Μέχρι στιγμής στον Κυκλοθυμικό έχω μπλοκάρει κοντά στα 6500 άτομα. Τα βασικά κριτήρια για να μπλοκαριστεί κάποιος είναι τα εξής: - Ναζιστικές, φασιστικές απόψεις ή ναζιστικά, εθνικιστικά...

Πλήρες Κείμενο:

Μέχρι στιγμής στον Κυκλοθυμικό έχω μπλοκάρει κοντά στα 6500 άτομα. Τα βασικά κριτήρια για να μπλοκαριστεί κάποιος είναι τα εξής: - Ναζιστικές, φασιστικές απόψεις ή ναζιστικά, εθνικιστικά, αντικομμουνιστικά και φασιστικά σύμβολα - Αγένεια, προσβολές, χαρακτηρισμοί, χυδαιότητα - Ομοφοβικός, ρατσιστικός, σεξιστικός μισαναπηρικός, χοντροφοβικός λόγος - Απειλές, κακοποιητικός, υποτιμητικός λόγος - Συκοφαντία, διασπορά ψευδών ειδήσεων, επικίνδυνη ψέκα Το δείγμα είναι επαρκέστατο, μια μικρή πόλη από σκουπίδια.

Μια χωματερή μεγαλύτερη κι από της Φυλής.

Μπορείς να βγάλεις πολλά συμπεράσματα.

Πάμε να δούμε ένα συγκεκριμένο.

Τη σελίδα συνολικά αυτή τη στιγμή την ακολουθούν 94.169, άνθρωποι, εξ αυτών το 57% είναι γυναίκες και το 43% άντρες.

Άρα δεν είναι μια σελίδα με καθαρά «αντρικό» περιεχόμενο, δεν είναι ότι αλληλεπιδρούν μαζί μας κυρίως άντρες.

Με αφορμή τα τελευταία ποστ που μπλοκαρίστηκε πολύς κόσμος (τα θέματα αφορούσαν το Pride, τις γυναικοκτονίες, την α λα καρτ απόδοση δικαιοσύνης στην περίπτωση Γιωτόπουλου, κτλ.) διαπίστωσα ξανά ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μπλοκαρισμένων ήταν άντρες.

Κι έκανα ένα τσεκ να δω τι ποσοστό από τους μπλοκαρισμένους είναι άντρες και τι γυναίκες.

Σε μια σελίδα ας την πούμε unisex με πάνω από τρία εκατομμύρια θεάσεις το μήνα, το 83% των μπλοκαρισμένων είναι άντρες. 83%!!! Αντιλαμβανόμαστε λίγο τον αριθμό; Για έναν στρέιτ άντρα είναι σοκαριστικό.

Για έναν άνθρωπο που δε θα παρενοχληθεί ποτέ στο δρόμο ή στη δουλειά, που δε θα φάει μίσος κι υποτίμηση άμα τη εμφανίσει, που κατά πάσα πιθανότητα δε θα απειληθεί, δε θα κακοποιηθεί, δε θα βιαστεί, δε θα εκβιαστεί ποτέ σε μια σχέση, σε ένα ραντεβού, σε έναν χωρισμό, που δε θα κριθεί ποτέ για το τι φόρεσε, αν ήπιε, με ποιον ήταν, πού ήταν, πόσο έκατσε, που δε θα του δώσουν άσχετοι συμβουλές για το τι θα κάνει στη ζωή του, πότε κι αν θα κάνει παιδιά, πόσο θα τρώει, πώς πρέπει να φέρεται, πώς πρέπει να γελάει, πώς πρέπει να πενθεί, πώς πρέπει να φλερτάρει, πώς πρέπει να κάνει σεξ, κτλ. είναι σοκαριστικό.

Ένας στρέιτ άντρας φτιάχνει ένα ασφαλές περιβάλλον –πανεύκολα- και περνάει η ζωή του χωρίς να πάρει μυρωδιά τι παίζει.

Έστω με αυτήν τη μπακαλίστικη προσέγγιση φαίνεται ότι παραπάνω από 8 στα 10 καθάρματα εκεί έξω είναι άντρες.

Μιλάμε για συντριπτικά ποσοστά.

Καταλαβαίνουμε γιατί κάθε γυναίκα, ανεξαρτήτως μόρφωσης, ευφυΐας, καλλιέργειας, χαρακτήρα, σεξουαλικότητας, οικογένειας έχει έρθει σε δύσκολη ή επικίνδυνη θέση τουλάχιστον μια φορά στη ζωή της από έναν άντρα; Συνήθως είναι πολλές φορές κι από πολλούς άντρες.

Καταλαβαίνουμε ότι είναι στατιστικά απίθανο να μη συναντήσει ένα κάθαρμα άντρα στη ζωή της; Ας σκεφτούμε λίγο αυτό πριν ρωτήσουμε πού πήγε και τον βρήκε, γιατί τον ερωτεύτηκε, γιατί τον κράτησε, γιατί του έδωσε ευκαιρία, γιατί έκανε παιδί μαζί του, γιατί βγήκε ραντεβού, κτλ.

Αν είσαι γυναίκα χρειάζεται να κάνεις εξονυχιστικό έλεγχο όχι για να βρεις έναν άνθρωπο να ταιριάζεις και να περνάς καλά, αλλά για να μην είναι βιαστής, κακοποιητής, τέρας, φασίστας, σκουπίδι, κάθαρμα, εγκληματίας.

Σκέψεις που ο μέσος στρέιτ άντρας δε θα κάνει ποτέ. ΠΟΤΕ.

Κι είναι πολλά τα είδη, άλλοι είναι λουμπεναριά άλλοι φοράνε γραβάτες, άλλοι κάνουν μπαμ από μακριά, άλλοι έχουν μάθει ωραίους τρόπους και τους καταλαβαίνεις μόνο με την τριβή, μόνο όταν είναι αργά πια, άλλοι είναι κανονικά ζώα άλλοι είναι χειριστικοί κι ύπουλοι, άλλοι το παίζουν άτεγκτοι και σκληροί άλλοι σε ελέγχουν με υποκριτικούς συναισθηματισμούς και ξεσπάσματα, άλλοι σου λένε ότι εσύ φταις για όλα άλλοι μοιράζουν τις συγγνώμες σαν καραμέλες, άλλοι είναι ανοιχτά και περήφανα φασίστες, άλλοι κρύβονται σε κωλομπαρεμένες ιδεολογίες και σοφιστικά τσιτάτα.

Οι μαλάκες άντρες είναι κανονική βιομηχανία κι υπάρχει ποικιλία να καλύπτεται κάθε γούστο, κάθε τάξη, κάθε γκρουπ οποιουδήποτε αγοραστικού κοινού.

Not all men… Ναι, δεν είναι όλοι οι άντρες φασίστες και ναζιστές, αλλά οι περισσότεροι φασίστες και ναζιστές είναι άντρες.

Δεν είναι όλοι οι άντρες ομοφοβικοί και σεξιστές, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των ομοφοβικών και των σεξιστών είναι άντρες.

Δεν είναι όλοι οι άντρες βιαστές, παιδεραστές, κακοποιητικοί, εγκληματίες αλλά η πλειοψηφία των βιαστών, των παιδεραστών, των κακοποιητικών, των εγκληματιών είναι άντρες.

Ακούω συχνά ότι ο άντρας χάνει τον ρόλο του, ότι είναι μπερδεμένος, ότι δεν ξέρει τι να κάνει, ότι τον έχουν ευνουχίσει, ότι τον κατέστρεψε ο φεμινισμός, ότι πάει στα τυφλά.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να μην είμαστε μαλάκες.

Μια και μόνη προϋπόθεση.

Όλα τα άλλα είναι αποδεκτά, φυσικά, όμορφα, χρήσιμα.

Είναι αλήθεια ότι η πατριαρχία μας διαλύει κι εμάς, πολύ.

Και πρέπει κι εμείς κάποια στιγμή να πάψουμε να την βλέπουμε σαν ένα προνομιακό βασίλειο που θέλουν να μας το καταπατήσουν οι επαναστάτριες.

Δυστυχισμένους, μόνους κι αγχωμένους μας κάνει, γεμάτους φοβίες κι ανασφάλειες, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, με πίεση για τα πάντα κι ύστερα μας δένει το στόμα, μας σφίγγει την καρδιά, δε μας επιτρέπει να νιώθουμε, να εκφραζόμαστε, να λυγάμε, να ζητάμε βοήθεια, να είμαστε ειλικρινείς, να βρίσκουμε το δρόμο μας, την ατομική μας διαφορετικότητα.

Δεν είμαστε ούτε εμείς οι βασιλιάδες σε αυτό το βασίλειο.

Σκλάβοι των ρόλων, των απαιτήσεων, των κανόνων, των προσδοκιών είμαστε.

Γιατί να υπερασπιζόμαστε τις αλυσίδες μας; Μην κάνουμε τον πόνο οργή, την ανασφάλεια μίσος, τις απορρίψεις εγκλήματα, τις ματαιώσεις κακοποιητική ζήλια.

Ας το γυρίσουμε πάνω μας το φως λίγο.

Κι ας παρεξηγηθούν τα πρότυπά μας.

Τι θέλω; Ποιος είμαι; Τι νιώθω; Τι έχω ανάγκη; Τι φοβάμαι; Τι χρειάζομαι; Γιατί είμαι μαλάκας; Γιατί την έκανα να κλάψει; Γιατί με φοβάται ενώ την αγαπάω; Την αγαπάω όντως; Γιατί τα κομπλιμέντα μου τα βρίσκει παρενόχληση; Δε θα έπρεπε να με νοιάζει πώς νιώθει; Γιατί δε με νοιάζει να μπω λίγο στη θέση της; Γιατί τους μισώ ενώ δε μου έχουν κάνει τίποτα; Γιατί δε με σοκάρει πια το αίμα; Τι πραγματικά θέλω να πω όταν φτύνω μίσος, όταν γκρινιάζω; Γιατί δε μπορώ να νιώσω τίποτα άλλο πέρα από οργή; Μου τα έχουν μάθει σωστά; Γιατί σκατά δεν είμαι ευτυχισμένος; Κι αν δε μου φταίνε οι «συνήθεις ύποπτοι», οι αποδιοπομπαίοι τράγοι, τότε τι φταίει;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους