Original Post

Πλήρες Κείμενο:

" Αντί να βοηθήσουμε θέλουμε να κοιτάξουμε... " Ζούμε σε μια εποχή που μετέτρεψε τον πόνο σε περιεχόμενο.

Την ταπείνωση σε θέαμα.

Το τραύμα σε είδηση.

Την ανθρώπινη δυστυχία σε προϊόν προς κατανάλωση.

Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο παράδοξο.

Καταγγέλλουμε τη βία, ενώ ταυτόχρονα τη συντηρούμε με την προσοχή μας.

Θυμώνουμε μαζί της, αλλά δεν σταματάμε να την παρακολουθούμε.

Λέμε ότι μας σοκάρει, αλλά κάθε μέρα της δίνουμε χώρο στις συζητήσεις μας, στις οθόνες μας, στη σκέψη μας.

Ίσως λοιπόν το πρόβλημα να μην είναι μόνο ότι η κοινωνία παράγει βία.

Ίσως το πιο τρομακτικό να είναι ότι έμαθε να την καταναλώνει.

Και καμία αγορά δεν σταματά να παράγει αυτό που καταναλώνεται.

Γι' αυτό το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί υπάρχουν θύτες.

Το ερώτημα είναι τι είδους άνθρωποι γινόμαστε όταν ο πόνος του άλλου μετατρέπεται σε θέαμα.

Όταν μπροστά σε μια πληγή το πρώτο μας αντανακλαστικό δεν είναι να βοηθήσουμε αλλά να κοιτάξουμε. -π. Λίβυος-

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους