Λίγες σκέψεις για την τέχνη της αδιαφορίας – συμβουλές προς νεότερους Η γνώση της τέχνης της αδιαφορίας, όπως μας την δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά και ο τελευταίος μεγάλος εκ των αρχαίων, ο...
Λίγες σκέψεις για την τέχνη της αδιαφορίας – συμβουλές προς νεότερους Η γνώση της τέχνης της αδιαφορίας, όπως μας την δίδαξαν οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά και ο τελευταίος μεγάλος εκ των αρχαίων, ο Μακιαβέλλι - τόσο στη ζωή εν γένει, όσο και ειδικότερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης - είναι θεμελιώδης προϋπόθεση διανοητικής και ψυχικής υγείας.
Είναι αμέτρητοι εκείνοι στους οποίους δεν αξίζει να χαρίσουμε πάνω από ελάχιστα δεύτερα.
Σε κάθε περίπτωση δεν δίνουμε ποτέ δωρεάν την προσοχή μας, ούτε ξοδευόμαστε εξηγώντας σε ανθρώπινα ερείπια, σε κομματόσκυλα και αφυπνισμένους ποζέρ που περιφέρουν εδώ μέσα ή έκει έξω τον αδύναμο, ύπουλο, ανώμαλο και/ή ψυχικά ασταθή εαυτό τους.
Υπάρχει μια βασική αρχή που μέσα στους αιώνες παραμένει απαράλλακτη: η αδιαφορία είναι ισχυρότερη ακόμη και από τη σφαίρα, όμως χρειάζεται αυτοκυριαρχία και συγκέντρωση σε αυτό που πραγματικά μετράει.
Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε ορισμένους καλοπροαίρετους (και κάπως αφελείς) φίλους, νεαρής ηλικίας, που γράφουν εδώ μέσα και πολύ συχνά ξοδεύονται σε ατέρμονες συζητήσεις, προσπαθώντας να εξηγήσουν λ.χ. σε έναν εμμονικό φιλελέφτ ή σε έναν κομμουνισμένο, που λατρεύει Βελουχιώτη, γιατί το ιδεολόγημά τους είναι μια εγκληματική ηλιθιότητα, μια ντροπή για τον πολιτισμό.
Με αυτά τα άτομα αγαπητοί μου, δεν συζητάμε και δεν χρειαζόμαστε καμία επαφή.
Μόνο και μόνο η στροφή της προσοχής μας πάνω τους, τούς προσφέρει το πλεονέκτημα που δεν αξίζουν, να ξεδιπλώσουν τις εμμονές και την ιδεοληψία τους.
Μια κοφτή απάντηση, σκληρή και άμεση, είναι πάντα προτιμότερη από σεντόνια εξηγήσεων που καταλήγουν σχεδόν πάντα ή σε μια γλυκανάλατη συναίνεση/συγκατάβαση ή σε μια ανούσια σύγκρουση που υποβιβάζει και τον ευφυή και έντιμο στο επίπεδο του χυδαίου, του διεφθαρμένου, του επαγγελματία (δυς)είρωνα ή του ηλιθίου.
Όταν λοιπόν έρχεται ένα από πολλά ανέντιμα ανθρωπάκια που θέλουν να κοπρίσουν τις σκέψεις σας, γυρίστε το «βλέμμα» με απαξίωση και με αποφασιστικότητα - διαγράψτε αμέσως τη διανοητική μόλυνση.
Ο διάλογος, που είναι ιδιαίτερα υπερτιμημένος, έχει προϋποθέσεις, διαφορετικά είναι απλά κάτι εικονικό, ένα placebo δια πάσαν νόσον και μαλακίαν.
Η αδιαφορία αντιθέτως είναι η πιο αποτελεσματική σφαίρα και οι πιθανότητες να χαθεί μια δυνητικά αξιόλογη επαφή ή να ταυτιστεί η στάση με την αλαζονεία, είναι πάντα πολύ λιγότερες, και λιγότερο σημαντικές, από το ανούσιο ξόδεμα με έναν ηλίθιο ή έναν διεφθαρμένο. Ο χρόνος είναι πολύτιμος και πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη σύνεση.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους