Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τελείωσα τη συζήτηση με την πεθερά μου, αλλά ξέχασα να κλείσω το τηλέφωνο — και αυτό μου έσωσε τη ζωή Η Ναταλία ακούμπησε το φλιτζάνι με το χαμομήλι πάνω στη γυάλινη επιφάνεια του τραπεζιού και βυθίστηκε στην πολυθρόνα.

Οι συζητήσεις με την πεθερά της άφηναν πάντα μια δυσάρεστη γεύση, παρόλο που η Γιαντβίγκα Παβλόβνα ήταν πάντοτε ευγενική και διακριτική.

Ακόμη και τώρα, που ζητούσε ξανά βοήθεια, απολογούνταν σχεδόν σε κάθε δεύτερη πρόταση. — Νατασένκα μου, συγχώρεσέ με, αυτή τη γριά, — είπε η πεθερά της με ενοχικό τόνο. — Ξέρω πως σου ζητώ συχνά βοήθεια, αλλά οι γιατροί λένε ότι δεν πρέπει να διακοπεί η θεραπεία.

Κι η σύνταξη, όπως ξέρεις… Η Ναταλία έγνεψε καταφατικά με κατανόηση, αν και η Γιαντβίγκα Παβλόβνα δεν μπορούσε να τη δει.

Πριν από τρεις μήνες, η πεθερά της, με δάκρυα στα μάτια, της είχε μιλήσει για τη διάγνωσή της: αρχόμενο αρθροπάθεια, ανάγκη για ακριβές θεραπείες που θα μπορούσαν να αποτρέψουν μια μελλοντική αναπηρία.

Φυσικά, η Ναταλία δεν μπορούσε να αρνηθεί.

Πενήντα χιλιάδες τον μήνα δεν αποτελούσαν σοβαρό βάρος για την επιχείρησή της, ενώ η υγεία ενός ηλικιωμένου ανθρώπου άξιζε περισσότερο από οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. — Κυρία Γιαντβίγκα, μην ανησυχείτε, — απάντησε απαλά η νύφη της. — Αύριο κιόλας θα σας μεταφέρω το απαραίτητο ποσό.

Και δεν χρειάζεται να ζητάτε συγγνώμη κάθε φορά.

Είμαστε πλέον οικογένεια! — Αχ, Νατασένκα μου, τι χρυσό κορίτσι που είσαι! Ο Αντόσα βρήκε πραγματικά μια υπέροχη σύζυγο... Θεέ μου, πώς μου άξιζε τέτοια ευτυχία! Ύστερα από αμέτρητες ευχαριστίες, η Ναταλία αποχαιρέτησε επιτέλους την πεθερά της και πάτησε το κουμπί τερματισμού της κλήσης.

Δεν είχε καθόλου χρόνο για ανούσιες συζητήσεις.

Η εταιρεία παραγωγής γυναικείων ενδυμάτων «NatStyle» απαιτούσε διαρκώς την προσοχή της: την επόμενη μέρα είχε παρουσίαση της νέας συλλογής και τη μεθεπόμενη συνάντηση με έναν επενδυτή.

Στα είκοσι οκτώ της χρόνια, διηύθυνε μια ομάδα τριάντα ατόμων και η μικρή επιχείρηση που είχε ξεκινήσει ο πατέρας της είχε εξελιχθεί σε ένα αξιόλογο εμπορικό σήμα. Η Ναταλία άπλωσε το χέρι της προς το τάμπλετ για να ελέγξει τα τελευταία σχέδια, όταν άκουσε γνώριμες φωνές.

Αρχικά νόμισε πως είχε ανοίξει η τηλεόραση· ο Αντόν λάτρευε τα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ.

Όμως η φωνή έμοιαζε εκπληκτικά με... τη φωνή της πεθεράς της. — Αντόσα, άλλη μια φορά στάθηκα τυχερή! Αύριο η νύφη μου θα γεμίσει πάλι την παλάμη μου με χρυσάφι! — γέλασε η Γιαντβίγκα Παβλόβνα. Η Ναταλία πάγωσε.

Ήταν αναμφίβολα η φωνή της πεθεράς της.

Αλλά από πού ερχόταν; Το βλέμμα της έπεσε στο τηλέφωνο: η οθόνη παρέμενε αναμμένη, δείχνοντας ότι η κλήση ήταν ακόμη ενεργή.

Προφανώς, το πλήκτρο τερματισμού δεν είχε λειτουργήσει σωστά. — Πόσα είναι αυτή τη φορά; — ακούστηκε καθαρά η φωνή του Αντόν.

Η καρδιά της Ναταλίας άρχισε να χτυπά πιο γρήγορα.

Ο σύζυγός της υποτίθεται πως βρισκόταν στο γραφείο, εργαζόμενος πάνω σε ένα σημαντικό έργο επανασχεδιασμού ιστοσελίδας.

Τι έκανε στο σπίτι της μητέρας του στη μέση της εργάσιμης ημέρας; — Πενήντα χιλιάδες, όπως πάντα.

Είναι πραγματικά συγκινητικό το πόσο ανησυχεί για την υγεία μου! Γέλια. Ο Αντόν γελούσε. — Μαμά, είσαι ιδιοφυΐα! Και η ιδέα σου με την αρθρίτιδα είναι πραγματικό αριστούργημα! Η Ναταλία πήρε προσεκτικά το τηλέφωνο στα χέρια της.

Τα δάχτυλά της έτρεμαν ελαφρά.

Τι συνέβαινε; Τι εννοούσαν με τη λέξη «ιδέα»; Είχε δει τις ιατρικές γνωματεύσεις. Η Γιαντβίγκα Παβλόβνα της είχε δείξει τις συνταγές και τις οδηγίες των γιατρών… — Σιγά το μεγαλοφυές! — αποκρίθηκε περιφρονητικά η πεθερά. — Η γυναίκα σου είναι απλώς... ένα αφελές χαζοκόριτσο! Ένα γενναιόδωρο χαζοκόριτσο, βέβαια.

Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία! Εκμεταλλεύσου την ευκαιρία και τις δυνατότητες που σου δίνονται, αγαπημένε μου γιε.

Μην τις αφήσεις να πάνε χαμένες! — Δεν πρόκειται! Θέλω αυτοκίνητο.

Καινούργιο, κατευθείαν από την αντιπροσωπεία.

Όχι κανένα κινέζικο· ένα ευρωπαϊκό.

Για παράδειγμα, μια Mercedes.

Και να κοστίζει τουλάχιστον πενήντα εκατομμύρια. — Ωχ! Έχεις μεγάλες απαιτήσεις! — Και τι δηλαδή; Να οδηγώ μια Λάντα σε όλη μου τη ζωή; Δεν παντρεύτηκα τυχαία μια πλούσια κυρία.

Παντρεύτηκα μια πλούσια γυναίκα.

Πρέπει να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία… Η Ναταλία πήρε αρκετές βαθιές ανάσες.

Δεν μπορούσε να πιστέψει όσα άκουγε.

Αυτά τα λόγια έβγαιναν από το στόμα του Αντόν… Του Αντόν με τον ανέμελο χαρακτήρα και το λαμπερό χιούμορ που την είχαν γοητεύσει μέσα σε λίγες εβδομάδες. Του Αντόν που είχε γνωρίσει στο ίδιο της το γραφείο και είχε ερωτευτεί σαν μαθήτρια. Του Αντόν που πριν από έξι μήνες, με δάκρυα στα μάτια, της είχε κάνει πρόταση γάμου, μιλώντας για μεγάλη αγάπη και κοινό μέλλον. — Πρόσεχε όμως.

Μην υποψιαστεί τίποτα. Ο Θεός να φυλάει! — είπε σχεδόν ψιθυριστά η Γιαντβίγκα Παβλόβνα. — Η νύφη μπορεί να είναι αφελής, αλλά δεν είναι χαζή, αφού καταφέρνει να διευθύνει επιχείρηση. — Έλα τώρα, μαμά.

Μη λες ανοησίες! Η Νατάσα είναι τόσο ερωτευμένη αυτή τη στιγμή, που θα μου κατέβαζε το φεγγάρι από τον ουρανό αν της το ζητούσα.

Αρκεί να βρω τα σωστά λόγια.

Θα της πω ότι χρειάζομαι το αυτοκίνητο για τη δουλειά, για την εικόνα μου και τα σχετικά. — Μπράβο, αγόρι μου! Τόσο φοβόμουν μήπως διαλέξεις καμιά επιπόλαιη γυναίκα.

Κι εσύ... μέχρι και σωστά ερωτεύτηκες! — Ερωτεύτηκα; — γέλασε ειρωνικά ο Αντόν. — Μαμά, πραγματικά έχεις μεγάλη φαντασία.

Σου φαίνομαι εγώ για ρομαντικός; Απλώς τακτοποιήθηκα έξυπνα, τόσο στη ζωή όσο και στη δουλειά.

Απλώς τακτοποιήθηκα έξυπνα… Η Ναταλία έκλεισε τα μάτια και πήρε μερικές ακόμη βαθιές ανάσες.

Έτσι λοιπόν είχαν τα πράγματα.

Οι έξι μήνες γάμου, που εκείνη θεωρούσε τους πιο ευτυχισμένους της ζωής της, για τον σύζυγό της δεν ήταν παρά μια επικερδής συμφωνία.

Και η επινοημένη ασθένεια της πεθεράς της δεν ήταν παρά ένας τρόπος να της αποσπούν όλο και περισσότερα χρήματα. — Αντόσα, όμως, εξακολουθώ να φοβάμαι! — συνέχισε ανήσυχη η Γιαντβίγκα Παβλόβνα. — Κι αν θελήσει να έρθει μαζί μου στον γιατρό; — Μαμά, χαλάρωσε! Πρώτον, η Νατάσα δεν έχει χρόνο για τέτοια.

Δεύτερον, δεν είναι γιατρός.

Αυτές οι πλαστές γνωματεύσεις της είναι υπεραρκετές.

Κι αν συμβεί κάτι απρόοπτο... θα πω ότι ντρέπεσαι ή θα σκεφτούμε κάτι άλλο.

Άσ' το πάνω μου! Η Ναταλία έφερε προσεκτικά το τηλέφωνο πιο κοντά στο αυτί της.

Πλαστές γνωματεύσεις… Άρα, τα έγγραφα που η πεθερά της της είχε δείξει με τόση συγκινητική δραματικότητα ήταν ψεύτικα.

Κι εκείνη, σαν ανόητη, δεν είχε καν σκεφτεί να αμφιβάλει.

Όταν ένας άνθρωπος υποφέρει, κανείς δεν κάθεται να ελέγχει αν οι ιατρικές βεβαιώσεις του είναι γνήσιες...Συνέχεια στο πρώτο σχόλι0 👇👇👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους