Original Post

Πλήρες Κείμενο:

16-6-1987. Η ΠΑΕ ΑΕΚ ανακοίνωσε τον Άρι Χάαν ως νέο τεχνικό της ομάδας.

Οι ανακοινώσεις εκείνης της εποχής, φυσικά, δεν είχαν καμία σχέση με τη σημερινή μορφή ούτε με την αντίστοιχη επισημότητα. Ο Χάαν είχε συναντηθεί με τον Ανδρέα Ζαφειρόπουλο στην Αθήνα μία εβδομάδα νωρίτερα, όπου συμφωνήθηκαν ο μισθός του (800.000 δρχ.) και η διάρκεια του συμβολαίου του (δύο χρόνια), ενώ αναμενόταν στην Ελλάδα ξανά σε τρεις μέρες. Ο Χάαν εργαζόταν στην Άντερλεχτ τα τελευταία δύο χρόνια, έχοντας κατακτήσει δύο πρωταθλήματα.Ωστόσο, μία μέρα πριν από την προγραμματισμένη άφιξή του, ο γενικός γραμματέας της ΑΕΚ, Νίκος Στράτος, επικοινώνησε με τον Ολλανδό τεχνικό για να πληροφορηθεί την ώρα της πτήσης του.

Προς έκπληξή του, έμαθε από τον ίδιο τον Χάαν ότι είχε ήδη υπογράψει συμβόλαιο με τη γερμανική Στουτγκάρδη. Ο Ολλανδός δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι αθέτησε τον λόγο του επειδή έμαθε πως η ΑΕΚ δεν θα μπορούσε να κάνει μεταγραφές.

Η φήμη αυτή κυκλοφορούσε έντονα εκείνες τις μέρες, καθώς η Πολιτεία σκόπευε να απαγορεύσει τις μεταγραφές στις ομάδες που χρωστούσαν στο Δημόσιο και συγκεκριμένα στο ΙΚΑ.Η Στουτγκάρδη, σύμφωνα με τον ίδιο, τον έκλεισε με τα ίδια χρήματα, αλλά η ειδοποιός διαφορά ήταν τα 5 εκατομμύρια μάρκα που του διέθεσε για μεταγραφές δικής του επιλογής — κάτι που δεν συνήθιζε να κάνει ο «Ζήτα». Ο Ολλανδός έμεινε στη γερμανική ομάδα τρία χρόνια.

Μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν το 1989, όταν έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (σημερινό Europa League), όπου έχασε το τρόπαιο από τη Νάπολι του Ντιέγκο Μαραντόνα.Μετά από αυτό το σοκ, ο Ζαφειρόπουλος έχασε την εμπιστοσύνη του στην ευρωπαϊκή αγορά και αναζήτησε λύσεις εντός συνόρων.

Μεγάλο φαβορί ήταν ο Τέλης Μπατάκης της Βέροιας, με εναλλακτικές επιλογές τον Ανδρέα Σταματιάδη και τον Λάκη Πετρόπουλο.

Ωστόσο, προς το τέλος του μήνα, ο Τόζα Βεσελίνοβιτς δεν τα βρήκε με τον Διαγόρα Ρόδου —στον οποίο δούλευε τον τελευταίο χρόνο— με αποτέλεσμα να είναι αυτός που κάθισε τελικά στον πάγκο της ΑΕΚ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους