με τη διοργάνωση στην οποία τόσα έχει πετύχει με 7 κατακτήσεις.

Αυτό είναι λίγο πολύ γνωστό στους περισσότερους.

Το ότι θα έφτανε όμως σε σημείο να κατεβάσει το λάβαρο του θρύλου του και πλέον διοικητικού της διοργάνωσης, Μποντιρόγκα, ίσως φάνταζε πιο μακρινό από ότι τελικά συνέβη.

Ούτε εμείς ξέρουμε σε ποιο παράλληλο μπασκετικό και όχι μόνο σύμπαν έχουμε βρεθεί.

Αν κάποιος, ωστόσο, μπορεί να επαναφέρει την τάξη και την αλφαδιά, βρίσκοντας κοινό σημείο επαφής στις δύο πλευρές, όλοι ξέρουμε ποιος είναι.

Μα ο μέντορας του Ντέγιαν φυσικά! ⭐ Ο απόλυτος … δαμαστής αστέρων Δεκέμβριος του 2024.

Το γήπεδο της Παρτιζάν κοχλάζει. Ο Παναθηναϊκός παραπαίει.

Τι πιο σύνηθες θα λεγε κανείς, ο Κέντρικ Ναν σε ημιάγρια (όχι με την καλή έννοια) κατάσταση.

Μία αγκαλιά όμως και ένα ψιθύρισμα στο αυτί από τον αντίπαλο coach αρκούν. Ο Αμερικανός μοιάζει να σαστίζει στιγμιαία σαν άγριο άτι που εξημερώθηκε μονομιάς.

Είναι κανείς που να αμφιβάλλει πως με τον Ζέλικο καθοδηγητή θα ανακαλύψουμε επιτέλους το full potential αυτού του παικταρά; Αν ένας μπορεί να κάνει αυτό το roster-γαλαξία αστέρων να… γειωθεί ξανά, με δίψα, αρχές και βάζοντας το εγώ κάτω από την ομάδα, αυτός είναι ο Ζοτς.

Όχι γιατί απλώς είναι ο καλύτερος coach στην ιστορία του θεσμού.

Αλλά γιατί το status του έχει ταξιδέψει έτη φωτός πιο μακριά από οποιουδήποτε παίκτη-star… Όποιος το αμφισβητεί ας ξαναδεί τις iconic δηλώσεις του μετά το παιχνίδι με την Πρόκομ το 2009.

Hey, you play in Panathinaikos, can you imagine? 🔑 Δώστε του τα κλειδιά και πετάξτε το αντικλείδι Θυμάται κανείς άλλος τον Ζέλικο να κρατάει πάντα πριν από κάθε μεγάλο αγώνα ένα ζευγάρι κλειδιά; «Τα κλειδιά της νίκης» όπως συνήθιζε να αστειεύεται κι ο ίδιος.

Κάτι που είχε αποδείξει ξανά και ξανά ότι ισχύει! Υπάρχει καταλληλότερος coach να του εμπιστευτείς την ομάδα από το Α ως το Ω; Ας ελπίσουμε πως ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ θα βρεθεί στην ευχάριστη για αυτόν θέση να πετάξει το αντικλείδι.

Και φυσικά να περιμένει στο Σούνιο τις κούπες… 💚 Θα λατρευτείς ξανά όπως δεν έχει γίνει μέχρι τώρα Η αλήθεια είναι πως ο συγκεκριμένος μάλλον είναι χορτασμένος από τη λατρεία που έχει δεχθεί από τον κόσμο του Παναθηναϊκού.

Ακόμα κι όταν αποχώρησε, κάθε επιστροφή του στο ΟΑΚΑ ως αντίπαλος ήταν ένα μικρό πάρτυ με ιστορικές προεκτάσεις.

Δε θέλουμε να ξέρουμε τι θα συμβεί αν (ή καλύτερα όταν) επιστρέψει και ως εκ νέου προπονητής της ομάδας.

Ή μήπως θέλουμε; ✨ Σύνδεση με τις ένδοξες ημέρες Πέρα από σχέση αγάπης που υπάρχει από αμφότερες τις πλευρές, η επανένωση αυτή θα σημάνει και τη μετάβαση σε μια πιο φυσική πορεία για τον Σύλλογο. Επεξηγούμαστε.

Η νεότερη ιστορία του Συλλόγου είναι άμεσα συνυφασμένη με την «αφρόκρεμα» της Euroleague.

Μήπως είναι η ώρα οι Ζέλικο, Ιτούδης, Σάρας, Μάνος Παπαδόπουλος, Πασκουάλ αλλά και προσωπικότητες όπως οι Διαμαντίδης, Μπατίστ, Μίντλετον, Νίκολας, Μπετσίροβιτς να ξανασυνδεθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με την ομάδα; Ας γίνει η καλύτερη αρχή λοιπόν. 🕺 Last Dance … Balkan style θέλουμε? Το Last Dance έγινε γνωστό μέσω της μεγαλύτερης ίσως προσωπικότητας του παγκοσμίου μπάσκετ, του Michael Jordan.

Γιατί να μη γίνει και με την αντίστοιχη του ευρωπαϊκού μπάσκετ; Λίγο πιο Balkan style, πιο δικό μας.

Στην αγαπημένη του Αθήνα, στον πανίσχυρο και πάλι Παναθηναϊκό.

Υπάρχει καλύτερη ιστορία ώστε να κλείσει η σχέση ζωής που έχει δημιουργήσει αυτός ο άνθρωπος με αυτόν τον Σύλλογο; Κατάκτηση ενός ακόμη τελευταίου (?) κορυφαίου ευρωπαϊκού τίτλου; Ας αρχίσουν οι χοροί! 🤝 It’s all about RESPECT Η αγαπημένη ενδεχομένως φράση του Ομπράντοβιτς.

Ο μοναδικός ίσως σκόπελος που οφείλει ταυτόχρονα να υπερβεί ο Σύλλογος για να τον πείσει να επιστρέψει.

Respect από τον κόσμο, τη διοίκηση, τη στάση των διοργανώσεων προς την ομάδα, αλλά και ενδεχομένως από την ομάδα προς τις διοργανώσεις που συμμετέχει.

Σίγουρα θα θέλει να νιώσει την ασφάλεια των ιδανικών προϋποθέσεων.

Πάντα την αναζητούσε όπως ο Μπατίστ τις πάσες του Διαμαντίδη (για να μπαίνουμε στο κλίμα). Θεωρούμε πως η ΚΑΕ έχει κάνει άλματα σε όλα (σχεδόν) τα επίπεδα στο θέμα αυτό.

Αυτό άλλωστε δε φάνηκε μόλις πρόσφατα και με το άκρως φιλικό διαζύγιο με τον coach Άταμαν; ⌚ Μήπως ήρθε η ώρα, λοιπόν, ο μεγάλος αυτός προπονητής να υπενθυμίσει σε όλους μας τι θα πει respect; Ζέλικο, μάλλον είναι η ώρα να επαναφέρεις στο DNA του συλλόγου τον σεβασμό. Όπως μόνο εσύ ξέρεις, your way! 🎙️ Eorball

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους