Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κλίμακα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν είναι συγκλονιστική. Τουλάχιστον 250.000 νεαρά λευκά κορίτσια έχουν υποστεί επανειλημμένους βιασμούς, ομαδικούς βιασμούς, εμπορία ανθρώπων, βασανιστήρια, εγκυμοσύνη, αναγκαστική ισλαμική μεταστροφή και βαθιά ψυχικά τραύματα που θα τις ταλαιπωρούν για μια ζωή.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών που συμμετείχαν σε αυτές τις συμμορίες δεν καταδικάστηκαν.

Τα δίκτυα των συμμοριών βιασμού αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από άνδρες μουσουλμανικού υποβάθρου, κυρίως πακιστανικής καταγωγής.

Συμμετείχαν και συμμετείχαν και μικρότερες ομάδες με καταγωγή από Σομαλία, Ιράν, Συρία, Τουρκία και άλλες μουσουλμανικές χώρες.

Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η εξής: Νεαροί μουσουλμάνοι άντρες προσέγγιζαν κορίτσια ηλικίας μόλις 11 ετών και παραπλανώντας τα κέρδιζαν την εμπιστοσύνη τους.

Μετά τους προσέφεραν τσιγάρα, αλκοόλ και ναρκωτικά.

Τα καλούσαν σε πάρτυ όπου βιάζονταν επανειλημμένα από ομάδες ανδρών, βασανίζονταν, βιντεοσκοπούνταν για εκβιασμό και τους έλεγαν ότι ήταν «λευκά σκουπίδια» ή «κουφάρ» που άξιζαν τιμωρία.

Πολλές έμειναν έγκυες ενώ ήταν ακόμα παιδιά.

Κάποιες απέβαλαν λόγω τραύματος, άλλες υπέστησαν εξαναγκαστικές αμβλώσεις και κάποιες γέννησαν παιδιά που αργότερα τα ανέλαβε το κράτος.

Οι δράστες αντιμετώπιζαν τα μη μουσουλμανικά κορίτσια, ειδικά τα λευκά κορίτσια της εργατικής τάξης, ως περιουσία διαθέσιμη για σεξουαλική χρήση βάσει των ισλαμικών αρχών της πίστης γνωστών ως al-walā' wa-l-barā'. Αυτές διδάσκουν εχθρότητα προς τους μη μουσουλμάνους, ανωτερότητα των ανδρών έναντι των γυναικών, αναγκαστικό γάμο με απουσία οποιασδήποτε καθορισμένης ελάχιστης ηλικίας συναίνεσης, και ένα σύστημα σεξουαλικής δουλείας που επιτρέπει τους βιασμούς σε μη μουσουλμάνες, τις οποίες θεωρεί αιχμάλωτες πολέμου καθώς το Ισλάμ είναι μόνιμα σε πόλεμο με κάθε τι μη μουσουλμανικό.

Αυτά τα στοιχεία, συνδυασμένα με τις φυλετικές παραδόσεις των μεταναστών, προσέφεραν θρησκευτική δικαιολόγηση στον συστηματικό βιασμό και ακόμη και σε δολοφονίες λευκών κοριτσιών.

Αν η Βρετανία λειτουργούσε αποτελεσματικά, αυτά τα κορίτσια θα είχαν λάβει σημαντική κρατική προστασία.

Ωστόσο, οι αστυνομικές δυνάμεις αγνόησαν επανειλημμένες αναφορές, ποινικοποίησαν τα θύματα αντί για τους δράστες, κατέστρεψαν αποδεικτικά στοιχεία και επέτρεψαν σε γνωστούς βιαστές να αφεθούν ελεύθεροι με εγγύηση.

Οι υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας υπονόμευσαν τους γονείς, τοποθέτησαν παιδιά σε κέντρα εμπορίας ανθρώπων και έβαλαν υποθέσεις στο αρχείο παρά τις σαφείς ενδείξεις εκμετάλλευσης. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας κατέγραψε τραυματισμούς γεννητικών οργάνων, πολλαπλές σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις σε παιδιά ηλικίας μόλις 13 ετών, εγκυμοσύνες που προκλήθηκαν από βιασμούς και απόπειρες αυτοκτονίας, ωστόσο αδιαφόρησε για τα θύματα.

Τα σχολεία παρατηρούσαν άνδρες να «ψαρεύουν» κορίτσια στις πύλες, άκουσαν καταγγελίες βιασμού στις σχολικές εγκαταστάσεις αλλά αντέδρασαν τιμωρώντας τα θύματα αντί να τα προστατεύουν.

Οι αρχές αδειοδότησης ταξί ανανέωσαν τις άδειες για τους οδηγούς που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά των δικτύων.

Η πολιτική αποτυχία βρίσκεται στην καρδιά του σκανδάλου.

Οι διαδοχικές κυβερνήσεις δεν είχαν τη θέληση να αντιμετωπίσουν τα εθνοτικά και θρησκευτικά πρότυπα. Το Εργατικό Κόμμα φέρει ιδιαίτερη ευθύνη.

Αρχικά αρνήθηκε τη δημόσια έρευνα.

Τελικά, υποχώρησε υπό την πίεση της κοινής γνώμης διατάσσοντας μια διαδικασία που είχε τα χαρακτηριστικά της συγκάλυψης.

Τα συμβούλια και οι βουλευτές, όπου κυριαρχούσαν οι Εργατικοί, ενημερώθηκαν για τις συμμορίες εδώ και πολύ καιρό, αλλά έκαναν ότι δεν ήξεραν.

Το κόμμα έδωσε προτεραιότητα στην εκλογική εξάρτηση από τα μουσουλμανικά εκλογικά μπλοκ και στη συνέχεια μπλόκαρε ή αποδυνάμωσε τις έρευνες, απέκλεισε τα δεδομένα εθνικότητας και χαρακτήρισε τις εύλογες ανησυχίες ως «ακροδεξιά» αναταραχή.

Όταν τελικά αναγκάστηκε να δράσει, η κυβέρνηση των Εργατικών διεξήγαγε μια εθνική έρευνα της οποίας οι αυστηρά καθορισμένοι όροι αναφοράς απέκλειαν σκόπιμα τη συστηματική εξέταση των δημογραφικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών παραγόντων. Το Συντηρητικό Κόμμα, ενώ βρισκόταν στην κυβέρνηση, συνέχισε την προσέγγιση των Εργατικών και απέτυχε να επιβάλει υποχρεωτική καταγραφή της εθνικότητας ή να ξεκινήσει μια πλήρη νόμιμη έρευνα.

Τα σκωτσέζικα πολιτικά κόμματα έχουν αρνηθεί μια ειδική έρευνα και δεν έχουν καταγράψει την εθνικότητα των παραβατών.

Η πολιτική ορθότητα, ο φόβος των κατηγοριών για ρατσισμό και ο φόβος απώλειας της εκλογικής υποστήριξης από το μουσουλμανικό στοιχείο έχουν υπερισχύσει της προστασίας των παιδιών. Οι βιαστές έδρασαν ατιμώρητα επειδή το κράτος τους το επέτρεψε. Όλη η έρευνα στο πρώτο λινκ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους