Στις εκλογές της ΕΛΜΕ Κιλκίς, την Τετάρτη 17 Ιουνίου (11:00 – 17:30, Εργατικό Κέντρο Κιλκίς), συμμετέχουμε και ψηφίζουμε «Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών»: 1. Για να στείλουμε καθαρό μήνυμα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ανεχόμαστε άλλο μισθούς πείνας, σχολεία που στέκονται όρθια μόνο με τη δική μας υπέρβαση, αξιολόγηση, κατηγοριοποίηση, πειθαρχικά και στοχοποίηση όσων αγωνίζονται.

Η ψήφος στην ΑΣΕ είναι καθαρή απάντηση στην κυβερνητική πολιτική και μήνυμα ότι ο κλάδος δεν συμβιβάζεται με τη μιζέρια, την υποβάθμιση και τον αυταρχισμό.

Δεν μπορεί η ΟΛΜΕ να παραμένει η μοναδική μεγάλη Ομοσπονδία του Δημοσίου όπου η κυβερνητική παράταξη της ΝΔ, η ΔΑΚΕ, εξακολουθεί να είναι πρώτη δύναμη.

Αυτό πρέπει να αλλάξει! 2. Γιατί χρειαζόμαστε ΟΛΜΕ που να οργανώνει τους αγώνες, όχι να τους μπλοκάρει.

Η πρώτη θέση της ΔΑΚΕ κρατά την ΟΛΜΕ σε ρόλο παρατηρητή: χωρίς ουσιαστική σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική, με στήριξη είτε ανοχή στην αξιολόγηση, τα πειθαρχικά και την κατηγοριοποίηση των σχολείων.

Από την αρχή της χρονιάς, η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ δεν οργάνωσε ούτε μία σοβαρή κλαδική κινητοποίηση για τα οξυμένα προβλήματα στα σχολεία, την ώρα που δεκάδες ΕΛΜΕ, εκεί όπου ο συσχετισμός είναι διαφορετικός, πήραν αγωνιστικές πρωτοβουλίες.

Η σημερινή πλειοψηφία της ΟΛΜΕ, με βασικό πυρήνα τη ΔΑΚΕ, αφήνει διαρκώς τον κλάδο πίσω από τις εξελίξεις.

Δεν οργανώνει την αντίσταση, δεν προετοιμάζει απάντηση, δεν παίρνει πρωτοβουλίες για να μπλοκαριστούν τα μέτρα.

Φέρνει τον κλάδο προ τετελεσμένων.

Αυτός ο συσχετισμός πρέπει να ανατραπεί! 3. Γιατί η πρώτη θέση της ΑΣΕ μπορεί να ανοίξει δρόμο και να δημιουργήσει ρήγμα στην πλειοψηφία της αδράνειας.

Η σημερινή πλειοψηφία της ΟΛΜΕ, ΔΑΚΕ - ΣΥΝΕΚ - ΠΕΚ, έχει αποδειχθεί πλειοψηφία αδράνειας, αναμονής και συμβιβασμού.

Όσες φορές αυτή η πλειοψηφία έσπασε, ο κλάδος «ανέπνευσε»: στις κινητοποιήσεις για τα Τέμπη, στον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και την κατηγοριοποίηση, στη μάχη ενάντια στα Ωνάσεια και στο Εθνικό Απολυτήριο.

Αυτή είναι η γραμμή της ΑΣΕ: οι αποφάσεις να μη μένουν στα χαρτιά, αλλά να γίνονται οργάνωση, αγώνας, πίεση και διεκδίκηση.

Όπως έγινε στη ΔΟΕ και την ΑΔΕΔΥ, όταν οι δυνάμεις της ΑΣΕ και της ΔΑΣ γκρέμισαν τη ΔΑΚΕ από την πρώτη θέση, άλλαξε η στάση των Ομοσπονδιών και άνοιξε δρόμος για πιο αποφασιστική, αγωνιστική δράση.

Το ίδιο μπορεί να γίνει και στην ΟΛΜΕ! 4. Γιατί η ενότητα χτίζεται στον αγώνα, όχι στα λόγια και στα σχέδια επί χάρτου. Η ΑΣΕ αποδεικνύει στην πράξη τι σημαίνει ενότητα: με πρωτοβουλίες, αγώνες και κοινή δράση, όχι με γενικόλογες διακηρύξεις.

Στην απεργία των δασκάλων για τον 13ο και 14ο μισθό, η ΔΟΕ, με πρώτη δύναμη την ΑΣΕ, δεν υποχώρησε, ακόμα κι όταν η κυβέρνηση προσπάθησε να βγάλει την απεργία παράνομη.

Αντίθετα, η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ σε κρίσιμες μάχες που απαιτούνταν σύγκρουση και κλιμάκωση, όπως στην αξιολόγηση και παλιότερα στην αύξηση του ωραρίου, καλούσε ουσιαστικά σε υποχώρηση. Η ΑΣΕ στηρίζει την κοινή δράση με άλλους κλάδους, γιατί μισθοί, ακρίβεια, δικαιώματα, παιδεία, υγεία και αξιοπρεπής ζωή είναι κοινή υπόθεση.

Γι’ αυτό, κόντρα στο κυβερνητικό κάλεσμα για θυσίες, στην πολεμική οικονομία και στη λογική «λεφτά για τους εξοπλισμούς, όχι για τις ανάγκες μας», η ΑΣΕ μπαίνει μπροστά για απεργίες, διεκδικήσεις και αγωνιστική απάντηση.

Την ώρα που άλλοι υποτιμούν τους αγώνες και χαρακτηρίζουν απεργίες, όπως αυτή της 13ης Μάη, περίπου “τουφεκιές στον αέρα”, η ΑΣΕ επιμένει: χωρίς οργάνωση, χωρίς σύγκρουση, χωρίς αγώνα, τίποτα δεν χαρίζεται! 5. Γιατί λύση δεν είναι η εναλλαγή διαχειριστών, αλλά το ζωντανό και δυνατό κίνημα.

Η πείρα δείχνει ότι όλες οι κυβερνήσεις, παρά τις διαφορές τους, κινούνται στην ίδια στρατηγική κατεύθυνση: θυσίες για τους εργαζόμενους, κέρδη και προνόμια για τους λίγους.

Στην εκπαίδευση το έχουμε ζήσει πολλές φορές: από τον νόμο Αρσένη μέχρι το «Λύκειο Γαβρόγλου» και το σημερινό Εθνικό Απολυτήριο, η κατεύθυνση είναι κοινή: περισσότερες εξετάσεις, περισσότεροι φραγμοί, λιγότερη ουσιαστική μόρφωση, σχολείο πιο ταξικό και πιο κατηγοριοποιημένο. Η ΑΣΕ δεν καλλιεργεί αυταπάτες για «σωτήρες» και κυβερνητικές εναλλαγές.

Λέει καθαρά ότι η δύναμη βρίσκεται στο οργανωμένο κίνημα, στα σωματεία, στις Γενικές Συνελεύσεις, στην κοινή δράση εκπαιδευτικών, μαθητών, γονιών και εργαζομένων.

Εκεί μπορεί να υπάρξει πραγματική πίεση.

Εκεί μπορεί να ανοίξει δρόμος για κατακτήσεις! 6. Γιατί τώρα μπορούμε να κάνουμε την ανατροπή.

Στο προηγούμενο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, η ΑΣΕ ήταν δεύτερη δύναμη, μόλις 13 αντιπροσώπους πίσω από τη ΔΑΚΕ.

Τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν, η ΑΣΕ πρωτοστάτησε σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες του κλάδου: στάθηκε δίπλα στους διωκόμενους συναδέλφους, οργάνωσε κινητοποιήσεις, πήρε πρωτοβουλίες, έδειξε στην πράξη τι σημαίνει αγωνιστική γραμμή.

Κέρδισε την εμπιστοσύνη ακόμα περισσότερων συναδέλφων.

Και το πιο σημαντικό: έδειξε σε όλο τον κλάδο τι σημαίνει να είναι η ΑΣΕ πρώτη δύναμη, μέσα από την πρωτοπόρα δράση των ΕΛΜΕ όπου οι δυνάμεις της έχουν ισχυρό ρόλο.

Τα αποτελέσματα στις αρχαιρεσίες των ΕΛΜΕ τον χειμώνα, αλλά και τα πρώτα αποτελέσματα για το Συνέδριο της ΟΛΜΕ, δείχνουν ότι η διαφορά με τη ΔΑΚΕ έχει μειωθεί σημαντικά.

Η ανατροπή είναι εφικτή.

Είναι στο χέρι μας να γίνει πράξη! 6 + 1. Γιατί η ελπίδα βρίσκεται στη δική μας δύναμη.

Με ισχυρή ΑΣΕ δυναμώνει η πραγματική προοπτική: ένα κίνημα που θα πιέζει κάθε κυβέρνηση, θα αποκαλύπτει κάθε αντιλαϊκή πολιτική και θα οργανώνει την πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Όχι στην αναμονή, όχι στην απογοήτευση, όχι στη λογική ότι «τίποτα δεν αλλάζει». Η ελπίδα βρίσκεται στη μαζική συμμετοχή στα σωματεία, στην ενότητα των εκπαιδευτικών, στην κοινή δράση με τους άλλους εργαζόμενους, στον αγώνα για μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα! Αυτές οι εκλογές μπορούν να κάνουν τη διαφορά! Με 1η δύναμη την ΑΣΕ, η ΟΛΜΕ μπορεί να κάνει ένα ακόμα βήμα μπροστά! Να γίνει πραγματικό εργαλείο αγώνα και διεκδίκησης! Να σταθεί στο ύψος των αναγκών του κλάδου και των μαθητών μας! Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους