Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πιο εξοργιστικό δεν είναι οι καταγγελίες ή το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς.

Το πιο εξοργιστικό είναι ότι για χρόνια, όσοι μιλούσαμε για διαπλοκή, διαφθορά, χρυσά διαβατήρια, εξυπηρετήσεις ημετέρων και ένα κράτος κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των ισχυρών της κυπριακής ολιγαρχίας, λοιδορούμασταν από δημοσιογράφους- πλυντήρια και την ηγεσία του ΔΗΣΥ, ως «λαϊκιστές» και «εχθροί της Κύπρου». Σήμερα, το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς (ακόμα και αυτής της Αρχής, της διορισμένης από τον Αναστασιάδη!) έρχεται να υπενθυμίσει ότι τίποτα δεν ήταν τυχαίο.

Ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια περί «νοικοκυρέματος» και «ευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού» στήθηκε ένα σύστημα διαπλοκής που εξυπηρετούσε τα μεγάλα συμφέροντα μια μικρής ομάδας εξουσίας και όχι ασφαλώς την κοινωνία. Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν ήταν απλώς ένας ακόμη Πρόεδρος.

Ήταν ο ηγέτης μιας περιόδου που άφησε πίσω της σκάνδαλα, απαξίωση θεσμών και μια κοινωνία που έχασε την εμπιστοσύνη της στο κράτος.

Από το «η Κύπρος θέλει ηγέτη» στο «η διαφθορά έχει ηγέτη». Και τώρα, κάποιοι θα ζητήσουν να «γυρίσουμε σελίδα». Όχι.

Σελίδα γυρίζεις όταν πρώτα διαβάσεις τι γράφει η προηγούμενη.

Όταν υπάρξει λογοδοσία.

Όταν αποδοθούν ευθύνες.

Όταν κανένας Πρόεδρος, υπουργός, παρατρεχάμενος, όσο ισχυρός κι αν υπήρξε ή είναι, δεν θεωρείται υπεράνω ελέγχου και νόμου.

Η διαφθορά δεν είναι ατύχημα.

Είναι πολιτική επιλογή.

Προσφέρει δύναμη με την οποία αγόρασαν και αγοράζουν εξουσία. Σε βάρος του λαού. Και η σιωπή απέναντί της είναι συνενοχή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους