Ο Ψηφίδης Βασίλης γεννημένος το 1944 και προερχόμενος από τις ακαδημίες, στελέχωσε την πρώτη ομάδα από το 1960 έως το 1971, περικλείοντας στην καριέρα του την χρυσή εποχή των ετών 1968-70 και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο «κεφτές», όπως τον αποκαλούσαν χαριτολογώντας οι συμπαίκτες του κατάφερε να «σταθεί» επάξια σε όλες τις θέσεις μέσα στο γήπεδο.

Πραγματικά, στα χρόνια αυτά αγωνίστηκε ως ακραίος μπακ, ως στόπερ, ως αμυντικός ή/και επιθετικός μέσος, ως κυνηγός, αλλά και ως τερματοφύλακας! Στην πρώτη ομάδα τον έφερε ο Γιουγκοσλάβος προπονητής Γκλίσοβιτς, κατά την σεζόν 1960-61, όταν έπαιξε σε πέντε παιχνίδια, αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον του.

Την επόμενη περίοδο αγωνίζεται στο τελευταίο μέρος του πρωταθλήματος, όπου δείχνει το πλούσιο ταλέντο του.

Είναι πολύ αγωνιστικός, με άψογη τεχνική κατάρτιση και ντρίπλα.

Στο κέντρο, όπου τοποθετείται, αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στην άμυνα και την επίθεση.

Την σεζόν 1962-63, ο Ιταλός προπονητής Τρεβιζάν τον χρησιμοποιεί ως αμυντικό.

Ωστόσο είναι ξεκάθαρο πως στο κέντρο αποδίδει καλύτερα και σύντομα επιστρέφει στα χαφ.

Η χρονιά είναι πολύ κακή για την ομάδα που με νύχια και με δόντια παλεύει για την σωτηρία της.Οι περισσότεροι από τους παίκτες της είναι κακοί και ο ιστορικός Άρης σώζεται την τελευταία στιγμή. Ο Ψηφίδης αποτελεί την εξαίρεση και είναι από τους καλύτερους παίκτες της χρονιάς.

Σε κάθε αγώνα τα δίνει όλα, παλεύει με όλες του τις δυνάμεις να αποτρέψει την καταστροφή.

Εναντίον του Παναιγιάλειου είναι εξαιρετικός, συμβάλλοντας χάρη στις ασσίστ του, στην τελική νίκη με 3-2. Στο κρισιμότερο παιχνίδι, εναντίον του ισχυρού Εθνικού, γίνεται αντιαθλητικός, δείγμα του πάθους του για την νίκη, που τελικά έρχεται στο τελευταίο λεπτό.

Όταν την τελευταία αγωνιστική, εναντίον του Πανιωνίου στην Νέα Σμύρνη, ο Άρης πρέπει οπωσδήποτε να πάρει βαθμούς (η ισοπαλία τότε έδινε δύο βαθμούς), είναι ο καλύτερος παίκτης του γηπέδου.

Στο δεύτερο ημίχρονο μάλιστα, κι ενώ το σκορ είναι 0-0, ο τερματοφύλακας Καλδεριμτζής τραυματίζεται, και ο Ψηφίδης περνάει στη θέση του για τα τελευταία εφιαλτικά λεπτά.

Η ισοπαλία επιτυγχάνεται και οι κίτρινοι στα μπαράζ, κερδίζουν το δικαίωμα να συνεχίσουν στην Α’ εθνική.

Την επόμενη χρονιά, ξαναπαίζει ως τερματοφύλακας, αυτή τη φορά σε ντέρμπι Άρη-ΠΑΟΚ! Στις 2 Φεβρουαρίου 1964, ο Παντελάκος τραυματίζεται στις αρχές του δεύτερου μέρους. Ο Βασίλης καλείται να υπερασπιστεί την εστία για σχεδόν ένα ημίχρονο.

Τα καταφέρνει περίφημα, κάνοντας μάλιστα δύο αξιόλογες επεμβάσεις! Στο πρωτάθλημα αγωνίζεται κυρίως ως επιθετικός μέσος και είναι βασικός και αναντικατάστατος.

Η εξαιρετική του τεχνική τον καθιστά άριστο τροφοδότη.

Με πάσες ακριβείας, μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει το παιχνίδι.

Είναι άριστος ντριπλαδόρος και οι προσποιήσεις του αφήνουν εποχή.

Όταν έχει την μπάλα στα πόδια είναι πολύ δύσκολο να την χάσει, τουλάχιστον σε αθλητικά πλαίσια.

Ένα μειονέκτημα του είναι πως είναι αρκετά αργός.

Το 1964-65 και το 1965-66 είναι ο «βράχος» στο κέντρο του Άρη.

Αεικίνητος, κερδίζει τον σεβασμό των αντιπάλων και το χειροκρότημα της κερκίδας.

Είναι άριστος ως στόπερ στο παιχνίδι εναντίον της Κολωνίας στην Γερμανία.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1966 αγωνίζεται στο Καυταντζόγλειο εναντίον της Γιουβέντους.

Αμέσως μετά το παιχνίδι, αυτός και ο συμπαίκτης του Καμπουρλάζος αναζητούν μία καλύτερη ζωή στην Αμερική.

Θα λείψει πάνω από δύο χρόνια, χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεν σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο σε ομάδες της ομογένειας.

Επιστρέφει στα τέλη του 1968, παίρνοντας πίσω τη θέση του και αγωνιζόμενος μέχρι το τέλος της σεζόν σε ρόλο μέσου, αλλά και αριστερού μπακ! Την τελευταία του σεζόν, 1969-70, δεν είναι βασικό μέλος της ομάδας, αλλά χρησιμοποιείται συχνά ως αλλαγή.

Έχει μερικούς τραυματισμούς που ανακόπτουν τον ρυθμό του, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να τελειώσει την σεζόν εντυπωσιακά, καθώς στον ημιτελικό κυπέλλου στο Καραϊσκάκη, είναι από τους διακριθέντες.

Οι κίτρινοι κερδίζουν με 0-1 τον Ολυμπιακό και προκρίνονται στον τελικό της 28ης Ιουνίου 1970.

Εκεί ο Βασίλης περνάει ως αλλαγή στο 59’, με σκοπό να ενισχύσει το κέντρο και να διευθύνει τις επιθέσεις των συμπαικτών του.

Είναι κι αυτός ένας από τους διακριθέντες της βραδιάς και σηκώνει τελικά ψηλά το βαρύτιμο τρόπαιο! Την επόμενη σεζόν, είναι αρχηγός της ομάδας, αλλά παίζει λίγο.

Αποφασίζει να ξαναφύγει στο εξωτερικό.

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Νότια Αφρική, πηγαίνει στην Αμερική όπου παίζει ποδόσφαιρο σε επαγγελματικό επίπεδο.

Επέστρεψε στην Ελλάδα μόνο για λίγους μήνες, κάνοντας ένα σύντομο πέρασμα από την Καβάλα, όπου μάλιστα στο πρώτο του παιχνίδι ήρθε αντίπαλος με τον αγαπημένο του Άρη! Έμεινε τελικά μόνιμα στην Αμερική, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να βρίσκεται κοντά στην ομάδα σε κάθε επίσκεψη του στην χώρα μας. Ο Ψηφίδης αγωνίστηκε συνολικά σε 173 επίσημα ματς και πέτυχε 8 τέρματα. Σήμερα γίνεται 82 ετών.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους