Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ανθρωπος #ατομο #εργασιακή_ορολογία Σήμερα, σε μια συνέντευξη εργασίας, μια HR διόρθωσε τον εαυτό της.

Χρησιμοποίησε τη λέξη «άτομο» και αμέσως μετά την αντικατέστησε με τη λέξη «άνθρωπος», ζητώντας μου συγγνώμη.

Μια μικρή γλωσσική διόρθωση.

Μια μεγάλη υπενθύμιση.

Δεν θεωρώ ότι η λέξη «άτομο» είναι υποτιμητική.

Στη φιλοσοφία, την κοινωνιολογία και τη νομική σκέψη περιγράφει το αυτόνομο υποκείμενο, τον φορέα δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Μέσα όμως στο πλαίσιο της εργασίας, η λέξη «άνθρωπος» ακούγεται διαφορετικά.

Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι απλώς ένας υποψήφιος για μια θέση.

Δεν είναι ένας πόρος.

Δεν είναι μια μονάδα παραγωγής.

Δεν είναι ένας αποδέκτης εντολών.

Είναι μια προσωπικότητα με κρίση, εμπειρία, διανόηση, δημιουργικότητα και πρωτοβουλία.

Είναι κάποιος που συνεργάζεται, προτείνει, αμφισβητεί, συνδιαμορφώνει και εξελίσσει το περιβάλλον στο οποίο εργάζεται.

Γι' αυτό και η λέξη «άνθρωπος» επανατοποθετεί τον εργαζόμενο στο ουμανιστικό του πλαίσιο.

Υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε βιογραφικό, τίτλο θέσης ή οργανόγραμμα υπάρχει μια ανθρώπινη ύπαρξη με σκέψη, συναισθήματα και προσωπική ευθύνη.

Ίσως γι' αυτό μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση η συγκεκριμένη διόρθωση.

Όχι επειδή η μία λέξη είναι σωστή και η άλλη λάθος.

Αλλά επειδή αποκάλυψε μια διαφορετική οπτική: να βλέπεις τον εργαζόμενο πρώτα ως άνθρωπο και μετά ως επαγγελματία.

Δεν είναι τυχαίο ότι στη διεθνή επαγγελματική ορολογία συναντάμε όλο και συχνότερα όρους όπως «colleague», «team member», «partner» ή «associate». Η γλώσσα εξελίσσεται για να αναδεικνύει τη συνεργασία και τη συμμετοχή, όχι απλώς την παρουσία κάποιου σε μια οργανωτική δομή.

Οι λέξεις δεν είναι ποτέ απλές λέξεις.

Είναι φορείς νοήματος, αξιών και κουλτούρας.

Και πολλές φορές η κουλτούρα ενός οργανισμού φαίνεται πρώτα στο λεξιλόγιό του και μετά στις πολιτικές του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους