Γιάννης Πέτρου : Από το κύπελλο ήθους στο πρωτάθλημα του νομού Σάμου... Μια ιστορία περίπου 40 χρόνων Κλείνοντας τον κύκλο μου στο τιμόνι του συλλόγου μας ήθελα να γράψω δυο λόγια. Δύο λόγια δικά μου...
Γιάννης Πέτρου : Από το κύπελλο ήθους στο πρωτάθλημα του νομού Σάμου... Μια ιστορία περίπου 40 χρόνων Κλείνοντας τον κύκλο μου στο τιμόνι του συλλόγου μας ήθελα να γράψω δυο λόγια.
Δύο λόγια δικά μου, χωρίς στόχο χωρίς προορισμό... απλά να τα μοιραστώ με κάποιους εκεί έξω και με τον τρόπο αυτό να παραδώσω την σκυτάλη στον επόμενο.
Όποια περίοδο της ζωής μου και να αναλογιστώ η ομάδα και ο σύλλογος ήταν εκεί, στο παρασκήνιο.
Από το δημοτικό, στο γυμνάσιο, στο λύκειο και το Πανεπιστήμιο. Απόκριες, Πάσχα, πανηγύρια.
Παίζαμε μπάλα από το πρωί μέχρι το βράδυ, αρχικά στην αυλή του σχολείου και τις πλατείες του χωριού, μετά στο γήπεδο- παρκινγκ του χωριού.
Τα ντέρμπι ήταν μεταξύ Ολυμπιακών και Παναθηναϊκών, Αθήνα επαρχίας και λίγο πριν την ίδρυση του συλλόγου, με τα γειτονικά χωριά.
Έτσι φτάσαμε στον πρώτο μας τίτλο.. "κύπελλο ήθους " Δεν τιμωρήθηκε κανείς από τους παίκτες μας με κόκκινη κάρτα και η ΕΠΣ μας επιβράβευσε για αυτό!! Το ήθος τότε είχε σημασία!! Μήπως ακόμα έχει και το έχουμε απλά παραμερίσει? Δύο χρόνια πριν έμελε να πάρω μια απόφαση για την οποία θα είμαι περήφανος μια ζωή.
Μία ομάδα νέων ανθρώπων του χωριού και όχι μόνο, προσπαθούσε να οργανώσει και να αναβαθμίσει την ομάδα ποδοσφαίρου.
Είχαν βάλει τις βάσεις για κάτι σωστό και υγιές.
Ενώθηκα μαζί τους, παρασύρθηκα από την ενέργεια και την αγάπη που έδειχναν στην ομάδα και στο χωριό!! Πάμε και όπου μας βγάλει.
Πάμε κόντρα σε όλα και πάμε να το χαρούμε!! Έτσι ξεκίνησε μια προσπάθεια που όσο δυσκόλευε τόσο μας θωρακιζε με πίστη και δύναμη.
Ναι, ξέραμε πόσο μικροί είμαστε μπροστά σε ιστορικούς συλλόγους , ξέραμε μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε αλλά αποφασίσαμε να δουλέψουμε και με σεβασμό στους αντιπάλους να προσπαθήσουμε!! Αρχικά, στόχος ήταν σωτηρία της ομάδας στην μεγάλη κατηγορία.
Έπειτα, να βάλουμε βάσεις για κάτι πιο σταθερό και σοβαρό.
Για κάτι υγιές!! Για κάτι που να θυμίζει σε όλους ότι ξεκινήσαμε με το κύπελλο ήθους!! Ότι κερδίζαμε να ήταν μέσα στο γήπεδο και να το αξίζαμε! Τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο.
Με γνώμονα αυτό κινηθήκαμε μέσα και έξω από το γήπεδο! Προσωπικά, γνώρισα κάθε παίκτη, κάθε προπονητή, και κάθε παράγοντα που έμοιαζε να καταλαβαίνει τι ζητούσαμε!! Βήμα βήμα κόλλησαν μαζί μας, παίκτες, προπονητής φοιτητές από διάφορα μέρη της Ελλάδας και φυσικά φίλαθλοι.
Σε κάθε μας βήμα γυρνούσαμε πίσω και βλέπαμε σαν μαγνήτης να κολλάνε πάνω μας νέα άτομα με νέες ιδέες και νέο αέρα.. θησαυρός!! Θησαυρός στα χέρια μου είναι οι άνθρωποι.
Επενδύω μόνο σε ανθρώπους και σχέσεις!! Αυτό έκανα πριν δύο χρόνια και φέτος πήγα ταμείο φίλοι μου!! Βήμα βήμα, φτάσαμε εκεί που έμοιαζε με άπιαστο όνειρο... στην κορυφή!! Υπήρχαν στιγμές που η απογοήτευση μας ήταν μεγάλη, υπήρξαν στιγμές που όλοι μαζί θρηνήσαμε για αγαπημένα πρόσωπα, υπήρξαν στιγμές που αγωνιουσαμε για μικρούς μας ήρωες που όμως δεν μας λύγισαν.
Μας δυνάμωσαν!! Η μπάλα ήταν το λιγότερο κάθε Κυριακή.
Ενώ ήταν ο λόγος που βρεθήκαμε μαζί στο τέλος ούτε που μας ένοιαζε!! Άπειρες ώρες στο τηλέφωνο να χτίζουμε και να ονειρευόμαστε.
Ψησταριές στο φουλ!! Μπύρες ποτάμια!! Γέλια και καψώνια άφθονα.. Φυσικά όταν είχαμε προπόνηση,, επαγγελματίες!!( Κοουτς ξέρεις εσύ) Θέλω μέσα από αυτές τις γραμμές να ευχαριστήσω όσους πίστεψαν στα όνειρα μας και μας στήριξαν.
Πίστεψαν στην καθαρή και αγνή αγάπη μας για το παιχνίδι και μας ενθάρρυναν να συνεχίσουμε!! Όλοι μαζί φτάσαμε εδώ! Φυσικά το μεγαλύτερο ευχαριστώ το χρωστάω στους παίκτες μας!! Αυτοί απέδειξαν ότι για να πάρεις πρωτάθλημα πρέπει να είσαι ΟΜΑΔΑ, μέσα και έξω από το γήπεδο.
Όλα τα άλλα είναι λόγια για τα καφενεία... Παραδίδω την σκυτάλη σίγουρος ότι θα συνεχιστεί η προσπάθεια μας και ότι έγινε η αρχή για κάτι καλό. Παραμένω πιστός στο σύλλογο και ενεργό μέλος και εύχομαι καλή μας νέα θητεία. Υδρούσσα ΜΟΝΟ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους